Кіріспе

Афро Либио Базальделла (4 наурыз 1912 – 24 шілде 1976) – екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезеңдегі итальян суретшісі және педагогы. Ол алғашқыда Scuola Romana тобының мүшесі болды, содан кейін Альберто Бурри және Лусио Фонтанамен бірге жұмыс істеді. Ол көбінесе "Афро" деген атпен танымал болды.

Ерте өмір және білім

1912 жылдың 4 наурызында Италияның Удине қаласында дүниеге келген. Афро алғашқы жұмыстарын он алты жасында, суретші ағалары Дино мен Мирконың туындыларымен бірге көрсетті. Екі жыл өткен соң ол және Дино Удинедегі Марангони өнер қорының стипендиясымен Римде өнерді оқуға қабылданды.

Мансап

1933 жылы ол Фриулиялық Бозизио, Питтино және Тайути сияқты суретшілермен бірге Миландағы Галерея дель Миллионеде көрмеге қатысты. 1935 жылы Римнің төрт жылдық көркемөнер көрмесіне (Quadriennale) қатысып, бірнеше рет Венеция биенналесінде өнер туындыларын көрсетті. Афро Рим мектебінің ықпалымен қабырғалық суреттер жасады. 1936 жылы Удине опера театры үшін сурет салуға тапсырыс алды. 1937 жылы Коррадо Кальямен бірлесіп, Парижде өткен Дүниежүзілік көрмеге арналған ірі қабырғалық суреттерде жұмыс істеді. Афроның алғашқы жеке көрмесі 1937 жылы Римдегі Галерея дель Кометада өтті. Ол Родос аралына Розалар қонақ үйіне фреска салу үшін сапар шекті. 1941 жылы Венециялық Көркемсурет академиясында мозаика салу бойынша лекция оқыды. 1930 жылдардың соңында Афроның сурет салу стилі нақты реализмнен кубизмге, экспрессионизмге және абстракцияға қарай өзгере бастады. Соғыстан кейін оның картиналары бейнелі атауларын сақтай білді, бірақ Нью-Йоркте Аршиле Горкимен танысуының нәтижесінде неокубистік элементтерге ие болды. 1950 жылы Нью-Йоркке сапар шегіп, Кэтрин Вивиано галереясымен жиырма жылдық серіктестікке кірісті. Вивиано арқылы Афро коллекционер Стэнли Сигермен және американдық суретші Джозеф Гласкомен танысты, кейін олар оған Таос қаласындағы үйлерінде тұруға мүмкіндік берді. Афро "Жаңа онжылдық: 22 еуропалық суретші мен мүсінші" атты көрмеде өнер туындыларын көрсетті, ол АҚШ бойынша гастрольдік тур жасады. Оның жұмыстары Германияның Кассель қаласында өткен "Документа-1" көрмесіне де қойылды. Афро Маттиа Морени, Антонио Корпора, Эннио Морлотти, Ренато Биролли, Джузеппе Сантомасо, Джулио Туркато және Эмилио Ведова сияқты суретшілермен бірге "Жаңа өнер майданы" (Fronte nuovo delle Arti) қозғалысының бұрынғы мүшелерімен бірігіп, "Сегіз топты" (Gruppo degli Otto) құрды, олар "Италиялық сегіз" (Otto Pittori Italiani) деп те белгілі болды. 1950 жылдардың ортасына қарай Афроның өнері әлемдік деңгейде танымал болды, ал ол 1956 жылы Венеция биенналесінде "Италияның үздік суретшісі" атағын алды. 1957 жылы Леон Киршнер оны Калифорния штатының Окленд қаласындағы Миллс колледжінде сегіз ай бойы оқытуға шақырды. Колледждегі тұрақты суретші ретінде ол Париждегі ЮНЕСКО штаб-пәтері үшін қабырғалық сурет жасады және Аппель, Арп, Кальдер, Матта, Миро, Пикассо және Тамайо сияқты суретшілердің туындыларымен бірге көрсетілді. Ол "Үміт бағы" деп аталды, бұл қоңыр түстің көптеген реңктеріндегі ірі масштабты минималистік картина. Афро өзінің туындыларын халықаралық деңгейде көрсетуді жалғастырды. Ол екінші "Документаға" шақырылды және MIT және көптеген еуропалық мұражайларда көрмелер өткізді. Ол Питтсбургтегі Карнеги триенналесінде бірінші жүлдеге ие болды және Нью-Йорктегі Соломон Р. Гуггенхайм мұражайында итальяндық сыйлықты жеңіп алды. Гуггенхайм мұражайы оның 1957 жылғы "Түнгі ұшу" картинасын сатып алды. 1961 жылы Гуггенхайм мұражайының кураторы Джеймс Джонсон Суини оның өнері туралы монография жариялады, онда былай деп жазды: "Оның түсі сезімтал, жылы – ешқашан суық емес; сұйық, құрылымдық емес; жиектері еркін, өткір контурланған емес. Жарық пен түс, көлеңке мен пішін олардың реттелгендігі арқылы кеңістіктік эффектіге ие болады және оны өзінің ұлы алдыңғыларының даңқымен толтырады: бұл мерекелік рух, жарық пен өмірді тойлау – жарық арқылы өмірді". 1965 жылы ол Флорида штатының Сарасота қаласындағы Флорида жаңа колледжіндегі жаңа өнер факультетінде сабақ берді. 1968 жылы Флоренциядағы Көркемсурет академиясының (Accademia di Belle Arti) профессоры болып тағайындалды, бірақ 1971 жылы денсаулығына байланысты қызметтен кетіп қалды.

Өлім және мұра

Афро 1976 жылғы 24 шілдеде Цюрихте қайтыс болды. Афроның толық каталогы 1997 жылғы қарашада Римдегі Америка академиясында және 1998 жылы Венециядағы Гуггенхайм қорында таныстырылды. Оның туындылары 1994 жылы Соломон Р. Гуггенхайм мұражайында өткен «Италиялық метаморфоза, 1943-1968» көрмесіне қосылды.