Чарльз Морис Поул: Әскери теңізші, саяхатшы және саяси қайраткер
Sir Charles Pole, 1st Baronet
Чарльз Морис Поул: британдық теңізші, саяхатшы, саяси қайраткер. Үндістандағы шайқастарға қатысып, Франция мен Испаниядан жеңіс тудырған. Ньюфаундленд губернаторы болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саудагер және парламент депутаты
the British merchant and MP
Британдық Корольдік теңіз флоты офицері (1757–1830)
British Royal Navy officer (1757–1830)
Флот адмиралы Сэр Чарльз Морис Поул, 1-ші барон ГКБ (18 қаңтар 1757 – 6 қыркүйек 1830) – Корольдік теңіз флоты офицері, колониялық әкімші және саясаткер болған. Жас офицер ретінде ол Америка революциялық соғысы кезінде Үндістандағы Пондичерри қаласын қоршауға қатысқан. Бесінші рангтағы HMS Success кемесіне қолбасшылық еткеннен кейін, ол 1782 жылдың 16 наурызында Гибралтар бұғазында испандық Santa Catalina фрегатын басып алып, кейіннен жойды. 1793 жылдың маусымында француздық Vanneau жеке қарулы кемесін тұтқындағаннан кейін, Поул Француз революциялық соғыстарының басында Тулон қаласын қоршауға қатысты. Одан кейін ол Ньюфаундлендтің губернаторы және бас қолбасшысы болды, содан соң соғыстың келелі кезеңінде Балтық флотына қолбасшылық етті. Ол сондай-ақ Наполеон соғыстары кезінде Виконт Ховик басқарған Адмиралтейство кеңесінде Адмиралтействоның Лорд комиссары қызметін атқарды. 1820 жылдан 1822 жылға дейін Англия банкісінің губернаторы болды.
Admiral of the Fleet Sir Charles Morice Pole, 1st Baronet GCB (18 January 1757 – 6 September 1830) was a Royal Navy officer, colonial administrator and politician. As a junior officer he saw action at the siege of Pondicherry in India during the American Revolutionary War. After taking command of the fifth rate HMS Success he captured and then destroyed the Spanish frigate Santa Catalina in the Strait of Gibraltar in the action of 16 March 1782 later in that War. After capturing the French privateer Vanneau in June 1793, Pole took part in the siege of Toulon at an early stage of the French Revolutionary Wars. He went on to be governor and commander in chief of Newfoundland and then commanded the Baltic Fleet later in the War. He also served as a Lord Commissioner of the Admiralty on the Admiralty Board led by Viscount Howick during the Napoleonic Wars. From 1820 to 1822, he served as Governor of the Bank of England.
Ерте мансап
Реджинальд Поул мен Энн Поулдың (құдайы Ана Буллер) екінші ұлы ретінде дүниеге келген Поул, 1770 жылдың қаңтарында Портсмуттегі Корольдік теңіз академиясына түсуден бұрын Плимптон грамматикалық мектебінде білім алған. 1772 жылы ол бесінші рангідегі HMS Thames кемесіне тағайындалды, ал 1773 жылдың желтоқсанында Шығыс Үндістан станциясындағы төртінші рангідегі HMS Salisbury кемесіне ауыстырылды. 1777 жылдың 26 маусымында лейтенант болып жоғарылатылған ол алтыншы рангідегі HMS Seahorse кемесіне тағайындалды, содан кейін 1778 жылы төртінші рангідегі HMS Rippon кемесіне ауыстырылды және 1778 жылдың қазанында Америка революциялық соғысы кезінде Үндістанның Пондичерри қаласын қоршауда қатысты. 1790 жылдың мамырында Nootka дағдарысының нәтижесінде Брест портындағы француз флотын бақылаған бесінші рангідегі HMS Melampus кемесінің командирі болды. HMS Melampus кемесінде қызмет еткен кезде Поул лейтенант Ричард Ханкорн мен мичман Уильям Баттерфилд арасындағы жанжалға қатысты. Мелампус кемесіне келгеннен кейін Ханкорн ұсақ бұзушылықтар үшін қатал және әділетсіз жазалар беру арқылы мичмандардың наразылығын тудырды. Атап айтқанда, Баттерфилд торға байлап, миззень мачтасының үстіне ашық жерде тартылды, себебі ол арнайы рұқсатсыз өзінің міндеттерін орындаған. Одан кейін Ханкорнның соңынан Баттерфилд және тағы төрт мичман келіп, ол бес жеке жекпе-жекке шақырылды. Ол оларға жоғары шенді офицер ретінде мұндай мінез-құлықтың мүлдем қоғамға жарамайтынын еске салып, жағдайды тастап кетті, бұл одан әрі қорлау мен ысқырықтарға әкелді. 1797 жылдың наурызында лорд Бридпорттың қол астындағы Канал эскадрильясында флот капитаны болды. 