Рита Хантер (1933-2001) – британдық опера әншісі, драматик сопрано. Өмірі, мансабы, білімі және Sadler's Wells Opera Company-дегі жұмысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық опералық драмалық сопрано Рита Хантер (15 тамыз 1933 – 29 сәуір 2001) – британдық опералық драмалық сопрано.
British operatic dramatic soprano
Rita Hunter (15 August 193329 April 2001) was a British operatic dramatic soprano.
Өмірбаян
Рита Хантер Уоллсиде, Мерсисайд қаласында дүниеге келді және Лаймкилн-Лейнде өмір сүрді. Бала кезінде музыкалық театрдың жанкүйері болған ата-анасы оны музыкалық театр өнерпаздарының соңғы гастрольдеріне жиі алып жүрді. Ол Ливерпульде Эдвин Фрэнсистен, ал кейін Лондонда Редверс Ллевеллин мен Клайв Кэриден ән сабақтарын алды. 1957 жылы Садлер Веллс опера компаниясына қосылып, екі жыл хорда ән шырқады, содан кейін Карл Роза опера компаниясымен гастрольдік сапарға шықты. Ол Мюнстер графинясы қорынан грант алып, оның арқасында Ева Тернермен бір жыл бойы оқуға мүмкіндік алды. Соңынан ол опера компаниясына жетекші әнші ретінде қайтып оралды, онда оның рөлдеріне «Ұшқан голландықтан» Сента, «Богемадан» Музетта, «Аттиладан» Одабелла, «Үш апельсинге деген махаббаттан» Фата Моргана, «Дон Джованниден» Донна Анна, «Маскалы балдан» Амелия, «Кавалерия рустиканадан» Сантуцца, «Дон Карлостан» Элизабет және «Иль троваторедан» Леонора кірді. Рита Хантер 20 ғасырдың соңындағы ең маңызды Вагнер сопраноларының бірі ретінде танылды, әсіресе Реджинальд Гудоллдың жетекшілігімен Англия Ұлттық операсында «Ринг» циклындағы үш Бруннгильда рөлін орындағаны үшін. Бұл қойылымда оның серігі болғандар – Хантермен бірге Ливерпульде Эдвин Фрэнсистен ән үйренген Альберто Ремедиос (Зигфрид рөлінде) және Норман Бейли (Вотан рөлінде) болды. Осы қойылымның негізінде жазылған жазбалар, сол суретшілердің қатысуымен, ENO практикасына сәйкес ағылшын тілінде орындалса да, ең жақсы жазбалардың бірі саналады. 1979 жылғы сұхбатта Хантер бір рөлді ағылшын және түпнұсқа тілдерде орындауға мәжбүр болғанына наразылығын білдірді. «Мен үшін рөлді әртүрлі тілдерде үйрену өте қиын. Сөздерді басқаша айту керек, демді басқа жерде алу керек». Ол сондай-ақ «Сантуццаны үш түрлі ағылшын тіліндегі аудармада және итальян тілінде» білгенін еске алды. Ол неміс тілінен гөрі итальян тілін үйрену мен жаттау оңайырақ екенін атап өтті. Глен Байам Шоудың «Ринг» қойылымында Хантердің әншілік шеберлігі мен түсіндіруі көрермендерге оның ерекше бойына (Вагнер сопранолары туралы барлық стереотиптерге сәйкес) мән бермеуге мүмкіндік берді, және оның Брунгильда рөліндегі сенімділігімен теңесе алатын көшпенді болды. Ол 1972 жылдың 19 желтоқсанында Нью-Йорк Метрополитен Операсында «Die Walküre» операсында сәтті дебют жасады (дирижер Эрих Лайнсдорф, Дам Гвинет Джонс – Зиглинде рөлінде). Ол Ковент-Гарденде «Götterdämmerung» Брунгильдасын орындады, сондай-ақ қысқа мерзімде Сента рөлін де сомдады. Хантердің 1975 жылғы Метрополитен Операсындағы «Die Walküre» қойылымында Сиглинде рөлінде Биргит Нильсон өнер көрсетті, ал дирижерлікке Сикстен Эрлинг жетекшілік етті. Ол Вагнер және басқа операларда Мюнхенде, Сиэтлде, Нью-Орлеанда, Сан-Францискода және Уэльс Ұлттық Операсында өнер көрсетті. Олмен жұмыс істеген және әншіге жақсы қатынас танытқан дирижерлердің қатарында Сэр Саймон Рэтл, Карло Феличе Чилларио және Ричард Бонингді атады.
