Росуэлл Гилпатрик: Американ заңгері және мемлекеттік қайраткері
Roswell Gilpatric
Розуэлл Гилпатрик: Американдық адвокат, Қорғаныс министрінің орынбасары (1961-64). Куба зымыран дағдарысы кезінде Кеннедиге кеңес берді. Ядролық қарулар саясаты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық заңгер және мемлекеттік қызметкер
American lawyer and government official
Розуэлл Ливитт Гилпатрич (4 қараша 1906 жыл - 15 наурыз 1996 жыл) – Нью-Йорк қаласындағы корпоративтік адвокат және мемлекеттік қызметкер, 1961–1964 жылдары Қорғаныс министрінің орынбасары болып қызмет еткен. Ол Куба зымыран дағдарысының жоғары деңгейдегі стратегиясында шешуші рөл атқарды, президент Джон Ф. Кеннедиге, сондай-ақ Роберт Макнамара мен МакДжордж Бандиге кеңестік ядролық зымыран қатеріне қатысты кеңес берді. Гилпатрич кейіннен 1964 жылы ядролық қару таралуы жөніндегі топтың төрағасы болды.
Roswell Leavitt Gilpatric (November 4, 1906 – March 15, 1996) was a New York City corporate attorney and government official who served as Deputy Secretary of Defense from 1961–64, when he played a pivotal role in the high stake strategies of the Cuban Missile Crisis, advising President John F. Kennedy as well as Robert McNamara and McGeorge Bundy on dealing with the Soviet nuclear missile threat. Gilpatric later served as Chairman of the Task Force on Nuclear Proliferation in 1964.
Ерте өмір және мансап
Гилпатрик 1906 жылы Бруклинде, Уолл-стриттегі адвокат Уолтер Ходжес Гилпатриктің ұлы ретінде дүниеге келді. Уолтер Ходжес Гилпатрик Род-Айленд штатының Уоррен қаласында туған және Амхерст колледжін бітірген, ал анасы Шарлотта Элизабет Ливитт – Маунт-Холиоке колледжін бітірген, американдық миссионерлердің отбасында Жапонияның Осака қаласында дүниеге келген. Шарлотта Элизабет Ливитт, 1902 жылғы түлек, Маунт-Холиоке колледжі, mtholyoke.edu. Шарлотта Ливитт – президенттік кабинетке тағайындалған алғашқы әйел Фрэнсис Перкинстің колледж кезіндегі сыныптасы және өмір бойына досы болған. Анасының тарапынан Розуэлл Гилпатрик Гарвард колледжінің астрономы Генриетта Свон Ливиттпен туыс болды, оның әкесі – Джордж Розуэлл Ливитт, конгрегациялық пастор. Гилпатрик 1917 жылдан 1920 жылға дейін Poly Preparatory Country Day School-де оқыды, содан кейін отбасы White Plains қаласына көшіп, ол Hotchkiss мектебіне түсерге дейін екі жыл орта мектепте білім алды. Hotchkiss мектебінің 1924 жылғы есімдерімен танымал сыныбының құрамында ол Чарльз У. Йост, Пол Ниц және Чапман Роуз болды. Стипендия бойынша оқуының міндеттері, үстелге қызмет ету және бөлмелерді тазалау сияқты шаралар, Хочкисстегі сыныптан тыс іс-шараларға қатысуын шектеді, бірақ ол Cum Laude қоғамының мүшесі болды. Ол 1928 жылы Йель университетін Phi Beta Kappa құрметімен бітірді, ал 1931 жылы Йель заң мектебін бітіріп, Yale Law Journal журналының редакторы болды. Бітіргеннен кейін Гилпатрик Нью-Йорктегі Cravath, Swaine & Moore заң фирмасында жұмыс істеді, онда серіктес болды және мемлекеттік қызметте болмағанда тәжірибе жинады. Гилпатрик өзінің саяси беделінің көп бөлігін атақты заңгер, дипломат және инвестициялық банкир Роберт А. Ловеттке, оның қорғаушысына қарыздар еді. Гилпатрик 1951 жылдан 1953 жылға дейін Әуе күштері министрінің орынбасары қызметін атқарды. 1956 және 1957 жылдары Гилпатрик Рокфеллер ағайындыларының арнайы зерттеу жобасының мүшесі болды. Гилпатрик губернатор Нельсон Рокфеллердің балалық шақтағы досы болды.
