Уильям Баттерворт Бейли: Үндістанның уақытша генерал-губернаторы және Британдық Ост-Индия компаниясының басшысы
William Butterworth Bayley
Уильям Баттерворт Бейли (1782-1860) – Британдық Ост-Индия компаниясының бас директоры, Үндістанның уақытша генерал-губернаторы. Биографиясы, қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Баттерворт Бейли (1782–1860) 1828 жылдың наурыз-шілде айлары аралығында Үндістанның әрекет етуші генерал-губернаторы болды. Бейли 1799–1830 жылдары Бенгалия азаматтық қызметінің мүшесі және 1834–1858 жылдары Британдық Шығыс Үндістан компаниясының директоры және төрағасы қызметін атқарды.
William Butterworth Bayley (1782–1860) was acting Governor General of India during the period March–July 1828. Bayley was a member of the Bengal Civil Service (1799–1830) and a director and chairman of the British East India Company (1834–1858).
Өмір
Бейли, ескі Шығыс Үндістан компаниясының азаматтық қызметінің өте көрнекті мүшесі, 1768 жылы Ланкаширдің жоғары шерифі қызметін атқарған Хоуп-Холл, Экклс қаласындағы Томас Баттерворт Бейлидің алтыншы ұлы болды. Ол Итон университетінде білім алған, содан кейін жаңа ғана Кембриджге барып оқуға түскенде, әкесі оған Бенгалияның азаматтық қызметіне тағайындалуға қол жеткізді. 1799 жылы Үндістанға келді, дәл сол кезде Лорд Уэлсли жақында Үндістанның азаматтық қызметкерлерін оқыту үшін құрған Форт-Уильямның жаңа колледжіне қабылданды. 1800 жылы Хиндустани тілінен үшінші сыныпта екінші жүлде алды, ал 1802 жылы парсы тілінен бірінші сыныпта бірінші орын алып, тілдерге деген қабілетін көрсетті. Оның жетістігі 1803 жылы генерал-губернатор кеңсесіне, сондай-ақ парсы хатшысының кеңсесіне көмекші болып тағайындалуына себеп болды. Генерал-губернатор кеңсесінде азаматтық қызметтегі ең дарынды жас жігіттер жиналды және Лорд Уэлслидің тікелей бақылауында жұмыс істеді. Бейли Меткалф және Дженкинс сияқты белсенді қызмет іздемесе де, үкімет өнерін сол жерде үйренді. Ол дипломатиялық лауазымдарға үміттенбей, сот және кіріс жұмысының күнделікті істерімен шектелуге шешім қабылдады. 1805 жылы Суддер сотының тіркеушісінің орынбасары, ал 1807 жылы Сент-Джордж Таккердің басшылығымен Уэлслинің жақында бағындырған аймақтарындағы үкімет пен жерді басқаруды реттеу үшін құрылған комиссияның аудармашысы болды, бұл аймақтар қазір Солтүстік-Батыс провинциялар деп аталады. Кейіннен Суддер сотының тіркеушісі болды, ал 1813 жылы Бурдван қаласында судья болып жұмыс істеді. 1814 жылы сот және кіріс бөлімінде хатшы, ал 1819 жылы үкіметтің бас хатшысы болды. Осы қызметінде ол лорд Хейстингске үлкен көмек көрсетті, өйткені ол ісқақтарды жақсы меңгерген және сол кезеңнің барлық үнді мемлекет қайраткерлерімен – Малкольм, Эльфинстон, Адам, Меткалф, Дженкинс және Коулмен – жақын қарым-қатынаста болды. 1822 жылы кеңесте уақытша орын алды, ал 1825 жылы Джеймс Фендаллдың орнына жоғарғы кеңестің тұрақты мүшесі болды. 1827 жылы Меткалф кеңеске кіші мүше ретінде кірді, ал 1828 жылы Бейли лорд Амхерст кеткеннен кейін наурыздан шілдеге дейін генерал-губернатор лауазымын атқарды, содан кейін лорд Уильям Бентинк келгенге дейін қызметін жалғастырды. 1830 жылдың қарашасында оның өкілеттігі аяқталды және ол Англияға оралды. 1833 жылы Шығыс Үндістан компаниясының директоры, 1839 жылы төрағаның орынбасары, ал 1840 жылы сот төрағасы болып сайланды. Ол бұл лауазымды өте жақсы атқарды, сондықтан 1854 жылы директорлар кеңесі қайта құрылғанда тұрақты мүше болуға бір ауыздан ұсынылды. Бірақ ол өзгерістерді қаламай, бұл қызметтен бас тартты. Сондай-ақ 1859 жылы Шығыс Үндістан компаниясы таратылғаннан кейін құрылған Үндістанның жаңа кеңесіне орын алудан бас тартты. Ол Стюарт Бейлидің әкесі болды.
