Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Евсевий Мандичевский (Євсевій Мандичевський, Eusebie Mandicevschi; 18 тамыз 1857, Молодия – 13 тамыз 1929, Вена) – румын музыка зерттеушісі, композитор, дирижер және педагог. Ол көптеген музыкалық туындылардың авторы және Австрия, Румыния және Украина музыкалық айналымдарында жоғары құрметке ие.
Eusebius Mandyczewski (Євсевій Мандичевський, Eusebie Mandicevschi; 18 August 1857, in Molodiia – 13 August 1929, in Vienna) was a Romanian musicologist, composer, conductor, and teacher. He was an author of numerous musical works and is highly regarded within Austrian, Romanian and Ukrainian music circles.
Мансап
1879-1881 жылдары Мандичевский Вена ән академиясының дирижері болды. 1887 жылдан 1929 жылға дейін ол Gesellschaft der Musikfreunde қоғамының мұрағатшысы және кітапханашысы қызметін атқарды. 1892 жылы ол Gesellschaft der Musikfreunde оркестрінің директоры болды. 1887-1897 жылдар аралығында Мандичевскийдің Шуберт Гесамтаусгабесіндегі жұмыстары жарық көрді. Оның есімі ерекше он томдық әндер жинағымен байланысты, оларды ол мұқият өңдеді, кейде жеке әндердің үш немесе төрт нұсқасын басып шығарды; редакторлық еңбегі үшін оған 1897 жылы Лейпциг университетінің құрметті докторлық дәрежесі табысталды. Ғалым және музыкант ретінде дарынды болған ол білімділігімен және ізденісшілерге көрсеткен жомарттығымен кеңінен құрметке ие болды; Гроув Бетховеннің симфониялары туралы кітабын жазуға көмектескені үшін оған риза болды. Мандичевский сонымен қатар Ноттебохмның «Бетховеніана» атты екінші томын жариялады, бұл Бетховен туралы зерттеулердегі жаңалықтарды ұсынған мақалалар жинағы, олардың бір бөлігі Musikalisches Wochenblatt журналында жарияланған, ал қалғаны қолжазба күйінде қалған. 1897 жылы Лейпциг университетінен құрметті докторлық дәреже алды. Кейін 1897 жылы Вена консерваториясында Музыка тарихы және музыкалық аспаптар профессоры болып жұмыс істеді. 1916 жылы ол жеке кеңесші атағын алды. Мандичевский Франц Шуберттың барлық шығармаларын толық жинақта редакциялады, Йозеф Гайднның толық жинағын бастады және шәкірті Ханс Галмен бірге Брамстың барлық шығармаларын редакциялады. 20 ғасырдың басында көп жылдар бойы «Музыкалық уақыт» журналының Венадағы тілшісі болды. Ол Ханс Галмен бірге «Брамс Гесамтаусгабе» жинағының редакциясын жүргізді, 1922 жылы Шуберт көрмесі мен 1928 жылғы Халықаралық Шуберт конгресін ұйымдастырды; конгресс материалдары жарияланбастан бұрын оның күші тым сарсылып, қайтыс болды. Мандичевский Тарас Шевченко, Юрий Федькович, Василе Александри, Михай Эминеску және Генрих Хайне сияқты ақындардың сөздеріне музыка жазды. Ол көптеген украин, румын, неміс және венгр халық әндеріне негізделген шығармалар жасады. 1918 жылдан кейін Румыния азаматы болғанымен, Венада қалуды жөн көрді. Дегенмен, ол Румынияның мәдени және музыкалық өміріне белсенді қатысып, жергілікті суретшілермен жұмыс істеді және елге жиі сапар шекті. Мандичевский 1929 жылдың 13 тамызында Венаға жақын Сульц қаласында дүние салды.
From 1879 to 1881, Mandyczewski was the conductor of the Vienna Singakademie. From 1887 to 1929, he was the archivist and librarian of the Gesellschaft der Musikfreunde. In 1892 he became director of the Gesellschaft der Musikfreunde orchestra. The decade from 1887 to 1897 saw the appearance of Mandyczewski's work on the Schubert Gesamtausgabe. His name is particularly associated with the ten volumes of songs, which he edited meticulously, sometimes printing as many as three or four variants of individual songs; in recognition of his editorship he was awarded an honorary doctorate from the University of Leipzig in 1897. A gifted philologist as well as musician, he was widely respected both for his scholarship and for his generosity to inquiring scholars; Grove was indebted to him for his help in the writing of his book on Beethoven's symphonies. Mandyczewski also brought out a second volume of Nottebohm’s Beethoveniana, a series of pioneering essays in Beethoven scholarship that had been partly published in series in the Musikalisches Wochenblatt and partly left in manuscript. In 1897 he received an Honorary Doctorate from the University of Leipzig. Later in 1897, he began teaching at the Vienna Conservatory as Professor of Music History and Musical Instruments. In 1916 he was made a Privy Councillor. Mandyczewski edited the complete edition of Franz Schubert's works, began a complete edition of Joseph Haydn's and, together with his pupil Hans Gál, edited Brahms's complete works. For many years in the early part of the 20th century he was the Viennese correspondent to the Musical Times. He was joint editor of the Brahms Gesamtausgabe with Hans Gál, and organized the Schubert exhibition of 1922 and the International Schubert Congress (1928); this last function greatly overtaxed his strength, and he died before the proceedings of the congress were published. Mandyczewski composed music to the words of poets such as Taras Shevchenko, Yuriy Fedkovych, Vasile Alecsandri, Mihai Eminescu, and Heinrich Heine. He arranged compositions based on many Ukrainian, Romanian, German, and Hungarian folk songs. A Romanian citizen after 1918, he chose to remain in Vienna. Nonetheless, he continued to engage in the Romanian cultural and musical life, working with local artists and often visiting the country. Mandyczewski died in Sulz near Vienna, Austria on 13 August 1929.