Gilpatric was born in 1906 in Brooklyn, the son of Wall Street attorney Walter Hodges Gilpatric, an Amherst College graduate born in Warren, Rhode Island, and the former Charlotte Elizabeth Leavitt, a graduate of Mount Holyoke College, born to American missionary parents in Osaka, Japan. Charlotte Elizabeth Leavitt, Class of 1902, Mount Holyoke College, mtholyoke. edu Charlotte Leavitt was a college classmate and lifelong friend of Frances Perkins, the first woman appointed to a Presidential Cabinet. On his mother's side Roswell Gilpatric was related to Harvard College astronomer Henrietta Swan Leavitt, whose father was the Congregational minister George Roswell Leavitt. Gilpatric attended Poly Preparatory Country Day School from 1917 to 1920, when the family moved to White Plains, where he attended high school for two years before transferring to the Hotchkiss School, where he was a member of the remarkable class of 1924 that included Charles W. Yost, Paul Nitze, and Chapman Rose. His duties as a scholarship boy, which included waiting on tables and cleaning rooms, kept down his participation in extracurricular activities at Hotchkiss, but he was a member of the Cum Laude Society. He graduated from Yale University in 1928, Phi Beta Kappa; and then from Yale Law School in 1931, where he was an editor of the Yale Law Journal. Following his graduation, Gilpatric went to work for the New York City law firm of Cravath, Swaine & Moore, where he became a partner and where he practiced when not serving in government. Gilpatric owed much of his political cachet to his special relationship with the celebrated lawyer, diplomat and investment banker Robert A. Lovett, to whom Gilpatric was a protégé. Gilpatric served as Under Secretary of the Air Force from 1951 to 1953. During 1956 and 1957, Gilpatric was a member of the Rockefeller Brothers' Special Studies Project. Gilpatric was a childhood friend of Governor Nelson Rockefeller.
Қорғаныс министрінің орынбасары
Гилпатрич 1961 жылы Кеннедидің жаңа әкімшілігіне Кеннедидің тағайындалу толқынының бір бөлігі ретінде қосылды. Оның тағайындалуы ерекше болды: ол Пентагонның жаңа президенттің жеке таңдаған аздаған басшыларының бірі болды. Жаңа Қорғаныс министрі Роберт С. Макнамараның Вашингтон тәсілдерімен тәжірибесіздігінен қорқып, Кеннеди өзінің Қорғаныс командасына тәжірибе қосу үшін Гилпатрикті таңдады. Макнамара Орта Батыстың өнеркәсіптік өндірісінің дағыны бар, "ұлы бала" ретінде танымал болды. Бірақ Кеннеди Макнамараға Вашингтонның жолдарын жақсы білетін сенімді серік қажет екенін сезді. Кеннеди Гилпатрикті Пентагонның екінші тұлғасы ретінде таңдады, бұл лауазымды қалаған Гилпатриктің Hotchkiss мектебінен сыныптасы Пол Ницкеден басып өтті. Бұл сәтті тағайындама болды: бірнеше ай ішінде шығыс заңгері мен оның батыстық әріптесі бір-бірінің сөздерін аяқтап отырды. Макнамара көбінесе: "Рос және мен..." деп бастайтын.
