Құдайдың күшіне сеніп, инсулин бермеген ата-ананың мансұққа қатысты ісі
R v Tutton
Канада Жоғарғы Сотының Tutton ісі (1989) қанағаттандырушылық өлшемдерін қарастырды. Діни сенім салдарынан инсулин бермеген ата-аналардың кінәсі талқыланды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
R v Tutton, [1989] 1 S. C. R. 1392 – Канада Жоғарғы Сотының адам өлтіруге қатысты қылмыстық құқық бұзушылықтар үшін кінәлілік шарттары (mens rea) туралы қабылдаған шешімі. Сот үшке үш есебмен бөлінді: Құдай олардың диабетпен ауыратын баласын емдеді деген сенімде болған екі ата-ананың баласына қасақана инсулин бермегені үшін кінәлі деп танылуы керек пе, жоқ па деген мәселеде.
R v Tutton, [1989] 1 S. C. R. 1392 was a decision of the Supreme Court of Canada on the mens rea requirements for criminal offences related to manslaughter. The Court was split three to three over whether two parents, believing that their diabetic child was cured by God, are guilty of manslaughter for intentionally failing to give the child his insulin.
Өмірбаян
Кэрол Энн Тюттон мен Артур Тюттон 1981 жылы 17 қазанда қайтыс болған бес жасар Кристофер Тюттонның ата-анасы болды. Тюттон отбасы дінге берілген және сенім арқылы емделуге сенеді. Олар Құдайдың араласуымен қазіргі медицинаның күші жетпейтін ауруларды керемет түрде емдеуге болатынына сенді. Миссис Тюттон Құдай оның ұлын диабеттен айырды деп ойлады. 1979 жылдың сәуір айында отбасылық дәрігер Кристоферге диабет диагнозы қойды. Дәрігер ата-анасына ұлының инсулинсіз тіршілікке ие бола алмайтынын нақты айтты. 1980 жылдың 2 қазанында Миссис Тюттон инсулин беруді тоқтатты, және екі күн ішінде ұлының денсаулығы күрт нашарлады. Балаға қараған дәрігер ауруханаға түскен кезде баланың жағдайы өте ауыр болғанын, инсулиннің болмауынан туындаған диабетикалық ацидозға шалдыққанын, бұл өлімге әкелуі мүмкін екенін мәлімдеді. Дәрігер ата-анасының ұлына қасақана инсулин бермегенін білгенде, оларды сөгіп айтты. Ол ата-анасына ұлдарының өмірі бойы инсулин қажет екенін ескертті. Бірақ, көп ұзамай Миссис Тюттон Құдайдан аян алғанын, Кристофердің жазылғанын және енді инсулин қажет емес екенін сезінді. Миссис Тюттон 1981 жылдың 14 қазанында инсулин инъекцияларын тоқтатты. 1981 жылдың 17 қазанында Кристофер ауруханаға жеткізілді және диабеттік гипергликемияның салдарынан келген кезде қайтыс болды.
Carol Anne Tutton and Arthur Tutton were the parents of five year old Christopher Tutton who died on October 17, 1981. The Tuttons were deeply religious and believed in faith healing. They believed that Divine intervention could miraculously cure illnesses beyond the power of modern medicine. Mrs. Tutton believed that she had a premonition that God had healed her son of diabetes. In April 1979, the family physician diagnosed Christopher as diabetic. The doctor explicitly informed the couple that their son would never be able to survive without insulin. On October 2, 1980, Mrs. Tutton stopped administering insulin and within 2 days her son became dangerously ill. The physician who attended the child said that on admission to hospital the child was dangerously ill, suffering from diabetic acidosis, a potentially fatal disorder which was due to the absence of insulin. The doctor admonished the parents when he learned that they had consciously withheld the insulin. He told the parents that insulin would be required by their son for life. Nevertheless, shortly after, Mrs. Tutton believed that she had had a vision of God in which she was told that Christopher had been cured and no more insulin was needed. Mrs. Tutton stopped the insulin injections on October 14, 1981. On October 17, 1981 Christopher was taken to the hospital and pronounced dead on arrival due to complications of diabetic hyperglycemia.