Кіріспе

Британдық идеалист философ (1863–1939)

Смит өзінің профессорлық міндеттерін метафизикалық тұрғысынан қарастырды, бірақ оны көбінесе, Алястер Хорнның Харольд Макмилланның (1894–1986) өмірбаянында айтылғандай, жай ғана моральдық философия профессоры деп атайды: «Ол [Макмиллан] өзінің моральдық философия профессоры Дж. А. Смиттің 1914 жылы лекция курсын ашқанда айтқан сөздерін еске алды: «Сіздердің оқуларыңыздан алған білімдеріңіздің ешқайсысы сіздерге болашақта ешқандай пайда бермейді – тек қана мынаны естен шығармаңыздар: егер сіздер тыңғырықтап, жақсы оқысаңыздар, адамның дұрыс айтпағанын анықтай білуге тиіссіздер, менің ойымша, білім берудің басты, тіпті жалғыз мақсаты осы». Смиттің алғашқы және, мүмкін, басты қызығушылықтары әдебиет пен филология саласында болды, ол бұл туралы «Қазіргі британдық философия, екінші серия», Ж. Х. Мюрхед редакциясы, Лондон: Джордж Аллен және Унвин, 1925:228 бетінде айтады. ХХ ғасырдың басында ол реализмнің бір түрін жақтады, бірақ Уэйнфлет профессоры лауазымына тағайындалған кезде итальян философы Бенедетто Крочеге (1866–1952) қатты ықпал етті. Джованни Джентильдің (1875–1944) философиясы кейіннен зор күшпен әсер етті.

Өмірбаяндары

Смиттің өмірі мен мансабы туралы Сер Дэвид Росстің "Ұлттық биография сөздігіне" 1931–40 (Оксфорд: OUP) жазған мақаласында жақсы мәлімет бар. Сондай-ақ, Маббот, Дж. Д. «Оксфорд естеліктері». Торнтон, 1986, 74-бет; және Айер, А. Дж. «Өмірімнің бір бөлігі». Коллинз, 1977, 77, 144, 152-беттер. А. Н. Уилсонның Смиттің Магдалендегі әріптесі К. С. Льюистің өмірбаянында Смитке сілтеме жасалады (Уилсон, А. Н. «К. С. Льюис: Өмір». Коллинз, 1990, 102-бет), сондай-ақ Льюисдің көптеген жарияланған хаттарында да кездеседі. Жеке тұрмыстан сыр шерту үшін: Букан, Джон «Естелік есікті ұстап тұр». Ходер және Стоутон, 1940, 49-бет; Джонс, Л. Е. «Эдвардтық жас», Макмиллан, 1956; Скотт, Д. А. Д. Линдсей. Базиль Блэквелл, 1971: 41, 43, 45, 51, 52, 113; Баркер, сэр Эрнест «Жастық және кәрілік». Оксфорд университетінің баспасы, 1953, 319-бет; Матесон, П. Э. «Гастингс Рашдалдың өмірі». Оксфорд университетінің баспасы, 1928, 127, 221-беттер; Джонс, сэр Генри және Мьюрхед, Дж. Х. «Эдвард Кейрдтің өмірі мен философиясы». Тоемс, 1991, 156–157-беттер; Джолифф, Дж. «Реймонд Асквит: Өмір және хаттар». Коллинз, 1980, 90-бет. Лионель Роббинспен араласқаннан өзгеше Смиттің жағын А. Д. Линдсей (Баллиолдың магистрі, 1924–1949) былай баяндайды:

«Сенбі күні кешке мен Дж. А. Смиттың бөлмесінде Сирил Бейлимен бірге бридж ойнап отыр едім, сондай-ақ бір студент болды, оның есімін есімде ұстамадым, бірақ ол өте жақсы және сүйкімді көрінді, алтын түйреуішпен бекітілген фланель жағасы бар еді. Есіктің алдынан бір бас шықты. Дж. А. «Не істеп жатырсың?» деді. «О, сіздер бірдеңемен айналысып отыр ма деп қарап келдім» деді де, тағы бес жас жігіт кіріп, креслоларға жатып немесе барлығына сусын дайындап, ойын туралы жақсы пікірлер айтып, құрметті Дж. А.-ны «Дж. А.» деп атады». Философиялық тұрғыдан бағалау үшін қараңыз: Coates, A. «Қазіргі британдық философияны күмәнді қарастыру». Брентано, 1929, 163–187-беттер; және Патрик, Джеймс «Магдален метафизикалықтары». Мерсер университетінің баспасы, 47–75-беттер. Сэр Рой Харродтың «Профессор» еңбегінде, Лондон: Макмиллан, 1959: 18–21-беттерде, Смиттің Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Оксфордтағы эксперименталды философия [физика] профессоры Ф. А. Линдеманмен салыстырмалылық теориясы туралы пікірталасқа қосқан үлесі туралы өткір, бірақ құрметсіз баяндама бар.

Жарияланымдар

"Аристотельдің этикасына кіріспе", ауд. Д. П. Чейз, Лондон: J. M. Dent & Sons, 1911, vii–xxviii. Қате: xiii бетте, төменнен 13-ші жол "адам" дегені "негізгі" деп түзетілуі керек. "Сенім туралы", Аристотель қоғамының материалдары, XIV, 1913–14, 49–75. "Грек тіліндегі жалпы салыстырмалы сөйлемдер", The Classical Review, 31, 1917, 69–71. "Іс-қимылдың идеалы ретіндегі прогресс", "Прогресс және тарих", ред. Ф. С. Марвин, Лондон: Оксфорд университетінің баспасы, 1921, 295–314. "Философиядағы прогресс", "Прогресс және тарих", ред. Ф. С. Марвин, Лондон: Оксфорд университетінің баспасы, 1921, 273–294. "Грекия мен Римнің үлесі", "Батыс өркениетінің бірлігі", 2-ші басылым, ред. Ф. С. Марвин, Лондон: Оксфорд университетінің баспасы, 1922, 69–90. Т. Л. Хиттің "Грек математикасының тарихына" шолуы, The Classical Review, 37, 1923, 69–71. "Өнердің мәні", Оксфорд, 1924. "Философия – өзіндік сананың ұғымы мен шындығының дамуы", "Қазіргі британдық философия: Екінші серия", ред. J. H. Muirhead, Лондон: George Allen & Unwin, 1925, 227–244. Алғы сөз, Сайед Зафарул Хасан, "Реализм", Кембридж, 1928. Хасанның "Жалған тілдері" туралы, Таза ағылшын тілі қоғамы, XXXIV трактат, Оксфорд, 1930, 469–77. Аристотельдің "Жан туралы" еңбегінің аудармасы, ред. У. Д. Росс. Аристотельдің шығармалары, III том. Оксфорд университетінің баспасы, 1931.

Авторлық

Ізделініп жатыр! Оксфордтағы Жаңа мектеп, Оксфорд, 1909 жыл. Роберт Кьюри бұл кітапшаны Смитке авторлық құқығын сараптап қарастырады, онда 1920 жылы құрылған Философия, саясат және экономика мектебіне (PPE) ұқсас, "философияға негізделген заманауи гуманитарлық білім" ұсынылады. (Кьюри, Р. 'The Arts and Social Studies, 1914–1939', The History of the University of Oxford, v. VIII, The Twentieth Century, ed. Харрисон, Б. Кларендон баспасы, 1995, 112).

Мұрағаттық материалдар

Смиттің қағаздарының шағын көлемі Оксфордтың Баллиол колледжінде сақталады; басты бөлігі Оксфордтың Магдален колледжінде мұрағатталған.