Gilpatric joined the new Kennedy administration in 1961 as part of the wave of Kennedy appointments. His appointment was unusual: he was one of the few Pentagon leaders handpicked by the new president. Fearing that the new Secretary of Defense, Robert S. McNamara, was inexperienced in Washington's ways, Kennedy chose Gilpatric to add experience to his Defense team. McNamara was known as a "whiz kid", a Midwestern industrial production wunderkind. But Kennedy sensed that McNamara would need a strong lieutenant who was savvy in the ways of Washington. Kennedy chose Gilpatric as the Pentagon's number two, passing over Paul Nitze, Gilpatric's old classmate from Hotchkiss, who had wanted the job. It was a propitious appointment: within a few months, the dashing Eastern lawyer and his Midwestern boss were finishing each other's sentences. McNamara frequently started out with the expression: "Ros and I "
Куба дағдарысы басталғанда, Гилпатрич Кеннедидің Кубадағы совет зымыранының қаупін бағалау үшін тағайындаған жоғары деңгейдегі жұмыс тобы – EXCOMM командасына қосылды. Кубалық зымыран дағдарысының бір күрделі сәтінде МакДжордж Банди АҚШ-тың Кубаны бомбалауды, советтердің ядролық шабуылының қаупін жоюды ұсынды. Макнамара қарсылық көрсетіп, бомбалаудың қажеті жоқ екенін, себебі советтердің жауабы болжаусыз болар еді деді. Осы қиын кезде Гилпатрик дауды шешуге араласты. "Негізінде, мырза Президент," – деді Гилпатрик Кеннедиге, – "бұл шектеулі және шексіз әрекеттердің арасындағы таңдау, және көптеріміз шектеулі әрекетпен бастау жақсы деп ойлаймыз." Гарвард профессоры және Қорғаныс министрлігінің бұрынғы қызметкері Грэхам Т. Эллисонның айтуынша, оның араласуы талқылаудың бағытын өзгертті. Блокаданы ұсыну – бұл Макнамара мен Гилпатриктің президентке күшті жауап берудің жолын табуы болды, бірақ МакДжордж Банди мен басқалар ұсынған әуе шабуылына дейін. Олар өз шешімдерін жасап, әдетте тың Гилпатрик оны ынтамен қолдады, екеуі де саясаттың бағытын өзгертуге қол жеткізді. Президент Гилпатрик пен Макнамараның ұсынысын қабылдады. Гилпатрик әрқашан осылай ақылды болған жоқ. Ол коммунистік қауіпке қарсы қатал ұстанымды ұстанды және халықаралық қауіпсіздік мәселелерінде күш қолданудан тартынбады. Эйзенхауэр әкімшілігінде Гилпатрич "Вьетнамда коммунистердің үстемдігін болдырмау" міндетімен құпия жұмыс тобын басқарды. Гилпатрик АҚШ-тың Оңтүстік Вьетнамдағы коммунистік қауіпті тоқтатуға белсенді түрде шақырып өтті. Кеннеди әкімшілігіндегі лауазымында Гилпатрик кейін Дием үкіметін құлатуға қол қойды. Гилпатрик сондай-ақ Кубада Фидель Кастро үкіметін тұрақсыздандыруға бағытталған "Мунгус операциясы" атты жасырын операцияны жоспарлаған арнайы жұмыс тобының мүшесі болды. Сонымен қатар, Гилпатрик кейде зияткерлік тұрғыдан икемді бола алатынын көрсетті. Мысалы, Қытайдың Біріккен Ұлттар Ұйымына қабылдануына қатысты, Гилпатрик Эйзенхауэр жылдарында "Нью-Йорк Таймс" газетіне жазған хатында АҚШ-тың коммунистік елдің халықаралық басқару органына кіруіне кедергі жасауды тоқтату керектігін қатты дәлелдеді. "Коммунистік Қытайдың Біріккен Ұлттар Ұйымына кіруіне кедергі жасауды тоқтату арқылы АҚШ Оңтүстік-Шығыс Азиядағы шиеленісті азайтуға мүмкіндік алады, бұл коммунистік "кесіп алу" немесе "жапырақ отты" агрессияның ықтималдығын азайтады." Гилпатрик Пентагон генералдары мен Ақ үйдің арасындағы делдал ретінде әрекет ету әрқашан оңай болған жоқ. Мысалы, Кеннеди генерал Кертис Лемейді соншалықты жек көріпті, оның аты айтылғанда Кеннеди ашуға булыққан. "Менің ойымша, ол Лемеймен кездесудің соңында қатты ашуланатын," – деді Гилпатрик, – "себебі Лемей тыңдай алмады немесе қабылдамады, және ол Кеннедидің 1960 жылдардағы жағдайға қатысы жоқ деп санаған абсурдты ұсыныстар жасады. Президент онымен ешқашан кездеспейді, тек қандай да бір салтанатты шараларда немесе ол Лемейді тыңдағанын жазу керек деп ойлаған кезде, Кубаға қарсы әуе шабуылы мәселесінде. Ол сол жерде отыруға мәжбүр болды. Мен Президентті кейін көрдім. Ол тек қана ашуға булыққан." Роберт Кеннедидің айтуынша, Гилпатриктің сабырлы мінезі мен дұрыс шешімдерді қабылдауы оның ағасы, Президенттің Гилпатрикке, әсіресе дағдарыс кезінде сенуіне себеп болды. Макнамара Кеннедидің ұсынысы бойынша Бруклинде туған заңгермен танысқанда, тарихшы Артур Шлезенгердің айтуынша, ол Гилпатрикті "оңай, тапқыр және зиялы" деп тапты, және олардың серіктестігі бірден қалыптасты. Гилпатрик Кеннеди әкімшілігінде "өзгермес" тұлғаға айналды, деді ұзақ жылдар бойы JFK-нің көмекшісі болған Тед Соренсен.