Bayley, a very distinguished member of the civil service of the old East India Company, was the sixth son of Thomas Butterworth Bayley, of Hope Hall, Eccles, who served the office of high sheriff of Lancashire in 1768. He was educated at Eton, and had just gone up to Cambridge when his father obtained an appointment in the Bengal civil service for him. He reached India in 1799, just in time to be entered as a member of the new college of Fort William, which Lord Wellesley had recently established for the education of Indian civil servants. In 1800 he took a second prize in the third class for Hindustani, and in 1802 proved his talent for languages by being first in the first class in Persian. His success caused him in 1803 to be appointed an assistant in the governor general's office, and also in that of the Persian secretary. In the governor general's office all the cleverest young men of the civil service were collected together, and acted under Lord Wellesley's own eye. Although Bayley did not seek such active employment as Metcalfe and Jenkins, it was there that he learned the art of government. He decided not to apply for diplomatic posts, but to confine himself to the routine of judicial and revenue work. In 1805, he was made deputy registrar of the Sudder court, and in 1807, interpreter to the commission which, under the guidance of St. George Tucker, was to regulate the government and land settlement of Wellesley's recent conquests, now known as the North western Provinces. He afterwards became registrar of the Sudder court, and in 1813 judge at Burdwan. In 1814 he entered the secretariat as secretary in the judicial and revenue department, and in 1819 became chief secretary to the government. In this capacity he was of the greatest service to Lord Hastings, from his thorough mastery of business and personal intimacy with all the Indian statesmen of the period — Malcolm, Elphinstone, Adam, Metcalfe, Jenkins, and Cole. In 1822 he temporarily filled a seat at the council, and in 1825 became a regular member of the supreme council in the place of James Fendall. In 1827, Metcalfe entered the council as junior member, and in 1828 Bayley filled the office of governor general from March to July after the departure of Lord Amherst, and until the arrival of Lord William Bentinck. In November 1830, his term of office expired, and he returned to England. In 1833, he was elected a director of the East India Company, in 1839 deputy chairman, and in 1840 chairman of the court, and filled the office so satisfactorily that he was universally recommended in 1854, on the reconstitution of the court of directors, to be a permanent member. But change was distasteful to him, and he refused to act in that capacity; he also refused a seat in the new council of India, established on the abolition of the East India Company in 1859. He was the father of Steuart Bayley.
Мұра
Ол 1860 жылғы мамыр айында Сассекс округындағы Сент-Леонардс-он-Сиде қайтыс болды, барлық достарынан ғана емес, өзі өмір сүрген және танымал болған жүйеден де аман қалды. Оның есімі әрқашан оның белсенді замандастарымен бірге айтылуы керек, ал оның еңбегі, осықтан гөрі көзге түспесе де, Меткалф немесе Дженкинстің еңбегімен бірдей жақсы орындалған. Ол өзінің табиғатынан ресми адам болған, және Веллингсли оны дағдарыс кезінде ғана емес, тұрақты және еңбекқор болуға тәрбиелеген мектептің нағыз ресми өкілі еді. Оның қызметі үшін ешқандай награда алмауы – өзінің қарапайым мінезінен болды, бірақ ол Үндістандағы өзінің қабілетінің дәстүрін екі қабілетті үнді әкімшісіне – немере інісі, бұрынғы Жоғарғы Кеңес мүшесі, сэр Эдвард Клайв Бейлиге және ұлы, бір кезде Ассамның бас комиссары болған сэр Стюарт Бейлиге аманат етіп қалдырды. Оның немересі, Дэниел Бейлидің ұлы Чарльз Стюарт Бейли 1854 жылғы наурыз айында дүниеге келді. 1911-1912 жылдары Шығыс Бенгал және Ассамның лейтенант-губернаторы қызметін атқарды.
He died at St Leonards on Sea, Sussex in May 1860, having survived not only all his friends, but the very system in which he had lived and gained reputation. His name must always be coupled with those of his more stirring contemporaries, and his work, though not so conspicuous, was as well done as that of Metcalfe or Jenkins. He was essentially an official, and a typical official of the school that Wellesley had trained to be not only able in emergencies, but steady and industrious in official work. That he received no distinction for his services was due to his own unassuming modesty, but he bequeathed the traditions of his ability in India to two able Indian administrators, his nephew, Sir Edward Clive Bayley, formerly a member of the supreme council, and his son, Sir Steuart Bayley, at one time chief commissioner of Assam. His grandson, Charles Stuart Bayley, son of Daniel Bayley, was born in March 1854. He was the Lieutenant governor of East Bengal and Assam from 1911 to 1912.