Кіріспе

Британдық опералық драмалық сопрано Рита Хантер (15 тамыз 1933 – 29 сәуір 2001) – британдық опералық драмалық сопрано.

Өмірбаян

Рита Хантер Уоллсиде, Мерсисайд қаласында дүниеге келді және Лаймкилн-Лейнде өмір сүрді. Бала кезінде музыкалық театрдың жанкүйері болған ата-анасы оны музыкалық театр өнерпаздарының соңғы гастрольдеріне жиі алып жүрді. Ол Ливерпульде Эдвин Фрэнсистен, ал кейін Лондонда Редверс Ллевеллин мен Клайв Кэриден ән сабақтарын алды. 1957 жылы Садлер Веллс опера компаниясына қосылып, екі жыл хорда ән шырқады, содан кейін Карл Роза опера компаниясымен гастрольдік сапарға шықты. Ол Мюнстер графинясы қорынан грант алып, оның арқасында Ева Тернермен бір жыл бойы оқуға мүмкіндік алды. Соңынан ол опера компаниясына жетекші әнші ретінде қайтып оралды, онда оның рөлдеріне «Ұшқан голландықтан» Сента, «Богемадан» Музетта, «Аттиладан» Одабелла, «Үш апельсинге деген махаббаттан» Фата Моргана, «Дон Джованниден» Донна Анна, «Маскалы балдан» Амелия, «Кавалерия рустиканадан» Сантуцца, «Дон Карлостан» Элизабет және «Иль троваторедан» Леонора кірді. Рита Хантер 20 ғасырдың соңындағы ең маңызды Вагнер сопраноларының бірі ретінде танылды, әсіресе Реджинальд Гудоллдың жетекшілігімен Англия Ұлттық операсында «Ринг» циклындағы үш Бруннгильда рөлін орындағаны үшін. Бұл қойылымда оның серігі болғандар – Хантермен бірге Ливерпульде Эдвин Фрэнсистен ән үйренген Альберто Ремедиос (Зигфрид рөлінде) және Норман Бейли (Вотан рөлінде) болды. Осы қойылымның негізінде жазылған жазбалар, сол суретшілердің қатысуымен, ENO практикасына сәйкес ағылшын тілінде орындалса да, ең жақсы жазбалардың бірі саналады. 1979 жылғы сұхбатта Хантер бір рөлді ағылшын және түпнұсқа тілдерде орындауға мәжбүр болғанына наразылығын білдірді. «Мен үшін рөлді әртүрлі тілдерде үйрену өте қиын. Сөздерді басқаша айту керек, демді басқа жерде алу керек». Ол сондай-ақ «Сантуццаны үш түрлі ағылшын тіліндегі аудармада және итальян тілінде» білгенін еске алды. Ол неміс тілінен гөрі итальян тілін үйрену мен жаттау оңайырақ екенін атап өтті. Глен Байам Шоудың «Ринг» қойылымында Хантердің әншілік шеберлігі мен түсіндіруі көрермендерге оның ерекше бойына (Вагнер сопранолары туралы барлық стереотиптерге сәйкес) мән бермеуге мүмкіндік берді, және оның Брунгильда рөліндегі сенімділігімен теңесе алатын көшпенді болды. Ол 1972 жылдың 19 желтоқсанында Нью-Йорк Метрополитен Операсында «Die Walküre» операсында сәтті дебют жасады (дирижер Эрих Лайнсдорф, Дам Гвинет Джонс – Зиглинде рөлінде). Ол Ковент-Гарденде «Götterdämmerung» Брунгильдасын орындады, сондай-ақ қысқа мерзімде Сента рөлін де сомдады. Хантердің 1975 жылғы Метрополитен Операсындағы «Die Walküre» қойылымында Сиглинде рөлінде Биргит Нильсон өнер көрсетті, ал дирижерлікке Сикстен Эрлинг жетекшілік етті. Ол Вагнер және басқа операларда Мюнхенде, Сиэтлде, Нью-Орлеанда, Сан-Францискода және Уэльс Ұлттық Операсында өнер көрсетті. Олмен жұмыс істеген және әншіге жақсы қатынас танытқан дирижерлердің қатарында Сэр Саймон Рэтл, Карло Феличе Чилларио және Ричард Бонингді атады.

Құрметтер

1980 жылы ол Британ империясы орденінің командирі (CBE) болып тағайындалды. Ол сондай-ақ Құрметті RAM (Корольдік музыка академиясы), Құрметті DMUS (Ливерпуль университетінің музыка докторы) және Құрметті DLIT (Уорвик университетінің әдебиет докторы) иегері болды.

Өмірбаян

1981 жылы ол Сиднейге көшіп, Австралия операсына қосылды. Оның автобиографиясы «Күн нұр шашып тұрғанша күте тұр, Нелли» деген атпен 1986 жылы Хамиш Гамильтон баспасында жарық көрді. Ол 2001 жылы Сиднейде 67 жасында дүниеден өтті. Оның қызы Мейрвин Кертис (Хантер Томасқызы) және екі немересі бар.