Кіріспе
Кореядағы бұрынғы әлеуметтік топ Корея монархиясы жапон оккупациясының соңы мен Жапонияның жеңілісіне дейін сақталды. Тәуелсіздік алғаннан кейін және республикалық жүйені қабылдаған Конституция құрылғаннан кейін, ақсүйектер институты формальды түрде де, іс жүзінде де жойылды.
Korean monarchy existed in Korea until the end of the Japanese occupation and the defeat of Japan. After the independence and the installation of the Constitution that adopted republic system, the concept of nobility has been abolished, both formally and in practice.
Бастапқы атаулары
Гогурё монархтары "Тэван" атағын қабылдады, бұл оларды қытай императорларымен бірдей деңгейге қойды. Бұл атақтың тікелей мағынасы – "Жоғары патша". Силланың алғашқы монархтары 503 жылға дейін "Геосеоган", "Чачаунг", "Исагеум" және соңында "Марипган" атақтарын қолданды. Бұл корей патшаларының түркі хандарымен байланысты "Хан" немесе "Кан" деп аталуының бұрынғы дәстүрінен туындайды. "Марип" сөзі "ең жоғары" мағынасын білдірсе, "ган" сөзі "билеушілер" дегенді білдіреді. Сонымен қатар, Бэкже "Еораха" атағын қолданды, онда "Ха" – "билеушілер", ал "Еора" – "ең үлкен" деген мағынаны білдіреді.
Императорлық атақтар
Гогурё "Тэван" (태왕; 太王) атағын қабылдады, яғни "Барлық патшалардың ең ұлысы" деген мағынаны білдіреді. Балхэ және Корё монархтары "Че" (제; 帝) немесе император атағын қабылдады. Дегенмен, Гогурёдан өзгеше, сол кездегі белгілі қытай династияларымен дипломатиялық қарым-қатынастарда императорлық атақтар қолданылмады. Корё монғолдармен жасаған бейбіт шартынан кейін қысқа мерзімге императорлық атағынан бас тартты. Кейін, 1360 жылдары Корё әулеті монғолдарды жеңген соң, ол атақ қайтадан қысқа уақытқа жаңартылды. Бұл атақ Жосоннан кейін құрылған Корея империясы кезінде екі он жылдыққа жетпеген мерзімге қайта қолданылды.
Патшалық атақтары
Ван (хангуль=왕) – Годжосон, Буйо, Когурё, Пэкче, Силла және Балхае мемлекеттерінің ыдырауынан пайда болған көптеген мемлекеттерде қолданылған қытайлық патшалық атағы. Кейінгі Горёо (918-1392) және Жосон дәуірінде (1897 жылға дейін) Корея билеушілері бұрынғысынша "ван" деп аталған, бұл Ұлы Седжонг патшаның атағынан анық көрінеді. Дегенмен, олар храмдық есімдерімен танымал болды. Көбінесе "патша" деп аударылса да, бұл атақ әйел билеушілерге де қолданылған. Ағылшын тіліндегі патшайымға баламасы болатын әйел билеушілер бейресми түрде "әйел ван" деген мағына беретін йевонг (хангуль=여왕) деп аталды. Ванби (хангуль=왕비) – биліктегі патшаның әйеліне берілген атақ, ағылшын тілінде королева-консортқа тең.
Әмірші
Гун (군; 君) "ханзада" деп аударылады. Басты жұбайынан (патшайымынан) туған патшалық ханзада Даэгун деп аталды, бұл "Қанның Ұлы ханзадасы" деп аударылады. Қалыңдықтан туған ханзадаларға гун атағы (көбінесе ванджа гун деп аталады) берілді, ол "Қан ханзадасы" деп аударылады. Ешқашан билік құрмаған патшаның әкесіне Даэвонгун (Соттағы Қанның Ұлы ханзадасы) деген арнайы атақ берілді. Патша сарайында қызмет етіп, өзгелерден ерекше көзге түскендерге де ханзадалық атақ берілді. Бувонгун (Соттың Ұлы ханзадасы) – патшайымның әкесіне немесе Бас мемлекеттік кеңесші дәрежесіне жеткендерге берілді. Гун – мемлекеттік кеңесші дәрежесіне жеткен еңбегі сіңгендердің атағы. Қызмет үшін тағайындалған осы ханзадалардың атағына, олардың бағынышты қаласының аты қосылды. Бұл атақ аймақтың иесі ретінде берілгенімен, ол тек құрметті атақ болды. Гун атағы Чосон әулетінің тақтан түскен билеушілерін де білдіре алады. Жосон әулетінде "Гун" деп аталатын үш патша тақтан түсірілді (біреуі қайтыс болғаннан кейін патшалық дәрежесіне қайта орнатылды). Корея империясы (1897–1910) кезінде Қан ханзадасына Чинван атағы берілді. Бұл сөздердің тікелей мағынасы "Қан патшасы" болғанымен, "Императорлық Қан ханзадасы" атағы одан да қолайлы. Барлығы төрт Чинван тағайындалды.
Силла
Силлада дворянство сүйектік дәрежелер жүйесі арқылы жіктелетін. Патшалық отбасылар екі топқа бөлінді: ханшалыққа мұрагер болуға құқығы бар «қасиетті сүйек» және осы топ толыққанша жойылғанға дейін сақталған «шынайы сүйек». Патшалық отбасына жатпаған дворяндар үш дәрежеге бөлінді: 6-шы бас дәреже, 5-ші бас дәреже және 4-ші бас дәреже; олардың ішінде 6-шы дәреже ең жоғарысы болып есептелді.
Кореядағы шетелдік ақсүйектер отбасылары
Қытайдың Мин Ся императоры Мин Юженнің ұлы Мин Шенге Мин әулетінің Хунгу императоры Гуайи маркизі атағы берілді. Мин Шенг 1372 жылы 17 жасында Мин әулеті тарапынан Кореяға жер аударылды. Кореялық Юн Хуй Чонг 1373 жылғы наурыз айында қызын Мин Шенгке үйлендірді. Император Корея патшасынан Мин Шенгті шетелдік дворян сияқты қарауды, оның ұрпақтары мен отбасына еңбек салымы мен салықтан босатуды өтінді. Бұл жеңілдіктер Корея патшасының жарлығымен берілді және Чосонға Цин әскерлерінің шапқан кезіне дейін сақталды, сол шабуылда Мин әулетінің жарлықтары жойылды. Қытайдың Мин әулеті қазір Корея тайпалары – Йёнан Мён, Сеочок Мён және Намвон Сын тайпалары ретінде сақталған.