1801 жылдың 1 қаңтарында вице-адмирал дәрежесіне көтеріліп, 1801 жылдың маусымында екінші рангідегі HMS St George кемесінде туын көтеріп, Балтық флотының бас қолбасшысы болды. Содан кейін 1802 жылы Ньюарк округінен парламент депутаты болып сайланды. 1806 жылдың қаңтарында Поул лорд Нельсонның қосылу рәсіміне қатысты. 1806 жылдың ақпанында Виконт Ховик басқарған Адмиралтейство кеңесінде Адмиралтействоның Лорд комиссары болды. 1806 жылдың қарашасында Плимут округінен парламент депутаты болып сайланды. Алайда, 1807 жылдың наурызында Екінші Портленд министрлігі билікке келген кезде Лорд комиссары қызметінен кетті. Парламентте ол жаңа үкіметті, әсіресе 1807 жылғы Копенгагенге жасалған шабуылды (англо-орыс соғысына әкелген) және 1808 жылғы Синтра конвенциясын (француздарға Португалиядан әскерлерін шығаруға мүмкіндік берген) басқаруына байланысты үнемі сынап бақты. 1818 жылдың 20 сәуірінде Бати орденінің Ұлы кресімен марапатталды. Ол 1818 жылы Англия банкінің орынбасары, ал 1820 жылы Англия банкінің бас директоры болды. 1824 жылдың қарашасында Гертфордшир округінің шерифі болды, ал 1830 жылдың 22 шілдесінде флот адмиралы дәрежесіне көтерілді. Ол 1830 жылдың 6 қыркүйегінде өз үйінде, Алденхэм аббаттығында қайтыс болды.
Born the second son of Reginald Pole and Anne Pole (née Buller), Pole was educated at Plympton Grammar School before joining the Royal Naval Academy at Portsmouth in January 1770. He was appointed to the fifth rate HMS Thames in 1772 and then transferred to the fourth rate HMS Salisbury on the East Indies Station in December 1773. Promoted to lieutenant on 26 June 1777, he was assigned to the sixth rate HMS Seahorse and then transferred to the fourth rate HMS Rippon in 1778 and saw action at the siege of Pondicherry in India in October 1778 during the American Revolutionary War. He became commanding officer of the fifth rate HMS Melampus in May 1790, in which he watched the French fleet at Brest, as a result of the Nootka Crisis. While in command of HMS Melampus, Pole was involved in a fiery conflict between Lieutenant Richard Hancorn and Midshipman William Butterfield. Upon joining Melampus, Hancorn provoked the anger of the midshipmen by handing out harsh and unfair punishments for minor transgressions. Butterfield, in particular, was lashed to a grating and pulled to the top of the mizzen in a public display, because he had engaged in his ordinary duties without express permission. An explosive incident occurred soon after when Hancorn was followed by Butterfield and four other midshipmen and found himself challenged to five separate fights. He responded by reminding them that as a superior officer such behaviour was totally reprehensible, finally vacating the situation and prompting a further torrent of insults and hisses. He went on to be Captain of the Fleet in the Channel Squadron under Lord Bridport in March 1797. Promoted to vice admiral on 1 January 1801, he became Commander in Chief of the Baltic Fleet, with his flag in the second rate HMS St George in June 1801. and then became Member of Parliament for Newark in 1802. Pole was present at the funeral of Lord Nelson in January 1806. He became a Lord Commissioner of the Admiralty on the Admiralty Board led by Viscount Howick in February 1806. He was also elected Member of Parliament for Plymouth in November 1806. However he stood down as a Lord Commissioner when the Second Portland Ministry took power in March 1807: in Parliament he became increasingly critical of the new Government particularly in relation to their handling of the raid on Copenhagen in 1807 (which led to the Anglo Russian War) and the Convention of Sintra in 1808 (which allowed the French to evacuate their troops from Portugal). and advanced to Knight Grand Cross of the Order of the Bath on 20 April 1818. He went on to be Deputy Governor of the Bank of England in 1818 and Governor of the Bank of England in 1820. He became Sheriff of Hertfordshire in November 1824, and having been promoted to Admiral of the Fleet on 22 July 1830, he died at his home, Aldenham Abbey, on 6 September 1830.
Отбасы
1792 жылы Пол Генриетта Годдардқа үйленді; олардың екі қызы дүниеге келді.
In 1792 Pole married Henrietta Goddard; they had two daughters.