As the Cuban crisis began to unfold, Gilpatric was appointed to the EXCOMM team, the top level working group appointed by Kennedy to assess the Soviet missile threat in Cuba. At one point during the tense standoff of the Cuban Missile Crisis, McGeorge Bundy was arguing for United States bombing of Cuba to eliminate the threat of a Soviet nuclear attack. McNamara countered, arguing that there should be no bombing because the Soviet Russian response was unpredictable. It was at this critical moment that Gilpatric stepped in to settle the argument. "Essentially, Mr. President," Gilpatric was recorded telling Kennedy, "this is a choice between limited action and unlimited action, and most of us think it is better to start with limited action." It was Gilpatric's intervention that changed the direction of the discussion, according to Harvard professor and former Department of Defense official Graham T. Allison, who authored a book, Essence of Decision, about the crisis. Proposing the blockade was McNamara and Gilpatric's solution to providing President Kennedy with a strong response – but short of the airstrike that McGeorge Bundy and others were pushing. By crafting their solution, and with the normally reticent Gilpatric speaking up forcefully for it, the two managed to change the thrust of policy. The President followed Gilpatric and McNamara's recommendation. Gilpatric was not always so dovish. He often took a hard line against the Communist threat, and was not above using force in other matters of international security. In the Eisenhower administration, Gilpatric headed a secret task force charged with "preventing Communist domination of Vietnam." Gilpatric argued forcefully for U. S. commitment to halt the Communist threat in South Vietnam. In his position with the Kennedy administration, Gilpatric later signed off on the overthrow of the Diem government. Gilpatric was also a member of a special task force which hatched "Operation Mongoose", a dirty tricks campaign aimed at destabilizing the government of Fidel Castro in Cuba. At the same time, Gilpatric showed that he could be intellectually flexible on occasion. When it came to the admission of China into the United Nations, for instance, Gilpatric argued forcefully in a letter to The New York Times, written during his Eisenhower years, that the United States should stop trying to block the Communist country's admission into the international governing body. "By no longer trying to block Communist China's admission to the United Nations the United States might be able to bring about a reduction in tensions in southeast Asia that would lessen the chances of further Communist 'nibbling' or 'brush fire' type of aggression." Gilpatric did not always face an easy task while acting as go between for the Pentagon generals and the White House. For example, Kennedy developed such an intense dislike of General Curtis Lemay that every time his name came up, Kennedy went ballistic. "I mean he just would be frantic at the end of a session with LeMay", Gilpatric recalled, "because, you know, LeMay couldn't listen or wouldn't take in, and he would make what Kennedy considered outrageous proposals that bore no relation to the state of affairs in the 1960s. And the President never saw him unless at some ceremonial affair, or where he felt he had to make a record of having listened to LeMay, as he did on the whole question of an air strike against Cuba. And he had to sit there. I saw the President right afterwards. He was just choleric." It was Gilpatric's calm demeanor and good judgment, wrote Robert F. Kennedy, that led his brother the President to rely on Gilpatric, especially in times of crisis. When McNamara met the Brooklyn born lawyer at Kennedy's suggestion, according to historian Arthur Schlesinger Jr., he found Gilpatric "easy, resourceful and intelligent, and the partnership was immediately sealed." Gilpatric made himself an "indispensable" figure in the Kennedy administration, wrote longtime JFK aide Ted Sorensen.
