Кіріспе
Фландрия графтығының сурет стилі 15 ғасырдың басынан 17 ғасырға дейін гүлденді, бірте-бірте Батыс елдерінен, әсіресе қазіргі Нидерландыдан ерекшелене бастады. Алғашқы кезеңде, шамамен 1520 жылға дейін, бүкіл аймақтың сурет өнері (әсіресе ағылшын тілді әлемде) көбінесе Төменгі елдердің сурет өнері ретінде қарастырылды. Бұл Фландрияның оңтүстігінде басым болды, бірақ солтүстіктен келген суретшілер де маңызды рөл атқарды. Голландия және Фландрия Ренессансы сурет өнері, оның орталығы Антверпен қаласы болды, шамамен 1580 жылға дейінгі немесе одан кейінгі кезеңді қамтиды, оның соңында солтүстік және оңтүстік Нидерланды саяси жағынан бөлініп кетті. Фландрия барокко сурет өнері 17 ғасырдың бірінші жартысында Рубенс еңбегімен ерекше маңызға ие болды. Теориялық тұрғыдан алғанда, бұл термин қазіргі Фландрияға емес, Фландрия графтығына және Төменгі елдердің көршілес аймақтарына, мысалы Турнеизис және Брабант герцогтығына қатысты. Дегенмен, қазіргі Бельгияда жақсы түсінілген бұл айырмашылықты көптеген шетелдік бақылаушылар мен жазушылар ескермеді. Фландрия Солтүстік Еуропаның жетекші суретшілерін тәрбиеледі және басқа елдерден көптеген жас суретшілерді қызықтырды. Бұл суретшілер шетелдік сарайларда жұмыс істеуге шақырылып, Еуропа бойынша кең таралған ықпалға ие болды. Наполеон дәуірінің аяқталуынан бері фламанд суретшілері Ескі шеберлер қалыптастырған беделді қайта жаңғыртуға үлес қосып келеді. Франко-фламанд музыкалық композиция мектебі де шамамен сол уақытта гүлденді.
Flemish painting flourished from the early 15th century until the 17th century, gradually becoming distinct from the painting of the rest of the Low Countries, especially the modern Netherlands. In the early period, up to about 1520, the painting of the whole area is (especially in the Anglophone world) typically considered as a whole, as Early Netherlandish painting. This was dominated by the Flemish south, but painters from the north were also important. Dutch and Flemish Renaissance painting, of which Antwerp became the centre, covers the period up to about 1580 or later, by the end of which the north and south Netherlands had become politically separated. Flemish Baroque painting was especially important in the first half of the 17th century, dominated by Rubens. In theory the term does not refer to modern Flanders but to the County of Flanders and neighbouring areas of the Low Countries such as the Tournaisis and Duchy of Brabant. However this distinction, well understood in modern Belgium, has always been disregarded by most foreign observers and writers. Flanders delivered the leading painters in Northern Europe and attracted many promising young painters from other countries. These painters were invited to work at foreign courts and had a Europe wide influence. Since the end of the Napoleonic era, Flemish painters have again been contributing to a reputation that had been set by the Old Masters. The Franco Flemish School of musical composition flourished beginning at about the same time.
Соңғы готика
Фламандтық примитивтер деп аталатын суретшілер алғашқы болып майлы бояуды танымал етті. Олардың өнерінің бастаулары кеш готика дәуіріндегі миниатюралық сурет салумен байланысты. Олардың ішінде Ян ван Эйк, Ханс Мемлинг, Хьюго ван дер Гоес, Роберт Кампин және Роджер ван дер Вейден есімдері ерекше аталады. Бургундия герцогтығының сарайы маңызды демеушілік көзі болды.
Қайта өрлеу дәуірі
XVI ғасырдың басынан бастап итальяндық Ренессанс фламанд суретшілеріне ықпал ете бастады. Бірақ нәтижесі итальяндық Ренессанс суреттерінен өте ерекше болды. Басты суретші – Питер Брюгель Ұлы, ол Солтүстік маниристерден өзгеше, итальяндық ықпалдан тікелей қашқан жоқ.
Барокко
Антверпен қоршауынан (1584–1585) кейін Нидерландының оңтүстік провинциялары ("Фландрия") испандық билік астында қалып, тәуелсіз Голландия Республикасынан бөлінді. Көптеген суретшілер діни соғыстардан қашып Оңтүстік Нидерландыдан Голландия Республикасына көшкенімен, фламанд барокко сурет өнері, әсіресе Рубенс, Энтони ван Дейк және Якоб Йорданс есімдерімен байланысты Антверпен мектебінде, он жетінші ғасырда гүлденді.
Құлдырау
Рубенс сияқты көрнекті суретшілердің 1640 жылы қайтыс болуы және 1648 жылы Сегіз жылдық соғыстың аяқталуынан кейін Фландрияның мәдени әсері азайды.
Жаңғыру
Бұл аймақтағы кескіндеме өнері 1830 жылғы Бельгия революциясымен қайта жанданды, және сол шақтардағы туындылар көбінесе фламандтық деп есептеледі. Осы патриоттық кезеңнен кейін гүлденген суретшілер әдетте фламандтық емес, бельгиялық деп аталады. Фландрияны құрайтын бұл мемлекет көбінесе заманауи суретшілердің жіктелуіне де әсер етеді (Бельгия суретшілерінің тізімін қараңыз).