Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Эдвард Александр Пилигрим (12 желтоқсан 1904 – 24 қыркүйек 1954) – британдық үй иесі, оның өзін-өзі өлтіруі бюрократиялық кедергілердің нәтижесінде жеделдеді. 1931 жылы әйелі Маргаретқа үйленер алдында сүт сатушы болып жұмыс істеген, білімі шамалы жұмысшы табынан шыққан адам еді. 1949 жылы ол Ромфордтағы Марлбороу-роудқа көшіп, аптасына он фунт стерлинг еңбекақымен құрал жасаушы болып жұмыс істеді. Үйінің жанында 2200 шаршы метр жерді сатып алу үшін он жылдық ипотека рәсімдеді, оны өзі мен көршілес құрылыстардың арасында буферлік аймақ ретінде пайдалану мақсатында, жер үшін 400 фунт төледі. Пилигрим 1947 жылғы қала және ауылды жоспарлау заңы жергілікті кеңестерге жерді қазіргі қолданыс құны бойынша сатып алуға рұқсат беретінін білмеді. Осылайша, егіссіз жер (әсіресе оның буферлік аймағы сияқты бос жатқан жерлер) тұрғын үй немесе коммерциялық мақсатта емес, ауыл шаруашылығындағы әлеуетті құнына қарай сатып алынар еді. Бос жердің иелері жоғалған құрылыс құқықтары үшін өтемақы талап етуге құқылы болды, бірақ тек 1949 жылдың шілдесіне дейін талап қойған жағдайда. М. Пилигримнің жерінің бұрынғы иесі мұндай талап қоймаған және кеңес ұсынғаннан бас тарту үшін сатып жіберген. Шындығында, 1952 жылдың шілдесінде Ромфорд кеңесі Мауни-роудтағы тұрғын үйлерді салуды бастағанда, Пилигримге жер үшін бар болғаны 65 фунт стерлинг ұсынды – бұл бағалаушы растаған құн еді. Алайда Пилигрим жоба басталғанға дейін үкімет тарапынан ұсыныс (және сатып алу) туралы білмеді және ол 1954 жылдың ақпанында, құрылыс іс жүзінде басталған кезде ғана шағымдануға көшті. Ромфорд кеңесінде 1600 адамнан тұратын тұрғын үйді күтіп отыру тізімі болды, сондықтан ол Пилигрим мырзаның жерін жобасынан алып тастамайтын еді. Олар оның жерді сатып алудың заңдық мәселелерін білуге тырыспаған, ақылсыз жерді пайдаланған адам екенін анықтады. Пилигрим тұрғын үй министрі Гарольд Макмилланға, премьер-министр Уинстон Черчилльге және патшайымға хабарласуға тырысты. Макмилланның мемлекеттік қызметкерлері жергілікті кеңеспен келісіп, Пилигримді жақсы дайындықтан өтпеген адам деп тапты. Бірлік тұрғын үйінің биік ғимараты Пилигримнің жеріне салынды, бірақ Пилигримнің айтуынша, ол күннің сәулесін кесіп, тіпті ашық күндері де электр жарығына мұқтаж болды. Ол табиғи буферді қамтамасыз ету үшін сатып алған жер енді оның көрінісін де, тыныштығын да жойды. 1954 жылдың 24 қыркүйегінде, депрессияға ұшыраған соң, ол даулы жердегі құрал сарайында өзін-өзі асып өлтірді. Daily Express газеті Пилигримнің өзін-өзі өлтіруін көпке танымал оқиғаға айналдырып, оны есте сақтау үшін науқан ұйымдастырды. Сол кезде Кричел Даун даңғылы да жаңалықтарда болды, және Уинстон Черчилль Харольд Макмилланды Пилигримді өлтіргені үшін айыптады. 1954 жылы қала және ауылды жоспарлау заңына түзету енгізілгенде, "Пилигрим ережесі" енгізілді, ол болашақ жер иелеріне Пилигримнің орнында өтемақы алуға мүмкіндік берді. Ромфордтың жергілікті кеңесі Пилигрим ханымға 335 фунт стерлинг ұсынды (алғашқы сатып алу бағасына тең 65 фунт стерлингке қосымша), бірақ бұл оны әлі де қарыздың пайызын төлеуге міндетті қылды. Эдвард Пилигримнің оқиғасы бюрократияның жақсы ниетпен жасалған заңсыздықтарының архетипіне айналды, әсіресе Ұлыбританияда. Мысалы, Дуглас Адамстың "Галактикаға автостоппен саяхат" кітабындағы Артур Дент кейіпкері Пилигрим оқиғасының көптеген деректерін қайталайды. Терри Гиллиамның "Бразилия" фильміндегі Гарри Баттл/Гарри Татл кейіпкері де Пилигримнің өзі сезінген өзін-өзі қанағаттандырған бюрократияға қатысты алаңдаушылықты көрсетеді.
