Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жүріс-тұрыстық үмітсіздік тесті (немесе Порсольт мәжбүрлі жүзу тесті) – кеміргіштердің суға бату қаупіне реакциясын бағалайтын тест, нәтижесі негативтік көңіл-күйге осалдықты өлшеу ретінде қарастырылады. Бұл тест антидепрессанттардың тиімділігін анықтау үшін кеңінен қолданылады, бірақ оның интерпретациясына қатысты маңызды сын айтылған.
The behavioural despair test (or Porsolt forced swimming test) is a test, centered on a rodent's response to the threat of drowning, whose result has been interpreted as measuring susceptibility to negative mood. It is commonly used to measure the effectiveness of antidepressants, although significant criticisms of its interpretation have been made.
Әдіс
Жануарлар екі сынақтан өтеді, олар сумен толтырылған акрилдік шыны цилиндрде жүзуге мәжбүр болады және одан қашу мүмкін емес. Бірінші сынақ 15 минутқа созылады. Содан кейін, 24 сағат өткен соң, 5 минутқа созылатын екінші сынақ жүргізіледі. Екінші сынақта жануардың басын судан жоғары ұстау үшін қажетті қозғалыстардан басқа қозғалыс жасамастан өткізген уақыты өлшенеді. Бұл қозғалмау уақыты әртүрлі антидепрессанттармен және электроконвульсивті соққымен қысқарады. Бұл мінез-құлық сынағының егешқұйрықтарға арналған тағы бір жиі қолданылатын түрі тек бір сынақтан тұрады және алты минутқа созылады. Қазіргі заманғы нұсқалары жүзу және көтерілу мінез-құлықтарын жеке бағалайды, себебі жүзу мінез-құлықтары селективті серотонинді кері сіңіруге тосқаушылармен артады, ал көтерілу мінез-құлықтары селективті норэпинефринді кері сіңіруге тосқаушылармен, мысалы десипрамин мен мапротилинмен артады.
Animals are subjected to two trials during which they are forced to swim in an acrylic glass cylinder filled with water, and from which they cannot escape. The first trial lasts 15 minutes. Then, after 24 hours, a second trial is performed that lasts 5 minutes. The time that the test animal spends in the second trial without making any movements beyond those required to keep its head above water is measured. This immobility time is decreased by various types of antidepressants and also by electroconvulsive shock. Another common variant of this behavioural test specifically used for mice is conducted only for one trial and lasts six minutes. Modern implementations of the test score swimming and climbing behaviours separately, because swimming behaviour has been shown to be increased by selective serotonin reuptake inhibitors, while climbing behaviour is increased by selective norepinephrine reuptake inhibitors such as desipramine and maprotiline.
Түсінудегі дау
Классикалық тұрғыдан алғанда, екінші сынақтағы қозғалмау теріс көңіл-күйдің мінез-құлықтық байланысы ретінде қарастырылып, жануарда үмітсіздіктің бір түрін көрсетеді. Антидепрессанттар берілген кеміргіштер бақылау тобына қарағанда күштірек және ұзақ жүзеді (бұл сынақтың дұрыстығы туралы талаптардың негізін құрайды). Дегенмен, ғалымдар арасында қозғалмаудың күшеюі оқу немесе дағдылануды көрсете ме, және осылайша оң мінез-құлықтық бейімделу болып табылады ма деген пікірталас бар: жануар енді сынақ ортасына бейімделгендіктен, оның қорқуы азаяды. Бұл түсіндірмеге дәлел – алғаш рет қашып кетуге болатын контейнерге салынған (демек, үмітсіздік сезінбеген) егеуқұйрықтардың да екінші сынақта қозғалыс белсенділігі төмендегені. Моторлық қозғалысқа әсер ететін кейбір фармакологиялық препараттар, мысалы, стимуляторлар мен седативтер, жануарларды препараттың антидепрессанттық қасиеттеріне байланысты емес, әртүрлі уақыт бойы жүзуге мәжбүр етуі мүмкін. Зерттеушілер жануардың үй шаруасындағы немесе моторлық сынақ арқылы қозғалыс белсенділігін бағалауы керек. Егер бақылау тобымен салыстырғанда қозғалыс өзгерсе, басқа жануарлардың антидепрессанттық модельдерін қолдану керек. "Мінез-құлықтық үмітсіздік сынағы" термині антропоморфтық мәнге ие және ол біршама субъективті сипаттама болып табылады, себебі тест көңіл-күйді немесе үмітсіздікті сенімді түрде бағалайтыны белгісіз. Нақтырақ айтқанда, зерттеушілер "мәжбүрлі жүзу сынағы" деген сипаттамалық терминді қалайды.
Classically, immobility in the second test has been interpreted as a behavioural correlate of negative mood, representing a kind of hopelessness in the animal. Rodents given antidepressants swim harder and longer than controls (which forms the basis for claims of the test's validity). However, there is some debate between scientists whether increased immobility instead demonstrates learning or habituation, and would therefore be a positive behavioural adaptation: the animal is less fearful because it is now familiar with the environment of the test. This interpretation is supported by the fact that even rats who are first put into a container from which they can escape (and therefore do not experience despair) show reduced mobility in the second test. Some pharmacological compounds that influence motor movement, like stimulants and sedatives, may cause animals to swim for different amounts of time that are unrelated to the antidepressant properties of the compound. Researchers need to assess locomotor activity in the animal's homecage or by a locomotor test. If locomotion is altered compared to controls then other animal antidepressant models should be used. The term "behavioural despair test" bears an anthropomorphic connotation and is a somewhat subjective description as it is uncertain whether the test reliably gauges mood or despair. Strictly speaking, the descriptive term "forced swimming test" is preferred by researchers.