Блэкберн B-54 және B-88: Британдық әскери-теңіз күштері үшін жобаланған ұшақтар
Blackburn B-54
Blackburn B 54 & B 88: Ұлыбританияның соғыстан кейінгі теңіз әскері үшін жасалған прототиптік ұшақтар. Ерекше қанат пішіні, радиолокациялық жүйесі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Блэкберн B 54 және B 88 – Корольдік теңіз күштерінің әуе күштері үшін әзірленген, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі алғашқы кезеңдегі кемеге қарсы суастылық соғыс ұшақтарының прототиптері. Олар ортаға орнатылған, кері бұрылған қанат пен үш дөңгелекті шассиге ие, дәстүрлі моноплан конструкциясын бөлісті. Ұшқыш пен бақылаушы ұшақ корпусының үстіндегі ұзын кабина астында бірігіп отырды. B 54 поршенді қозғалтқышпен, ал B 88 газ турбинасымен және үлкен қарсы айналатын пернелермен жабдықталған. Радарлық сканер ұзын қару-жарақ бөлімінің артында, артқы корпустағы қайтарылатын радиолокациялық дөңгелекке орнатылған. Бағдарлама "Фейри Ганнет" ұшағының пайдасына тоқтатылды.
The Blackburn B 54 and B 88 were prototype carrier borne anti submarine warfare aircraft of the immediate post Second World War era developed for the Royal Navy's Fleet Air Arm (FAA). They shared a conventional monoplane design with a mid mounted inverted gull wing and tricycle undercarriage. The pilot and observer sat in tandem under a long canopy atop the fuselage. The B 54 had a piston engine while the B 88 had a gas turbine driving large contra rotating propellers. The radar scanner was mounted in a retractable radome in the rear fuselage, behind a long internal weapons bay. The program was cancelled in favour of the Fairey Gannet aircraft.
Тарих
B 54 немесе Y. A.5, Blackburn Aircraft компаниясының кемедегіге арналған, кемеге қарсы суастылық ұшақтарға арналған "G. R.17/45" талабына сәйкес жобаланған. Бәсекелес Fairey компаниясы да сол талапқа сәйкес Fairey 17 ұшағын жобалады, ол ақырында жеңімпаз дизайн – Fairey Gannet-ке айналды. Алғашқы Y. A.5 жаңа Napier Coupled Naiad турбовинттік қозғалтқышымен жұмыс істеуге арналған, ол екі жеке Naiad қозғалтқыштарынан тұратын, жалпы редуктор арқылы қарама-қарсы айналатын винттерді қозғатын жүйе болды. Алайда, бұл қозғалтқыш жобасы тоқтатылды, сондықтан Y. A.5, Rolls Royce Griffon 56 поршеньді қозғалтқышымен және қарама-қарсы айналатын винттермен Y. A.7 ретінде ұшты. Бұл ұшақ 1949 жылдың 20 қыркүйегінде алғашқы ұшуын жасады, бұл бәсекелес Fairey жобасынан бұрын болды. 1950 жылы Әскери-теңіз министрлігі талаптарға радар және радар операторын қосты. Y. A.7 ұшағы одан әрі жетілдіріліп, Y. A.8 ұшағына айналды, ол 1950 жылдың 3 мамырында алғаш рет ұшты. Y. A.8 дизайны B 88 Y. B.1 үшін негіз болды, ол 1950 жылдың 19 шілдесінде алғаш рет ұшты. B 88 ұшағында Y. A.5 ұшағына орнатылатын Naiad қозғалтқышына ұқсас Armstrong Siddeley Double Mamba қозғалтқышы болды. Бұл жобаны дамыту ұзаққа созылды және FAA үміткер Fairey Gannet пайдасына қызығушылықты жоғалтты, ол Double Mamba қозғалтқышымен ұшып, қону сынақтарын сәтті өткізді және бастапқы талаптарға сәйкес жедел қызметке кіруге дайын болды.
The B 54, or Y. A.5, was designed to meet Specification "G. R.17/45" for an advanced carrier borne anti submarine aircraft by Blackburn Aircraft. Rivals Fairey designed their Fairey 17 to the same specification, which would eventually evolve into the winning design, the Fairey Gannet. The original Y. A.5 was designed to take the new Napier Coupled Naiad turboprop engine, consisting of two single Naiads driving contra rotating propellers through a common gearbox. This engine was ultimately cancelled, so the Y. A.5 flew as the Y. A.7 with a Rolls Royce Griffon 56 piston engine driving contra rotating propellers. This aircraft made its maiden flight on 20 September 1949 ahead of the competing Fairey design. In 1950, the Admiralty added the requirement for a radar and radar operator to the specification. The Y. A.7 was further refined into the Y. A.8, first flying on 3 May 1950, with aerodynamic refinements to improve handling, and the third crew position. The Y. A.8 design was used as the basis for the B 88 Y. B.1 which first flew on 19 July 1950. The B 88 had an Armstrong Siddeley Double Mamba engine similar in design to the original Naiad that was to be fitted to the Y. A.5. Development of this design was protracted and the FAA lost interest in favour of the promising Fairey Gannet, which had already flown with the Double Mamba and carried out landing trials, and which was to enter operational service fulfilling the original specification.
