Кіріспе
Фреда Корбет (туған күні Кюнзлен, кейін Манселл; 15 қараша 1900 – 1 қараша 1993) – британдық Лейборист партиясының саясаткері. Лондонда туған Корбет, Лондонға оралғанға дейін Корнуоллда мұғалім болып жұмыс істеді. Олардың екеуі де Тәуелсіз Еңбек партиясының мүшелері болды және 1934 жылы Лондон округі кеңесіне кеңесшілер болып сайланды. Ол білім беру комитетінде қызмет етіп, қалаға толық білім беретін мектептер енгізуге көмектесті. Корбет 1945 жылы Камбервелл Солтүстік-Батысынан Парламент мүшесі болып сайланды, бірақ көптеген дебаттарға қатыспады, көбінесе өзінің муниципалдық жұмысына назар аударды. 1947 жылы ол Лондон округі кеңесінің бас қамшысы болды, кеңесшілерге қоғамдық жиналыстарда сұрақ қою алдында онымен кеңесуді талап етті. Оның бойының кішкентай болуы оны «кішкентай тиран» деп атауға себеп болды. 1960 жылы ол жалпы қызметтер комитетінің төрағасы болып, Лондонның Оңтүстік жағалауын жаңартуды бақылады. Корольдік Ұлттық театрдың құрылуына сіңірген еңбегі үшін ол бірнеше жыл бойы олардың кеңесіне мүше болды. 1972 жылы үш желілік директиваға қарсы дауыс бермей, Ұлыбританияның Еуропалық ортақ нарыққа қосылуына жол берді және көп ұзамай денсаулығы нашарлаған екінші күйеуі Иан МакИвор Кэмпбеллмен көбірек уақыт өткізу үшін саясаттан зейнеткерлікке шықты. Корбет 1974 жылы Саутварк ауданының құрметті азаматы атағымен марапатталды.
Freda Corbet (née Künzlen, later Mansell; 15 November 1900 – 1 November 1993) was a British Labour Party politician. Born in London, Corbet spent some time as a teacher in Cornwall before moving back to London to work with her husband in his shop. The couple were both members of the Independent Labour Party and were elected as councillors on London County Council in 1934. There she served on the education committee, helping to introduce comprehensive schools to the city. Corbet was elected Member of Parliament for Camberwell North West in 1945, though she did not attend many debates, focusing more on her municipal work. She became chief whip of the London County Council in 1947, requiring councillors to check with her before even asking questions at public meetings. Her short stature led to her being known as the 'tiny tyrant'. In 1960, she became chairman of the general services committee, and oversaw the renovation of London's South Bank. Her influential role in the establishment of Royal National Theatre meant that she was given a place on their board for a few years. She abstained against a three line whip in 1972, allowing UK to join the European Common Market, and soon after announced her retirement from politics to spend more time with her unwell second husband, Ian McIvor Campbell. Corbet was awarded the Freedom of the Borough of Southwark in 1974.
Ерте өмір
Фреда Кюнзлен 1900 жылы 15 қарашада Лондонның Туттинг қаласында дүниеге келді. Ол әкесі Адольф Кюнзленнің, коммерциялық қызметкердің және анасы Неллидің, саяси белсендінің тұңғыш баласы еді. Кюнзлен 1911 жылы стипендия ұтып алғаннан кейін Уимблдон округінің техникалық мектебінде білім алды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде отбасы Манселл деген фамилияны қабылдады. Ол 1919 жылы Лондон университетінде оқып жүргенде Тәуелсіз Еңбек партиясына қосылды. Фреда Манселл Университет колледжінде тарих мамандығы бойынша үздік диплом алып, Уэльсте мұғалім болып жұмыс істеді. Кейін ол Корнуолл графтығының Пензанс қаласына көшіп, Пензанс шіркеуінің қыздарға арналған орта мектебінде жетекші ұстаз болды. Ол 1925 жылы 5 тамызда Стритхемде Тәуелсіз Еңбек партиясының тағы бір мүшесі Уильям Корбетке тұрмысқа шықты, содан кейін Лондонға қайтып келді, онда оның күйеуі тәтті дүкен мен газет сататын дүкен ашты. Күйеуімен бірге жұмыс істеп жүріп, ол заңды оқуға кірісіп, 1932 жылы Ішкі ғибадатханада адвокаттық құқық алды. Бірақ әйел болғандықтан, ол заң саласында жұмыс табуда қиындықтарға тап болды.