Rita Hunter was born in Wallasey, Merseyside and lived in Limekiln Lane. During her childhood, her parents, both fans of music hall, would take Rita to many of the final tours of the last music hall artists. She studied singing in Liverpool with Edwin Francis and later in London with Redvers Llewellyn and Clive Carey. She joined the Sadler's Wells Opera Company in 1957 and sang in the chorus with them for two years before touring with the Carl Rosa Opera Company. She then obtained a grant from the Countess of Munster Trust, which made it possible for her to study for a year with Dame Eva Turner. After this she went back to the Company as a principal, where her roles included Senta in The Flying Dutchman, Musetta in La bohème, Odabella in Attila, Fata Morgana in The Love for Three Oranges, Donna Anna in Don Giovanni, Amelia in A Masked Ball, Santuzza in Cavalleria rusticana, Elizabeth in Don Carlos and Leonora in Il trovatore. Rita Hunter will be remembered as one of the major Wagnerian sopranos of the later 20th century, especially for her performances as all three of the Brünnhildes in the Ring cycle, conducted by Reginald Goodall at the English National Opera. In this production she was partnered by Alberto Remedios (who had studied singing at the same time as Hunter in Liverpool with Edwin Francis) as Siegfried, and Norman Bailey as Wotan. The recordings based on this production, with the same artists, are regarded as amongst the finest available, even though they are sung, in accordance with ENO practice, in English. In an interview in 1979 Hunter expressed her dissatisfaction with having to sing the same part in both English and the original languages. "I find it very difficult learning a role in different languages. The phrasing is different one has to take breath in a different place." She also recalled having to know "Santuzza in three different English translations as well as in Italian". She found Italian easier to learn and memorize than German. In the Glen Byam Shaw Ring production, the quality of Hunter's singing and interpretation enabled audiences to set aside her outsize stature (which conformed to all prejudices about Wagnerian sopranos), and few have matched her conviction as Brünnhilde. She made her debut at the New York Metropolitan Opera on 19 December 1972, in Die Walküre, with great success (conductor Erich Leinsdorf and Dame Gwyneth Jones as Sieglinde). She performed the Götterdämmerung Brünnhilde at Covent Garden, and also sang the part of Senta there at short notice. Hunter's later Metropolitan Opera performances of Die Walküre in 1975 featured Birgit Nilsson as Sieglinde and were conducted by Sixten Ehrling. She also performed in Wagner and other operas in Munich, Seattle, New Orleans, San Francisco, and with the Welsh National Opera. Among conductors with whom she worked whom she found sympathetic to the singer, she cited Sir Simon Rattle Carlo Felice Cillario and Richard Bonynge.
Құрметтер
1980 жылы ол Британ империясы орденінің командирі (CBE) болып тағайындалды. Ол сондай-ақ Құрметті RAM (Корольдік музыка академиясы), Құрметті DMUS (Ливерпуль университетінің музыка докторы) және Құрметті DLIT (Уорвик университетінің әдебиет докторы) иегері болды.
In 1980 she was appointed a Commander of the Order of the British Empire (CBE). She was also the recipient of Hon. RAM. Hon. DMUS (Doctor of Music Liverpool University) and Hon. DLIT (Doctor of Letters Warwick University)
Өмірбаян
1981 жылы ол Сиднейге көшіп, Австралия операсына қосылды. Оның автобиографиясы «Күн нұр шашып тұрғанша күте тұр, Нелли» деген атпен 1986 жылы Хамиш Гамильтон баспасында жарық көрді. Ол 2001 жылы Сиднейде 67 жасында дүниеден өтті. Оның қызы Мейрвин Кертис (Хантер Томасқызы) және екі немересі бар.
In 1981 she moved to Sydney and joined the Australian Opera. Her autobiography, Wait till the sun shines, Nellie, was published by Hamish Hamilton in 1986. She died in Sydney in 2001, aged 67 and is survived by her daughter, Mairwyn Curtis (nee Hunter Thomas) and her two grandchildren.