Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық пейзаж суретшісі (1730–1784)
Irish landscape artist (1730–1784)
Джордж Баррет аға (шамамен 1730 – 29 мамыр 1784) – ирландиялық пейзаж суретшісі, майлы бояулармен және акварельмен салған суреттерімен танымал. Ол 1762 жылы Ирландиядан Лондонға суретші ретінде келіп, осы салада тез танылды және сол кезеңнің жетекші суретшісіне айналды. Ол Ұлыбритания Суретшілер Қоғамында көрмелер өткізді және көптеген көрнекті өнер жинаушыларының қамқорлығына ие болды. Барретт және басқа да жетекші мүшелер 1768 жылы Қоғамнан шығып, Корольдік академияны құрды, онда ол 1782 жылға дейін көрмеге қатысты. Барретт Англияда, соның ішінде Лейк-Дистрикт, Уайт аралы, Уэльс және Шотландияда кеңінен саяхаттаған, өнер сүйершілерінің тапсырыстарын орындаған, бірақ шетелге бармаған. Италиядағы Тиволидің майлы суреттері оған жатқызылған, бірақ олардың оның ұлы Джордж Баррет кіші салған туындылары болуы мүмкін. Ол астмамен ауырған, сондықтан 1772 жылы Паддингтонның батысындағы елді мекенге, Уэстборн Гринге көшкен. Суреттерінен айтарлықтай байлық тапқанмен, оны "беймаза" адам деп сипаттаған. 1782 жылы оған Эдмунд Берк көмектесті, олар Дублин Тринити колледжінде оқыған кезде дос болған. Берктің ұсынысымен ол Челси ауруханасының бас суретшісі болып тағайындалды және 1784 жылы қайтыс болғанға дейін осы лауазымды атқарды. Ол қайтыс болған кезде әйелі мен балалары мүсірленген күйде қалды, бірақ Корольдік академия оған жылына отыз фунт зейнетақы тағайындады. Оқуын аяқтағаннан кейін Академияда сурет салудан сабақ берді. Эдмунд Берк Тринити колледжінде студент кезінде оның досы болды. 1757 жылы Берк "Көркем және ғажайып туралы идеяларымыздың шығу тегі туралы философиялық зерттеу" атты еңбегін жариялады, ал Берктің ой-пікірлерінің ықпалы Барреттің ерте суреттерінде, мысалы, Пауэрскорт сарқырамасында байқалады. Ливерпульдегі Уокер өнер галереясындағы осы суреттің бір нұсқасы Эдмунд Беркке арналған деп есептеледі.
George Barret Sr. (c. 1730 – 29 May 1784) was an Irish landscape artist known for his oil paintings and watercolours. He left Ireland in 1762 to establish himself as an artist in London and quickly gained recognition to become a leading artist of the period. He exhibited at the Society of Artists of Great Britain and was able to gain patronage from many leading art collectors. Barrett with other leading members left the Society in 1768 to found the Royal Academy, where he continued to exhibit until 1782. Barrett appears to have travelled extensively in England including the Lake District and the Isle of Wight, Wales, and Scotland to undertake commissions for his patrons, but he does not appear to have travelled abroad. Oil paintings of Tivoli in Italy have been attributed to him, but it is much more likely that they are the work of his son George Barret Jr. He suffered from asthma and this caused him to move in 1772 to Westbourne Green, at the time a country village to the west of Paddington. While he earned considerable wealth from his paintings, he has been described as being "feckless" with money. He was helped in 1782 by Edmund Burke, with whom he had become friends when Burke attended Trinity College, Dublin. On Burke's recommendation he obtained the appointment of master painter of Chelsea Hospital, a post he held until his death in 1784. At the time of his death his widow and children we left destitute, but the Royal Academy granted her a pension of thirty pounds a year. After completing his studies he taught drawing at the Academy. He was a friend of Edmund Burke while Burke was an undergraduate at Trinity College, Dublin. In 1757 Burke published A Philosophical Enquiry into the Origin of Our Ideas of the Sublime and Beautiful, and the influence of Burke's thinking can be detected in some of Barret's early paintings, such as the Powerscourt Waterfall. A version of this painting in the Walker Art Gallery in Liverpool is said to have been painted for Edmund Burke.