Дизайн
B 54 / B 88 ұшақтары ортақ фюзеляжға ие болды. Бұл үлкен, бір пропеллерлі, дәстүрлі моноплан, ортаға орналасқан, кері қанат пішінімен (inverted gull wing) және айқын көлбеу бұрышқа ие ортаға орналасқан көлденең қанатпен жабдықталған. "Фейри Ганнеттен" айырмашылығы, оның қанаттары кері қанат пішінінің бұрышында бір рет ғана екіге бөлінетін қарапайым механизмге ие болды. Терең фюзеляж қозғалтқыштарды, үлкен қару-жарақ бөлімін сыйдырды, ал екі кісілік экипаж бір ортақ кабина астында тікелей отырды (Ганнеттегі үшінші экипаж мүшесі Блэкберн жобасы тоқтатылғаннан кейін қосылды). Шасси үш дөңгелекті типтес болды, ал Fairey Gannet-тегі сияқты, артқы фюзеляжда кері тартылатын күмбезде радар сканері орналасқан.
The B 54 / B 88 shared a common airframe. It was a large, single propeller conventional monoplane with a mid mounted, inverted gull wing and a mid mounted horizontal tailplane with considerable dihedral. Unlike the Fairey Gannet, it had a simple wing folding mechanism that split once at the angle of the gull wing. The deep fuselage accommodated the engine(s), and large weapons bay and the crew of two were seated high up in tandem under a single canopy (the third crewman in the Gannet was specified after the cancellation of the Blackburn design). The undercarriage was a tricycle type and a radar scanner was carried in the rear fuselage in a retractable dome, much like in the Fairey Gannet.
Қозғалтқыш
Нейпир Наяд бағдарламасы тоқтатылғаннан кейін, прототипке қолжетімді Rolls Royce Griffon 56 қозғалтқышы орнатылды, ол 2000 а.к. (1491 кВт) қуатты 13 футтық (4 м), алты пернелі (екі үш пернелі винт) қарсы айналатын винт механизміне жеткізді. B 88 ұшағында қозғалтқыш құрылғысы Армстронг Сиддли Мамба газ турбинасына негізделген, "Қос Мамба" деп те аталатын қос Мамба ортақ редуктор арқылы екі төрт пернелі қарсы айналатын винтті итермеледі. B 88 ұшағында қолданылған ASMD.1 қозғалтқышы 2950 а.к. (2200 кВт) қуатымен бағаланды.
After the cancellation of the Napier Naiad programme, the prototype was fitted with the readily available Rolls Royce Griffon 56 engine, delivering 2,000 hp (1,491 kW) to a 13 ft (4 m), six blade (two three bladed propellers) contra rotating propeller mechanism. In the B 88, an engine plant was based on the Armstrong Siddeley Mamba gas turbine, the Double Mamba also known as the "Twin Mamba" driving two four blade contra rotating propellers through a common gearbox. The ASMD.1 engine used on the B 88 was rated at 2,950 hp (2,200 kW).
Ұшақ
Blackburn B 54/YA.5
Нэпиер Наяд қозғалтқышымен жабдықталуы жоспарланған, бірақ аяқталмай тұрып YA.7 нұсқасына түрлендірілген. Blackburn B 54/YA.7
YA.5 фюзеляжі Rolls Royce Griffon 56 қозғалтқышымен, бір прототипі WB781 алғаш рет 1949 жылдың 20 қыркүйегінде ұшты. Blackburn B 54/YA.8
Griffon 56 қозғалтқышымен (кейіннен Griffon 57 қозғалтқышына өзгертілген) үш орындық нұсқасы, WB788 бір прототипі алғаш рет 1950 жылдың 3 мамырында ұшты. Blackburn B 88 YB.1
YA.8 Armstrong Siddeley Double Mamba қозғалтқышымен, WB797 бір прототипі алғаш рет 1950 жылдың 19 шілдесінде ұшты.
Blackburn B 54/YA.5
intended to take Napier Naiad engine, converted to YA.7 before completion. Blackburn B 54/YA.7
YA.5 airframe with Rolls Royce Griffon 56 engine, one prototype WB781 first flown 20 September 1949. Blackburn B 54/YA.8
Three seat version with a Griffon 56 engine (later changed to Griffon 57), one prototype WB788 first flown 3 May 1950. Blackburn B 88 YB.1
YA.8 with Armstrong Siddeley Double Mamba engine, one prototype WB797 first flown 19 July 1950.