Канаданың Конституциялық құқығы: Caloil Inc ісі және сауда-саттық туралы өкілеттіктер
Caloil Inc v Canada (AG)
Канаданың Конституциялық сотының Caloil Inc v Canada ісі, 91(2) тамырлы сауда қағидасын қарастырады. Импорттық мұнай тасымалын шектеу конституциялық деп танылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Caloil Inc v Canada (AG) – 1867 жылғы Конституциялық актінің 91(2) бабындағы сауда және коммерция туралы өкілеттіктерге қатысты Канада Жоғарғы Сотының маңызды конституциялық шешімі. Сот Онтарионың белгілі бір аймағында импортталған мұнайды тасымалдауға немесе сатуға тыйым салатын федералдық заңды қолдады.
Caloil Inc v Canada (AG) is a leading constitutional decision of the Supreme Court of Canada on the Trade and Commerce power under section 91(2) of the Constitution Act, 1867. The Court upheld a federal law prohibiting the transport or sale of imported oil in a certain region of Ontario.
Өмірбаян
1970 жылы Ұлттық энергетика жөніндегі заңға мұнайды қамту үшін оның қолданылу аясын кеңейтуге өзгерістер енгізілді, сондай-ақ бензин импорттаушы Басқармадан лицензия алмайынша, әдетте Онтарио және Квебек шекарасына сәйкес келетін сызықтан бензин тасымалдай алмайтындығын қарастыратын ережелер қабылданды. Бұрынғы лицензиялардың шарттарын орындамағандықтан жаңа лицензиядан бас тартқаннан кейін, Caloil қазынашылық сотынан нормативтік ережелердің Маргарин жөніндегі мәлімдемеде бұрын белгіленген шеңберде конституциялық емес екендігі туралы шешім алды. Содан кейін ережелерге түзетулер енгізілді, оған сәйкес бензин Басқарма берген лицензия шартында көрсетілген Канаданың бір аймағына жіберілуі мүмкін болды. Caloil Канада Бас прокурорын жауапкер ретінде және Ұлттық энергетикалық кеңесті үшінші тұлға ретінде танып, сотқа қайта жүгінді.
In 1970, the National Energy Board Act was amended to extend its scope to cover oil, and regulations were issued to provide that an importer of gasoline could not transport it across a line, generally coinciding with the Ontario Quebec border, without a license from the Board. Upon being refused a new license because of failure to comply with terms attached to previous licenses, Caloil obtained a declaration from the Exchequer Court stating that the regulatory scheme was unconstitutional within the framework previously determined in the Margarine Reference. The regulations were subsequently revised to provide that imports of gasoline could be shipped into an area of Canada specified in the conditions of a license granted by the Board. Caloil returned to the court for a declaratory action for avoidance, with the Attorney General of Canada as defendant and the National Energy Board as mis en cause.
Қаржылық сот
Дюмулен Ж. бұл істі қарастырып, заңнамалық схеманы федералдық құзыреттің шеңберіне жатқызып, қабылдамады. Ол өз шешімінде атап өткендей, Caloil бұл шешімге Жоғарғы Сотқа шағымдануға өтті.
Dumoulin J dismissed the action and ruled that the legislative scheme was intra vires federal jurisdiction. As he noted in his judgment,
Caloil appealed the decision to the Supreme Court.
Әсері
Caloil федералды сауда және коммерциялық билік шеңберінде жергілікті мәмілелерді реттеуге Жоғарғы Соттың көбірек дайындығын көрсетеді деп есептелді, осы арқылы провинцияаралық және халықаралық саудаға қатысты реттеу жүйелеріне жол ашылады. Дегенмен, бұл реттеуге тек импортталған тауарлар ғана, ал ішкі нарықта өндірілген тауарлар ғана қатыстырылатынын да көрсетеді. "Бағалы қағаздар туралы" заңға қатысты сот ісінде провинциялық сауалдарға жауап беру кезінде Caloil компаниясы заңдық негіздердің бірі ретінде сіңірілді:
Caloil has been seen as representing a greater willingness by the Supreme Court to regulate local transactions under the federal trade and commerce power, in order to allow regulatory schemes with respect to interprovincial and international trade. However, it can also be viewed as allowing such regulation only with respect to imported goods, and not to those that are domestically produced. in answering provincial reference questions in proceedings parallel to those in Reference re Securities Act, citing Caloil as one of the authorities: