Александр Цанков: Болгарияның экс-премьер-министрі және саяси өмірі
Aleksandar Tsankov
Александр Цанков – Болгарияның экс-премьер-министрі (1923-1926). Саясаткер, экономист, Стамболийскийді құлатқан, үкімет басшысы болған. Тарихы мен өмірі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
21-ші Болгария Премьер-министрі (1923–1926)
21st Prime Minister of Bulgaria (1923 26)
Александр Цолов Цанков (29 маусым 1879 – 27 шілде 1959) – екі дүниежүзілік соғыс арасындағы кезеңдегі көрнекті болгар саясаткері.
Aleksandar Tsolov Tsankov (; June 29, 1879 – July 27, 1959) was a leading Bulgarian politician during the interwar period between the two world wars.
Өмірбаян
1910 жылдан бастап София университетінде саяси экономика профессоры болған ол, 1923 жылы Александр Стамболийскийді құлатуда жетекші рөл атқарды. Биліктен алынған премьер-министрдің орнын басатын коалицияны басқаруға таңдалды. Сол жылдың 9 маусымында Болгарияның премьер-министрі болды және 1926 жылдың 4 қаңтарына дейін осы қызметін атқарды. Ол осы кезеңде Демократиялық одақтың жетекшісі болды. Оның премьер-министрлік кезеңі болгар коммунистік партиясымен күшті ішкі тартыстармен ерекшеленді, Цанков оларды аяусыз жазалап, 1925 жылы патша Борисқа жасалған қастандықтан және Санкт-Неделя соборына жасалған бомбалық шабуылдан кейін әскери жағдай жариялады және коммунистерді тыйым салды. Грек әскерлерінің шағын шабуылы болды, бірақ Ұлттар Лигасының айыптауынан кейін олар ұзақ тұрмады, нәтижесінде ел қарызға батып, қиын жағдайға түсті. Цанков елге қарыз алуға сәтсіздікке ұшырағандықтан қызметтен алынды. Саяси аренадан шеттетілгеннен кейін Цанков фашизмге деген құлшынысын күшейтті және жақын арада Адольф Гитлердің жақтасы болды. Бұл қозғалыс салыстырмалы түрде маңызсыз болды (бірақ бұл басқарушы коалицияның одан әрі фрагментациясына әкелді), Звеноның қолдауына ие бола алмады және негізінен Болгария Ұлттық Легиондары Одағына арналған нацистердің мақұлдауын алмады. Бұл Цанковтың Димитар Пешевтің еврейлерді депортациялауды тоқтатуға шақырған хатына оңшыл оппозициядан тек екі адамның бірі ретінде қол қойғанына қарамастан болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Цанков Аргентинаға қашып, 1959 жылы Буэнос-Айрестің Белграно ауданында қайтыс болды.
A professor of political economy at Sofia University from 1910 onwards, he took a leading role in deposing Aleksandar Stamboliyski in 1923. He was chosen to head the coalition that succeeded the deposed premier. He became Prime Minister of Bulgaria on 9 June that same year. He continued in this role until 4 January 1926. During that period, he was the leader of the Democratic Alliance. His premiership was marked by deep internal struggles with the Bulgarian Communist Party, which Tsankov repressed mercilessly, declaring martial law and outlawing the Communists in 1925 following an attempt on Tsar Boris's life and a bomb attack on the St Nedelya Cathedral. A brief invasion by Greek troops followed, and although they did not stay long following condemnation by the League of Nations, the country was left crippled by debt. Tsankov was removed from office after failing to secure a loan for the country. After being removed from the political mainstream, Tsankov began to develop an admiration for Fascism and soon became a supporter of Adolf Hitler. The movement proved relatively unimportant (although it did represent a further fragmentation of the governing coalition), lacking the support of Zveno and failing to secure Nazi approval, which was primarily reserved for the Union of Bulgarian National Legions. This was even though Tsankov had been a signatory, one of only two from the right wing opposition, to Dimitar Peshev's letter calling for an end to the deportation of Jews. After the Second World War Tsankov fled to Argentina and died in Belgrano, Buenos Aires in 1959.