Кіріспе

Бальхаяның соңғы патшасы (906–926)

Даэ Инсон (906–926 жылдары билеген) – Солтүстік-Шығыс Азияда, Манжурияның, Солтүстік Кореяның және Ресейдің Шығыс бөліктерін қамтыған Бальхая мемлекетінің соңғы патшасы. Даэ Инсон Бальхаяның соңғы патшасы болды. Ол және оның әскерлері қытайлар тарапынан ығыстырылып, ақырында жеңіліске ұшырады.

Балхаидің соңғы жылдары

Бұл Балхае мен оның көршілері үшін маңызды өзгерістер кезеңі болды. Силлада ақсүйектердің тәуелсіздігі артып, бүкіл елде көтерілістер басталды. Ал Қытайда Тан империясы Ан Лушан көтерілісі және тағы да басқа көптеген көтерілістердің салдарынан ауыр дағдарысқа тап болды. Соңында, Чжу Вэнь 907 жылы Тан әулетінің құлауын белгілейтін Кейінгі Лянды құрды. Дэ жаңа күштердің қатеріне қарсы қорғаныс күштерін арттыруға баса назар аударды және Корё әулетімен одақтасуды қолдады. Бірақ ақсүйектердің араласуы оған мүмкіндік бермеді. Балхае үшін ең үлкен қауіп – Маньчжуриядағы Китаилердің күшінің артуы болды. Ақырында, 925 жылы олар Балхаеге шабуыл жасады және он күннен кейін астана Санггёнг (сонымен қатар Холхан бекінісі деп те аталады) құлады. 926 жылы Балхае жойылды, кейбір ақсүйектер Ляо әулетімен бірге Хитан жеріне көшірілді, ал халықтың көп бөлігі, соның ішінде көптеген ақсүйектер Корёға қашты.

Салдары

Хитандықтар Балхаяның бұрынғы аумақтарында Донгдан мемлекетін құрды, оған тәж мұрагері Елю Бей билік етті. Балхая патшалық отбасына саяси дағдарыс пен Балхая құлауынан кейін күшті басқарудың болмауы себепті, бұрынғы Балхая аумақтарын Ляо аристократтарымен бөлісіп басқаруға рұқсат берілді. Дэй Инсен Елю Бейдің билігі кезінде жоғары лауазымдарда қызмет еткен болуы мүмкін, және оның билігін бөліскен де жатады. Дэй Инсеннің ұлы және Балхаяның соңғы тәж мұрагері Дэй Гван Хён әскер жинап, Ляоға қарсы қарсылық күресін жалғастырды. Даэ кланының көптеген өкілдері Кейінгі Балхаяны басқарды және Дэй Инсен сияқты Ляоға бағынудан бас тартты. 937 жылы Дэй Гван Хён ондаған мың Балхая босқындарын бастап Горёоға қашып кетті, онда оны Горёо әулетінің негізін қалаушы Ван Гён жылы қарсы алды. Бұл, корей тарихшыларының пікірінше, Гогурёнің екі мұрагер мемлекетін біріктіруге әкелді.