Свалява – Украинаның Батыс аймағындағы, Закарпат облысындағы қала. Ляторица өзенінде орналасқан, халқы негізнен украиндер, орыстар мен венгрлерден тұрады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Свалява (Свалява, , Szolyva, , Svalyave) – Батыс Украинадағы Закарпатье облысында Латорица өзенінің жағасында орналасқан қала. 2020 жылға дейін Свалява ауданының (районның) әкімшілік орталығы болды, бірақ қазір Мукачево ауданында. Халқы:
City in Zakarpattia Oblast, Ukraine
Svaliava (Свалява, , Szolyva, , Svalyave) is a city located on the Latorytsia River in Zakarpattia Oblast in western Ukraine. It was the administrative center of the former Svaliava Raion (district) until 2020, but now it is in Mukachevo Raion. Population:
Due to the city's complex history, there are also alternative names for it in other languages, including: , German: Schwalbach or Schwallbach, Svaliava, Свалява.
Қаланың күрделі тарихына байланысты, басқа тілдерде де оның балама атаулары бар, мысалы: , неміс тілінде – Швальбах немесе Швальбах, Свалява, Свалява.
City in Zakarpattia Oblast, Ukraine
Svaliava (Свалява, , Szolyva, , Svalyave) is a city located on the Latorytsia River in Zakarpattia Oblast in western Ukraine. It was the administrative center of the former Svaliava Raion (district) until 2020, but now it is in Mukachevo Raion. Population:
Due to the city's complex history, there are also alternative names for it in other languages, including: , German: Schwalbach or Schwallbach, Svaliava, Свалява.
Демография
2001 жылғы халық санағы ресми түрде халықтың 94% астам бөлігін анықтады.
Украиндықтар – 94,5%
Орыстар – 1,5%
Мажарлар – 0,7%
Словактар – 0,6%
The 2001 census officially identified more than 94% of the population. Ukrainians 94.5%
Russians 1.5%
Hungarians 0.7%
Slovaks 0.6%
Тарих
Свалжава алғаш рет 12 ғасырда венгр феодалының шағын қонысы ретінде танымал болды. 18 ғасырда ауыл Австро-Венгрия монархиясына қосылып, Швальбах деп аталды. Кейін бұл жерлер Шёнборн графы мен оның ұрпақтарына өтті. Бірте-бірте Свалжава көпұлтты қалаға айналды, халықтың көп бөлігі этникалық немістерді құрады. 1910 жылғы халық санауы бойынша, халықтың 47,1% грек-католик, 26,2% еврей және 22,9% рим-католик дінге ескен. 1944 жылдың мамырында Германия Венгрияны басып алғаннан кейін еврей халқы Аушвицке депортацияланды, олардың көпшілігі сол жерде қаза болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін қаланың жанында концлагерь құрылды. 1896 және 1926 жылдар аралығында туған венгр және неміс азаматтары тек ұлты бойынша совет әскерлерімен лагерьге айдалып әкелді. Оларға "маленкий робот" (орыс тілінде "кішкентай жұмыс" деген сөздің бұрмаланған түрі) атты жұмысқа баруға бұйрық берілді, бірақ олардың көпшілігі – 20 мыңнан астам депортацияланғандар түрлі азаптауларға ұшырағаннан кейін өлім лагерінде қайтыс болды (күнде сусыз қалдырылып, тамақтарына шыны ұнтағы қосылды). Тағы 50 000-ға жуық венгр (тек ерлер емес, сонымен қатар әйелдер мен балалар) Шолливадан Кеңес Одағына немесе Галицияға депортацияланды. Кейін олар жойылды. Лагерь орнында қазір 1994 жылы құрылған ескеретін саябақ бар.
Swaljawa was first mentioned in the 12th century as a small settlement of a Hungarian feudal lord. In the 18th century, the village was annexed to the Austro Hungarian Monarchy and was called Schwalbach. These lands later passed to the Count of Schönborn and his descendants. Gradually, Swaljawa became a multinational town with a significant part of the population being ethnic Germans. According to the census of 1910, 47.1% of the population was Greek Catholic, 26.2% Jewish and 22.9% Roman Catholic. The Jewish population was deported to Auschwitz after the German occupation of Hungary, in May 1944, and most of them was murdered there. After the Second World War a concentration camp was working near the town. Hungarian and German born civilians (born between 1896, and 1926) were carried off by Soviet forces to the camp purely on the basis of their nationality. They were ordered to report for "malenkij robot" (a corrupted Russian for "small work"), but most of them – more than 20 thousand deportees were killed in the deathcamp after being subjected to various tortures (no water for days, glass powder mixed into their food). A further 50 000, or so Hungarians (not only men, but also women and children) were deported from Szolyva to the Soviet Union or Galicia. They were later exterminated. The site of the camp is now a memorial park established in 1994.