Кіріспе

Фландрия графтығының сурет стилі 15 ғасырдың басынан 17 ғасырға дейін гүлденді, бірте-бірте Батыс елдерінен, әсіресе қазіргі Нидерландыдан ерекшелене бастады. Алғашқы кезеңде, шамамен 1520 жылға дейін, бүкіл аймақтың сурет өнері (әсіресе ағылшын тілді әлемде) көбінесе Төменгі елдердің сурет өнері ретінде қарастырылды. Бұл Фландрияның оңтүстігінде басым болды, бірақ солтүстіктен келген суретшілер де маңызды рөл атқарды. Голландия және Фландрия Ренессансы сурет өнері, оның орталығы Антверпен қаласы болды, шамамен 1580 жылға дейінгі немесе одан кейінгі кезеңді қамтиды, оның соңында солтүстік және оңтүстік Нидерланды саяси жағынан бөлініп кетті. Фландрия барокко сурет өнері 17 ғасырдың бірінші жартысында Рубенс еңбегімен ерекше маңызға ие болды. Теориялық тұрғыдан алғанда, бұл термин қазіргі Фландрияға емес, Фландрия графтығына және Төменгі елдердің көршілес аймақтарына, мысалы Турнеизис және Брабант герцогтығына қатысты. Дегенмен, қазіргі Бельгияда жақсы түсінілген бұл айырмашылықты көптеген шетелдік бақылаушылар мен жазушылар ескермеді. Фландрия Солтүстік Еуропаның жетекші суретшілерін тәрбиеледі және басқа елдерден көптеген жас суретшілерді қызықтырды. Бұл суретшілер шетелдік сарайларда жұмыс істеуге шақырылып, Еуропа бойынша кең таралған ықпалға ие болды. Наполеон дәуірінің аяқталуынан бері фламанд суретшілері Ескі шеберлер қалыптастырған беделді қайта жаңғыртуға үлес қосып келеді. Франко-фламанд музыкалық композиция мектебі де шамамен сол уақытта гүлденді.

Соңғы готика

Фламандтық примитивтер деп аталатын суретшілер алғашқы болып майлы бояуды танымал етті. Олардың өнерінің бастаулары кеш готика дәуіріндегі миниатюралық сурет салумен байланысты. Олардың ішінде Ян ван Эйк, Ханс Мемлинг, Хьюго ван дер Гоес, Роберт Кампин және Роджер ван дер Вейден есімдері ерекше аталады. Бургундия герцогтығының сарайы маңызды демеушілік көзі болды.

Қайта өрлеу дәуірі

XVI ғасырдың басынан бастап итальяндық Ренессанс фламанд суретшілеріне ықпал ете бастады. Бірақ нәтижесі итальяндық Ренессанс суреттерінен өте ерекше болды. Басты суретші – Питер Брюгель Ұлы, ол Солтүстік маниристерден өзгеше, итальяндық ықпалдан тікелей қашқан жоқ.

Барокко

Антверпен қоршауынан (1584–1585) кейін Нидерландының оңтүстік провинциялары ("Фландрия") испандық билік астында қалып, тәуелсіз Голландия Республикасынан бөлінді. Көптеген суретшілер діни соғыстардан қашып Оңтүстік Нидерландыдан Голландия Республикасына көшкенімен, фламанд барокко сурет өнері, әсіресе Рубенс, Энтони ван Дейк және Якоб Йорданс есімдерімен байланысты Антверпен мектебінде, он жетінші ғасырда гүлденді.

Құлдырау

Рубенс сияқты көрнекті суретшілердің 1640 жылы қайтыс болуы және 1648 жылы Сегіз жылдық соғыстың аяқталуынан кейін Фландрияның мәдени әсері азайды.

Жаңғыру

Бұл аймақтағы кескіндеме өнері 1830 жылғы Бельгия революциясымен қайта жанданды, және сол шақтардағы туындылар көбінесе фламандтық деп есептеледі. Осы патриоттық кезеңнен кейін гүлденген суретшілер әдетте фламандтық емес, бельгиялық деп аталады. Фландрияны құрайтын бұл мемлекет көбінесе заманауи суретшілердің жіктелуіне де әсер етеді (Бельгия суретшілерінің тізімін қараңыз).