Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1-ші типті Хо-Ки (一式装甲兵車 ホキ) – Екінші дүниежүзілік соғыста Жапон императорлық армиясы әзірлеген танкте жүретін бронетранспортер (БТР).
The Type 1 Ho Ki (一式装甲兵車 ホキ) was a tracked armored personnel carrier (APC) developed by the Imperial Japanese Army in World War II.
Даму және тарихы
1-ші типті Хо-Ки армияның ауыр бронеатқыштар тракторын жасау туралы талабының нәтижесінде өндірілді, ол сонымен қатар құрлық әскерлерінің моторизациясын және өтімділігін арттыру үшін жеке құрамды тасымалдауға да қолданылатын болды. Бірнеше прототиптер салынды. Алғашқысы 92 типті танкет шассиіне негізделген және TC типті деп аталды. Екінші прототип ТЭ типті деп аталды. 1941 жылы толық және жартылай тізбекті БКҚ-ның (бронетранспорттық құралдардың) әзірленуі күшейді, екі өндіріс үлгісі шатастыратын түрде "1-ші типті" деп белгіленді (1-ші типті Хо-Ха жартылай тізбекті БКҚ-ны қараңыз). Толық тізбекті 1-ші типті Хо-Ки Hino Motors компаниясымен өндірілді, бірақ тек шағын көлемде. Жапон армиясы 1930 жылдардың ортасынан бастап Қытайда механикаландырылған жаяу әскер бөлімдерін қолданғанмен, дала командирлерінің басым пікірі бойынша бронетранспорттар қалыпты жүк көліктерімен салыстырғанда тым баяу болды және осылайша заманауи жаяу әскер тактикасының қажетті жылдамдығына ілесе алмады.
The Type 1 Ho Ki was produced as a result of a request from the army for a heavy armored artillery tractor, which could also serve as a personnel transport in order to increase the motorization and cross country capabilities of the land forces. Several prototypes were built. The first one built on a Type 92 tankette chassis was known as the Type TC. The second prototype built was known as the Type TE. Development of both tracked and half track APCs intensified in 1941, with two production versions confusingly designated “Type 1" (see the Type 1 Ho Ha half track). The fully tracked Type 1 Ho Ki was built by Hino Motors, but only in small quantities. Although the Japanese Army had employed mechanized infantry formations in China from the mid 1930s, the general view of field commanders was that armored transports were too slow compared with normal trucks, and thereby unable to keep up with the speed necessary for contemporary infantry tactics.
Дизайн
1-ші типті Хо-Кидің силуэті ерекше болды, себебі жүргізушінің кабинасы корпустың алдыңғы жағына дейін созылмады, ал орта сызықтың шамамен жартысында тоқтады. Тек бір жүргізуші қажет болды, ол екі кішкентай рульдің көмегімен гусеницалардың қозғалысын басқарды. Экипаж жүргізушіден және командирден тұрды, көліктік сыйымдылығы 13-14 адамды құрады, ал алдыңғы корпустың максималды қалыңдығы 6 мм болды. 1-ші типті Хо-Ки универсалды болу үшін жобаланған. Ол жабдықтама тасымалдауға, артиллерияны буксирлеуге, сондай-ақ жаяу әскерді тасымалдауға арналған. Олар үш негізгі нұсқада өндірілді: жабдықтама тасымалдаушы, артиллерия буксирі және бронетранспортер. 1-ші типті Хо-Кидің сол жағында (жүргізуші жағында) шығу үшін қатар орналасқан үш есігі болды. Бұдан өзге, бронетранспортер нұсқасында әскерлерді шығаруға арналған артқы жағынан ашылатын екі жақты есігі болды. Корпус дәнекерленген конструкциядан жасалған және 1-ші типті Хо-Ха сияқты "ашық шатыры" болды. Қозғалтқыш бөлімі корпустың оң жақ алдыңғы бөлігінде, жүргізушінің бөліміне жақын орналасқан. Қозғалтқышы 6 цилиндрлі, тізбекті, клапанды, ауамен салқындатылатын дизельдік қозғалтқыш. Трансмиссия артқы жақта орналасқан. Жеткізу жәшігінде сегіз алға және екі кері жылдамдық бар. Бұл жылдамдық пен айналу моментінің икемділігін арттырды, ол қолданылатын жер мен тәсілге байланысты. 1-ші типті Хо-Ки әдетте қаруланбаған, бірақ жүргізушінің артында, әскерлік бөлімінің екі жағына пулеметтерді орнатуға мүмкіндік болды. Жапон жаяу әскерлері тасымалдайтын 92-ші типті ауыр пулеметтерді де осылай орнатуға болады. Бұл бронетранспортер болғанымен, оны көбінесе жаңылысқанша жартылай гусеницалық машина деп атаған.
The Type 1 Ho Ki had an unusual silhouette, in that the driver's cab did not extend across the front of the hull, but stopped about mid way across the center line. Only one driver was required, who manipulated the left and right movement of the tracks via a pair of small steering wheels. The crew consisted of a driver and commander, with transport capacity of 13 or 14 men, and the maximum armor thickness was 6 mm for the front hull. The Type 1 Ho Ki had been designed to be versatile. It was designed to be used to carry supplies, to tow artillery, as well as to carry infantry. They were produced in three basic variants, a supply carrier, artillery prime mover and armored personnel carrier. The Type 1 Ho Ki had from the left (driver's) side three doors mounted side by side for exit. In addition, the armored personnel carrier variant had a rear hinged double door for troop exit. The hull was welded construction and it was "open topped", akin to the Type 1 Ho Ha. The engine compartment was located at the right front of the body, next to the driver's compartment. The engine was a 6 cylinder, in line, valve in head, air cooled diesel. The transmission was located in the rear. The gearbox had eight forward gears and two reverse gears. This allowed for more flexibility in speed and torque, in accordance to where and how it was being used. The Type 1 Ho Ki was not normally armed, but provision was made for mounting machine guns to the rear of the driver on the sides of the troop compartment. The Type 92 Heavy Machine Gun carried by Japanese infantry squads could be mounted accordingly. Although it was an APC, it was often mistakenly called a half track.
Жауынгерлік іс-әрекет
1-ші типті Хо-Ки алғаш рет Қытайға Екінші Қытай-Жапон соғысында қолданысқа жіберілді. Кейіннен 1-ші типті Хо-Ки машиналары 1944 жылы Бірма және Филиппинге жеткізілді. 2-ші танк дивизиясының бөлімдері Жапонның 14-ші армиялық аймағына қайта бағынып, Филиппинге жіберілді, онда олар Лусон аралына орналастырылды. 2-ші танк дивизиясында жартылай тізбекті машиналар жетіспеді, сондықтан Филиппин шайқасы кезінде Лусонға әскер тасымалдау үшін кем дегенде төрт 1-ші типті Хо-Ки пайдаланылды.
Initial deployment of the Type 1 Ho Ki was to China for operations in the Second Sino Japanese War. Type 1 Ho Ki vehicles were later deployed to Burma and the Philippines in 1944. Units of the 2nd Tank Division were reassigned to the Japanese Fourteenth Area Army and sent to the Philippines, where it was deployed on the main island of Luzon. The 2nd Tank Division had a shortage of half tracks, therefore, at least four Type 1 Ho Ki's were used for troop transport on Luzon during the Battle of the Philippines.