Edward Alexander Pilgrim (12 December 1904 – 24 September 1954) was a British homeowner whose suicide was hastened by bureaucracy. He was a working class individual with a slight education who worked as a milkman before marrying his wife, Margaret, in 1931. In 1949, he moved to Marlborough Road in Romford and worked as a tool maker for ten pound sterling a week. He took out a ten year mortgage on his house to purchase a 2,200 square metre lot next to his house to use as a buffer zone between himself and neighboring development, paying £400 for the lot. What Pilgrim did not know was that the Town and Country Planning Act 1947 had allowed local councils to purchase lands for development for current usage values. Thus, fallow land (and specifically empty lots such as his buffer) would be purchased for its potential value in agriculture rather than its value as housing or commercial space. Owners of empty land could lodge a claim to request compensation for lost development rights, but only if they did so before July 1949. The previous owner of Mr. Pilgrim's lot had not lodged such a claim and had sold to avoid having to take what the council would offer. Indeed, when Romford council began its Mawney Road housing development in July 1952, they offered Pilgrim only £65 for the lot – a value that was confirmed by the assayer. Pilgrim, however, did not even know of the offer (and purchase) by the government until the project began, and he did not appeal until February 1954, when construction on the site actually began. The Romford council had a housing waiting list of 1,600 people, and so it would not remove Mr. Pilgrim's lot from its scheme. They determined that he was merely an imprudent land speculator who had not bothered to inform himself of the legal issues surrounding his purchase. Pilgrim tried to reach the Housing Minister Harold Macmillan, the prime minister Winston Churchill, and the Queen. Macmillan's civil servants agreed with the local council that Pilgrim was simply a man who had not done due preparation. A Unity housing high rise went up on Pilgrim's lot, until, according to Pilgrim, it blotted out the sun and he needed electric lights even on sunny days. The lot that he had purchased to ensure a natural buffer was now, in fact, destroying both his view and his quiet. On 24 September 1954, after a weekend of depression, he hanged himself in a tool shed on the disputed land. The Daily Express newspaper made Pilgrim's suicide a cause célèbre and campaigned to have it remembered. The Crichel Down scandal was also in the news at the time, and Winston Churchill accused Harold Macmillan of killing Pilgrim. A revision of the Town and Country Planning Act in 1954 included a "Pilgrim clause" which allowed future land owners in Pilgrim's place to be compensated. The local council in Romford offered Mrs. Pilgrim £335 (to be added to the £65 already paid to equal the original purchase price), but this left her still paying interest on the loan. The story of Edward Pilgrim has become an archetype for the well intentioned abuses of bureaucracy, especially in the United Kingdom. The figure of Arthur Dent in Douglas Adams's The Hitchhiker's Guide to the Galaxy, for example, repeats numerous details of the Pilgrim story. The character of Harry Buttle/Harry Tuttle in the Terry Gilliam film Brazil also suggests some of the same disquiet with self satisfied bureaucracy that Pilgrim experienced.