Сэмюэл Провост: Американ дін қызметкерінің өмірі мен қызметі
Samuel Provoost
Сэмюэл Провост (1742-1815) – американдық дін қызметкері, АҚШ Сенатының алғашқы капелланы, Нью-Йорк епископалдық діоцезінің бірінші епископы. Тарих, дін.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка дін қызметкері, 1742–1815
American clergyman, 1742–1815
Сэмюэл Провост (11 наурыз 1742 – 6 қыркүйек 1815) – американдық дін қызметкері. Ол АҚШ Сенатының алғашқы капелланы және Нью-Йорк епископтық епархиясының алғашқы епископы, сондай-ақ АҚШ Епископтық шіркеуінің үшінші бас епископы болды. 1787 жылы ол епископ Уильям Уайтпен бірге Нью-Йорк епископы қызметіне бекітілді, одан 1765 жылы бітірген. Сэмюэл еврей, грек және латын тілдерін жақсы білген, ал колледжде оқығанда француз және итальян тілдерін үйреніп, лингвист ретінде көзге түсті. Сэмюэл Провост 1764 жылдың 28 шілдесінде Лейден университетіне қабылданды.
Samuel Provoost (March 11, 1742 – September 6, 1815) was an American Clergyman. He was the first Chaplain of the United States Senate and the first Bishop of the Episcopal Diocese of New York, as well as the third Presiding Bishop of the Episcopal Church, USA. He was consecrated as bishop of New York in 1787 with Bishop William White. from which he graduated in 1765. Samuel was fluent in Hebrew, Greek and Latin, and while he was at the College he learned French and Italian gaining the distinction as a linguist. Samuel Provoost also matriculated at the University of Leiden, July 28, 1764.
Мансап
1766 жылдың ақпан айында Провост Вестминстердегі Сент-Джеймс сарайының Корольдік шіркеуінде дияконға бекітілді және 1766 жылдың наурыз айында дін қызметкері болды. 1766 жылдың қыркүйегінде ол әйелімен бірге Нью-Йоркке кемемен сапарлады, ал желтоқсан айында Троица шіркеуінің көмекші ректоры болды. Провостың құрғақ уағыз айту стилі, сондай-ақ Америка тәуелсіздігін қолдауы, кейбір шіркеу мүшелерін қынжырлатты және 1769 жылы оның қызметінен бас тарту туралы ұсыныс енгізілді. Шіркеу кеңесі кейіннен «Мырза Провост қызметін жалғастыра берсін, ал жазылу арқылы жиналған қаражатпен төленсін» деп шешті, бірақ қаражат жиналмады, сондықтан 1771 жылы Провост отставкаға кетіп, достары Уолтер Ливингстон мен Роберт Р. Ливингстон жанындағы Датчесс округіне қоныс аударды. Ол он үш жыл бойы көршілес шіркеулерде уағыз айтты, Эзопус қаласы өртенгеннен кейін британдықтарды қууға көршілерімен бірге қатысты, бірақ 1777 жылғы Нью-Йорк конституциялық конгресінің капелланы және Чарльстон (Оңтүстік Каролина), Бостон шіркеулерінің ректоры лауазымына ұсынылған қызметтерден бас тартты. 1783 жылы, Америка Тәуелсіздік соғысы аяқталғаннан кейін, Троица шіркеуінің ашық түрде торилік ректоры Чарльз Инглис (болашақта Канададағы алғашқы Англикан епископы) Англияға кетіп, британдықтар басып алған кезде Троицада қалған көмекші ректор Бенджамин Мур оның орнына келді. Оралған патриоттар наразылық білдіріп, 1784 жылы Провосты Троицаның ректоры етіп тағайындады, ал Мур көмекші ректор болып қалуға келісті. 1785 жылы ол Континенталдық Конгресс капелланы болып тағайындалды. Біраз уақыттан кейін Пенсильвания университетінен діни ғылым докторы (Doctor of Divinity) дәрежесін алды. 1787 жылы Провост доктор Джон Мурдың қатысуымен Ламбетта доктор Уильям Уайтпен бірге епископқа бекітілді. Провост 1789 жылы Сенаттың капелланы болып сайланды. Денсаулығына байланысты 1800 жылы Троицаның ректоры лауазымынан бас тартты. Келесі жылы Провост епископтық лауазымынан бас тартуға тырысты, бірақ Епископтар үйі оның отставкасын қабылдамады, оның орнына Мурды көмекші епископ етіп тағайындады. Провост іс жүзінде зейнеткерлікке шықты, бірақ 1815 жылы қайтыс болғанға дейін епископ болып қалды.
In February 1766, Provoost was ordained a deacon at the Chapel Royal of St James's Palace in Westminster and a priest in March 1766. In September 1766, he sailed to New York with his wife and in December he became an assistant rector of Trinity Church. Provoost's dry preaching style, along his support for American independence, offended some church members and in 1769 a motion was made in the vestry to dispense with his services. The vestry subsequently resolved "That Mr. Provoost be continued, and paid by what can be raised by subscription only," but funds weren't forthcoming and in 1771 Provoost resigned and settled in Dutchess County near his friends Walter Livingston and Robert R. Livingston. During his 13 years there he preached occasionally in neighboring churches, and joined his neighbors in their pursuit of the British after the burning of the town of Esopus, but he declined offers to serve as a delegate to the Provincial Congress and as chaplain of the New York Constitutional Convention of 1777, as well as the rectorship of churches in Charleston, South Carolina, and Boston. In 1783, after the end of the American Revolutionary War, the outspoken Tory rector of Trinity Church, Charles Inglis (the future first Anglican Bishop in Canada), left for England and was replaced by assistant rector Benjamin Moore, who had stayed at Trinity through the British occupation. Returning Patriots objected and in 1784 installed Provoost as rector of Trinity, with Moore agreeing to stay on as assistant rector. In 1785, he was named chaplain of the Continental Congress. A short while later, he was honored with the degree of Doctor of Divinity from the University of Pennsylvania. In 1787, Provoost was consecrated with Dr. William White at Lambeth Place by Dr. John Moore. Provoost was elected Chaplain to the Senate in 1789. Due to health issues, he resigned the rectorship of Trinity in 1800. The following year, Provoost sought to relinquish his episcopal office, but the House of Bishops declined his resignation, instead appointing Moore as Adjutant Bishop. Provoost effectively retired, but remained Bishop until his death in 1815.
Жеке өмір
1766 жылдың 8 маусымында ол Корк қаласының шерифі болған Мария Бусфилдке (1799 жылы қайтыс болды) үйленді. Олардың балалары:
On June 8, 1766, he married Maria Bousfield (d. 1799) a Sheriff of Cork City. Their children were:
Мария Провост (1770–1837), ол Кэдвалладер Д. Колденге (1769–1834) үйленді.
Бенджамин Бусфилд Провост (1776–1841), ол 1803 жылы Нелли Френчке (1863 жылы қайтыс болды) үйленді.
Maria Provoost (1770–1837), who married Cadwallader D. Colden (1769–1834)
Benjamin Bousfield Provoost (1776–1841), who married Nellie French (d. 1863) in 1803,
Оның әйелі 1799 жылдың тамызында қайтыс болды. АҚШ Епископтік шіркеуі үшін консекрацияланған епископ.
His wife died in August 1799. bishop]] consecrated for the Episcopal Church of the United States.