Кіріспе

Маврикийлік француз жазушысы Наташа Деви Патаредди Аппана (24 мамыр 1973 жылы Маэбургте, Маврикийде туған) – маврикийлік француз жазушысы. Өмірдің жасөспірім кезеңінің көп бөлігін Маврикийде өткізіп, Францияға эмиграциялау алдында Le Mauricien және Week End Scope басылымдарында журналист/колонкашы болып жұмыс істеді. Жұмыс істеген кезінде журналдардың поэзия және жаңалықтар бөлімдеріне материалдар жазды. 1998 жылдан бері Наташа Аппана белсенді жазушы ретінде танымал. Оның алғашқы кітабы Les Rochers de Poudre d'Or (Éditions Gallimard баспасынан шыққан) "Prix RFO du livre" сыйлығына ие болды. Бұл кітап Маврикийге келген үндістандық мөлшерлік жұмысшылар туралы айтады. Оның басқа да туындылары, мысалы, нацистік шабуыл кезіндегі күресті және Чехословакияға көшіруді баяндайтын "Соңғы бауырлас" және Майотта көшелерінде өмір сүретін балалар туралы "Зорлық тропигі" сыншылар тарапынан жоғары бағаланды.

Ерте өмір

Апанаха 1973 жылдың 24 мамырында Маврикийде дүниеге келген. Ол Патаредди Аппанах есімді дәстүрлі үнді отбасынан тарайды. Оның ана тілі – маврикийлік креол тілі (морисиен), Маврикий халқының көп бөлігі сияқты. Ол Маврикийде алғашқы білімін алған. Ол Маврикийдегі танымал журналдар «Le Mauricien» және «Weekend Scope»-та журналист болып жұмыс істеді. 1998 жылы Францияға көшіп, одан кейін жазушылық жолын бастады. Журналдарда жұмыс істеген кезінде Маврикий туралы өлеңдер мен жаңалықтар жариялаған.

Шығармалары

Оның алғашқы романы "Алтын шаңның тастары" ("The Rocks of Gold Dust") болды, ол атақты француз баспасы Галлимардтың "Қараңғы континенттер" жинағында жарық көрді. Оның екінші романы "Көк шығанақ сарайы" ("Blue Bay Palace") жас үнді жігітінің басқа кастадан шыққан адамға деген құштарлығын көрсетеді. Оның "Соңғы бауыр" романы нацистердің Чехословакияны басып алуынан қашқан, жетім яһуди баланың тарихына негізделген. Ол британдық басқарудағы Палестинаға кіруге тыйым салынған еді. "Гардиан" газетінде жарияланған реценсияда роман туралы: "тамаша және сенімді баяндама, баланың жалғыздығы мен оның қысқа, қызу қуанышының әсерлі бейнесі" деп жазылған. "Нью-Йорк Таймс" оның төртінші романы "Соңғы бауырды" Маврикийлік жазушылардың арасында 2008 жылғы Нобель сыйлығының иегері Ж.М.Г. Ле Клециодан кейін ең жақсысы деп бағалады. Кітапты ағылшын тіліне Джеффри Страхан аударған, бұл оның аударған екінші туындысы болды. 2018 жылы Graywolf Press "Күту күні" ("Waiting for Tomorrow") кітабын жариялады, оны да Джеффри Страхан ағылшын тіліне аударды. Ол 2019 жылғы Альбертин сыйлығының финалисі болды.