Саясатшы ретінде рөлі
1927 жылы Герберт Моррисон оны жергілікті кеңес сайлауына кандидат болуға шақырды, себебі ол жиналыстарда халыққа ұнайтын шешен спикер екенін байқап, көбірек әйел кандидаттарды тартуды жоспарлады. Ол 1934 жылы Камбервелл Солтүстік-Батыс округінен кеңеске сайлануға дейін үш рет қатысты, ал оның күйеуі Уандсворт округіне сайланды. 1949 жылдан бастап ол Пекхэмді кеңесте өкілдік етті және кеңес таратылған 1965 жылға дейін белсенді қызмет етті. Корбет 16 жыл бойы Лондон округтік кеңесінің білім беру комитетінде жұмыс істеп, қалаға жалпы білім беретін мектептерді енгізуге көмектесті. Ол сонымен қатар кеңес үйлеріне лифт орнату мәселесімен де айналысты. 1935 жылғы жалпы сайлауда Корбет Лейбористік партиясынан Левишем Шығысы округінен Парламент депутаты болуға түсті, бірақ жеңіліске ұшырады. 1940 жылы ол жас қылмыскерлермен жұмыс істейтін судья болып тағайындалды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корбет Камбервеллдегі Лондон бомбалауынан зардап шеккендерге көмектесті, нәтижесінде 1945 жылы Камбервелл Солтүстік-Батыс округінен, ал 1950 жылдан кейін Пекхэм округінен Парламент депутаты болып сайланды. Парламент депутаты ретінде ол көптеген пікірсайыстарға қатыспады, ең бастысы – жергілікті мәселелермен айналысып, сайлаушыларына екі апта сайын қабылдау өткізді. Корбет 1947 жылы Лондон округтік кеңесінің Лейбористік партиясының бас қамшысы болды және бұл қызметте өте қатаң болды. 4 фут (1 метр) бойынан партия ішінде «кішкентай тиран» деп аталды, кеңесшілерге қоғамдық жиналыстарда пікір білдіру немесе сұрақ қою үшін оның рұқсатын алу қажет болды. Бұл рөл оған үлкен бедел әкелді, Клемент Атли оның тәсілін тоталитарлық режиммен салыстырды. Корбет 1948 жылы Біріккен Ұлттар Ұйымының конференциясында Ұлыбританияны өкілдік етіп, Адам құқықтарының жалпыға ортақ декларациясын жасауға көмектесті. 1960 жылы бас қамшыны ауыстыруға дауыс берілді, ал Корбет кеңестің жалпы қызметтер комитетінің төрағасы болып тағайындалды. Ол Оңтүстік жағалауды кеңейтуді бақылады, Королева Елизавета залы мен Пурселл бөлмесін, сондай-ақ Хейвард галереясын және Корольдік ұлттық театрын құруға көмектесті. Театр қалаға 1962-1965 жылдар аралығында Корбет басқарған кеңес мүшелігіне орын берді. 1965 жылы Лондон округтік кеңесі таратылып, оның орнына Үлкен Лондон кеңесі құрылғаннан кейін Корбет жергілікті басқарудан кетті.
Кейінгі өмірі
Корбеттің күйеуі 1957 жылы қайтыс болды, ал Корбет 1962 жылғы 8 тамызда Ян МакИвор Кэмпбеллге үйленді. Кэмпбеллдің күйеуінің денсаулығы нашарлап, 1974 жылы ол қайта сайлануға түсуден бас тартты. Оның соңғы әрекеті – Еуропалық қауымдастықтар туралы заңға дауыс беруден бас тарту болды, бұл үш жолды нұсқауға қарамастан жасалды және Ұлыбританияның Еуропалық ортақ нарыққа қосылуына әкелді. 1974 жылғы 15 қарашада Фреда Кэмпбелл Саутварк ауданының құрметті азаматы атанды. Иан Кэмпбелл 1976 жылы қайтыс болды, ал Фреда 1993 жылғы 1 қарашада Бромлиде бронхопневмония мен жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды.