Кіріспе

Жақсы бітімді лимфоэпителиялық зақым немесе Микулиц ауруы – жақсы түрдегі жапырақты және/немесе жас бездерінің үлғаюы. Бұл патологиялық күй кейде, бірақ міндетті түрде емес, Шёгрен синдромымен байланысты болады.

Презентация

Жақсы бітімді лимфоэпителиялық зақымданулар көбінесе 50 жас шамасындағы ересектерде кездеседі. Зардап шеккендердің шамамен 60-80%-ы әйелдер. Зақымдалған бездің жалпы ісінуі байқалады. Ісіну симптомсыз болуы мүмкін, бірақ жеңіл ауыру да болуы мүмкін. Бұл жағдай көбінесе ВИЧ инфекциясы бар адамдарда пайда болады. Жақсы бітімді лимфоэпителиялық зақымданулардың көпшілігі Шёгрен синдромымен қатар жүреді. Шёгрен синдромы болған жағдайда, ісіну көбінесе екі жақты болады. Әйтпесе, зақымдалған бездер әдетте дененің бір жағында ғана орналасады. Көптеген жағдайларда, жақсы бітімді лимфоэпителиялық зақымдануды сиаладеноздан (сиалоздан) ажырату үшін биопсия қажет.

Орналасқан жерлер

80% жағдайда сілекей безі зақымдалады. Көз жасы бездері де зақымданады.

Гистология

Лимфоплазмациттік инфильтрация анық байқалады. Лимфоидтық фолликулдар қатты эпителий ұяларын қоршап, негізінен өзекшелік жасушалардан және сирек миоэпителийлік жасушалардан тұратын «эпимиоэпителийлік аралдарды» құрайды. Клеткалар арасында артық мөлшердегі гиалин базалық мембрана жиналады, сондай-ақ ацинарлық атрофия және жойылу көрінеді.

Емдеу

Емдеу көбінесе бақылаудан тұрады, егер пациент алаңдамаса, ауыру, ірің шығу немесе зақыммен байланысты басқа да белгілер болмаса. Мұндай жағдайларда зақымдалған безді хирургиялық жолмен алып тастау ұсынылады. Тағы бір емдеу әдісі – аспирация, оны бірнеше рет қайталауға болады. Бұл көбінесе дені саулығы нашарлаған немесе операциядан күтілетін пайда қауіптен артық болатын адамдарға жасалады. Прогноз көбінесе жақсы болады, бірақ сирек жағдайларда бұл жағдай лимфомаға ұласуы мүмкін, немесе бастапқыда жасырын лимфома болып келген болуы да мүмкін.

Епоним

Тарихи тұрғыдан алғанда, екі жақты жапырақты және жас бездерінің ұлғаюы, егер бұл ұлғаю басқа аурулармен байланысты болмаса, Микулиц ауруы деп аталады. Егер ол туберкулез, саркоидоз, лимфома және Шегрена синдромы сияқты басқа аурулардың салдарынан туындаса, онда Микулиц синдромы деп аталады. Екі атау да осы жағдайларды сипаттаған поляк хирургі Ян Микулиц-Радецкийдің есімімен байланысты. Соңғы кезде "Микулиц ауруы" және "Микулиц синдромы" терминдері кейбір дереккөздерде дұрыс емес және ескірген деп саналды. Бүгінде Микулиц ауруы IgG4-ке байланысты аурудың бір түрі болып есептеледі және көбінесе денедегі басқа бір немесе бірнеше мүшелердің зардап шегуімен бірге жүреді.