Джеки Кеннедидің сүйіктісі деп саналады
Гилпатрик кейде жеке өміріне баспасөз назарын аударды және ол көбінесе бұрынғы бірінші ханым Джеки Кеннедимен романтикалық қарым-қатынаста болды деп айтылды. 1970-ші жылдары Уолл-стриттегі заңгер әріптесі Гилпатрик пен бұрынғы бірінші ханымның арасындағы жеке хаттар жинағын сатуға ұсынды. Бұл хат алмасу бес жылға созылды. Бұрынғы бірінші ханыммен жеке хаттарының жариялануы Гилпатрикті қатты ашуландырды, ол Джеки Кеннедидің өзіне жазған төрт хатын аукцион үйі сатудан шығаруын ресми түрде сұрады, себебі олар Нью-Йорктегі Cravath заң кеңсесінен ұрланған еді. Аристотель Онассиске үйленгеннен кейін Джеки Кеннеди Онассис Гилпатрикке: "Менің үшін сен не болдың, не едің және болатыныңды білесің деп үміттенемін. Сүйіктіңмен, Дж." деп жазды. Гилпатрик өзінің бұрынғы бірінші ханыммен тек дос болғанын мәлімдеді, бірақ ол оның жиі серігі болды және көптеген баспасөз есептері олардың романтикалық қарым-қатынаста болғанын көрсетеді. "Жеке өмірде," деді The Independent газеті некрологында, "ол Жаклин Кеннеди Онассистің жақын адамы болған деп кеңінен сенеді." Гилпатрик бұрынғы бірінші ханымды Флорида штатының Палм-Бич қаласына жиі ертіп жүретін, онда Гилпатриктің үйі болған.
Gilpatric sometimes attracted the attention of the press in his personal life, and he was often linked romantically to former First Lady Jackie Kennedy. A fellow Wall Street attorney offered for sale in the 1970s a trove of personal letters between Gilpatric and the former First Lady. The correspondence spanned five years. The controversial airing of his private correspondence with the former First Lady so annoyed Gilpatric that he formally requested that four letters written to him by Jackie Kennedy be withdrawn for sale by the auction house as they had been stolen from his New York City law office at Cravath. After her marriage to Aristotle Onassis, Jackie Kennedy Onassis wrote to Gilpatric: "I hope you know all you were and are and will ever be to me. With my love, J." Gilpatric maintained that he and the former First Lady had been only friends, although he was her frequent escort and many press accounts suggested they had a romantic relationship. "In private," said The Independent in its obituary, "he was widely believed to have been the lover of Jacqueline Kennedy Onassis." Between marriages, Gilpatric had frequently accompanied the former First Lady to Palm Beach, Florida, where Gilpatric had a home.
Федералды резерв пен қайырымдылық
Гилпатрик Нью-Йорк Федералды резервтік банкінің төрағасы болды және Нью-Йорк қалалық кітапханасының, Нью-Йорк университетінің және Вудро Вильсон қорының ұзақ жылдар бойы сенімдісі болды. Ол сондай-ақ Метрополитен өнер мұражайының вице-президенті және сенімдісі болды, сонымен қатар Метрополитен өнер мұражайының 100 жылдық мерекелік комитетіне төрағалық етті. Гилпатрик Сыртқы қатынастар кеңесінің де ұзақ жылдар бойы мүшесі болды. Ол Cravath, Swaine & Moore фирмасында серіктес ретінде зейнетке шықты, ол 1966 жылдан 1977 жылға дейін басқарушы серіктес болды. Гилпатриктің көптеген клиенттері болды, олардың ішінде The Washington Post Company компаниясының Грэм отбасы бар, ол олардың директорлар кеңесінде отырды. Гилпатрик Йель құқық мектебінде лекция оқыды және 1957 жылдан 1962 жылға дейін Йель университетінің кеңесіне мүше болды. Гилпатрик 1996 жылдың 15 наурызында Нью-Йорк қаласында простата рагынан қайтыс болды және жазғы үйі болған Мэн штатының Маунт-Дезерт аралындағы Сомсвилл қаласына жерленді. Гилпатриктің мемлекеттік қызметтегі құжаттары Джон Ф. Кеннеди президенттік кітапханасының құрамына кіреді.
Gilpatric served as chairman of the Federal Reserve Bank of New York, and was a longtime trustee of the New York Public Library, New York University and the Woodrow Wilson Foundation. He also served as a vice chairman and trustee of the Metropolitan Museum of Art, and chaired the Metropolitan Museum of Art's 100th Anniversary Committee. Gilpatric was also a longtime member of the Council on Foreign Relations. He retired as partner with Cravath, Swaine & Moore, where he served as presiding partner from 1966 to 1977. Gilpatric had many clients; they included the Graham family of The Washington Post Company, on whose board of directors he sat. Gilpatric was also a lecturer at Yale Law School, and a member of Yale University Council from 1957 to 1962. Gilpatric died of prostate cancer on March 15, 1996, in New York City, and was buried in Somesville, Mount Desert Island, Maine, where he had a summer home. Gilpatric's papers during his government service are part of the John F. Kennedy Presidential Library.