Италиялық суреттер
Карьерасының басында Барре классикалық пейзаждардың көптеген майлы суреттерін жасады, көбінесе мифологиялық тұлғаларды қосты. Оның Италияға сапар шеккеніне ешқандай дәлел жоқ. Суреттердің көпшілігі, мүмкін барлығы да, Ирландиядағы үйлерге тапсырыспен салынған. Томас Бодкин Италиядағы Тиволи суреттерін оның ұлы Джордж Баррет кішінің туындысы болуы мүмкін деп санайтын. Ол да классикалық тақырыпта көптеген жұмыстар жасады. Дегенмен, қазір бұл суреттер аға Барретке тиесілі деп есептеледі. Барреттің алғашқы пейзаж суреттерінің бастауы Клод Лоррен сияқты суретшілердің классикалық итальяндық көріністерінің гравюраларын өңдеуден туындаған. 2013 жылы сатылған екі сурет, пастор Сэмюэл Мэдденнің (1686–1765) қорынан алынған. Мэдден Дублиндегі Тринити колледжінде ауыл шаруашылығы мен өнеркәсіпті қолдау үшін бірнеше жүлделер құрды, Лох-Эрн жағасындағы маңызды ландшафтты бақшаны жобалады, Дублин (кейіннен Корольдік) қоғамын құрды және Тринити колледжіне 17-ші және 18-ші ғасырлардағы итальяндық суреттердің маңызды коллекциясын қалдырды. Бұл екі сурет Клод Лорреннің екі суретінен жасалған гравюраларға негізделген. Олардың бірі – Кингстон герцогіне тиесілі болған «Ауылдық бимен пейзаж». Екіншісі – Лестердің бірінші графы сатып алған және әлі де Холькхэм залында сақталатын «Иоды Аргус күзетіп тұрған пейзаж», мұнда Баррет суреттегі бейнені кері бұрған. Баррет ирланд пейзаждарының сериясын жасаудан бұрын, қираған ғимараттарды бейнелейтін тағы да бірнеше итальяндық суреттер салған. Барреттің алғашқы маңызды демеушісі, мүмкін, Джозеф Лисон, Миллтаунның 1-ші графы болды, ол Уиклоу графтығының оңтүстік бөлігінде Палладиан стиліндегі Руссборо үйін салды. Ричард Кассельс сәулетші болды, ал үйді 1744 және 1750 жылдары Еуропаға саяхаттап, суреттер, мүсіндер, жиһаз және антиквариаттардан тұратын үлкен өнер коллекциясын жинаған Джозеф Лисон жабдықтады. Бұл коллекция классикалық және жергілікті пейзаждармен толықтырылды. Барреттің суреттері жаңадан ашылған асхананы безендіру үшін пайдаланылды. Баррет кеңінен пайдаланған тағы бір дерек көзі – Пиранезидің 1748 жылы «Antichita romane de' tempi della Repubblica, e de' primi imperatori» атты еңбегінде жарияланған гравюралары. Лорд Бективтің Headfort, Kells, Мит графтығы үшін тапсырыс берген пейзажы, Римнің солтүстігіндегі Умбрияның орталық бөлігінде, Сполето маңындағы Клитунно өзенінің жанындағы Клитунно ғибадатханасына негізделген.
Early in his career Barret produced many oil paintings of classical scenery, often incorporating mythological figures. There is no evidence that he travelled to Italy. Most, if not all, of the paintings appear to have been commissioned for houses in Ireland. Thomas Bodkin considered that the oil paintings of Tivoli in Italy to be more likely to be work of his son George Barret junior. who also produced many works with classical themes. However, these can now be securely attributed to the elder Barret. A source of Barret's earliest landscape paintings came from the re working of engravings of classical Italianate scenes of artists such as Claude Lorrain. A pair of paintings sold in 2013, came from the collection of the Rev. Samuel Madden (1686–1765). Madden established a series of prizes at Trinity College, Dublin, to reward agricultural and artistic enterprise, designed an important landscape garden on the shores of Lough Erne, founded the Dublin (later Royal) Society, and left an important collection of 17th and 18th century Italian pictures to Trinity College. These two paintings were based on engravings of two paintings by Claude Lorrain. One of these is after Landscape with a rural dance, which belonged to the Duke of Kingston. The second is a Landscape with Argus guarding Io, purchased by the first Earl of Leicester and still at Holkham Hall, in which Barret has reversed the image in his painting. There are a number of other Italianate paintings showing ruins which Barret probably painted before developing his series of Irish landscapes. Barret's first major patron was probably Joseph Leeson, 1st Earl of Milltown, who built the Palladian mansion, Russborough House in the southern part of County Wicklow. Richard Cassels was the architect and the house was furnished by Joseph Leeson, who travelled on grand tours of Europe in 1744 and again in 1750, amassing a large art collection of paintings, sculpture, furniture, and antiques. This was augmented by classical landscapes and local landscapes. Barret's paintings were used as a decorative scheme in the newly created dining room Many of Barret's paintings passed with the Milltown bequest to the National Gallery of Ireland in 1902. Another source that was used extensively by Barret were engravings by Piranesi which were published in 1748 in Antichita romane de' tempi della Repubblica, e de' primi imperatori. A landscape commissioned by Lord Bective for Headfort, Kells, Couty Meath is based on the Tempietto del Clitunno a temple on the river Clitunnonear Spoleto, in central Umbria, north of Rome.
Ирландиялық меценаттар
Сэмюэл Мэдден және Миллтаун графына жұмыс істегеннен кейін Барре ирланд пейзаждарын салуға кірісті. Бұл суреттерде нақты пейзаж бейнеленген, ал қиял өнімдері емес. Бұл оның бұрынғы, идеалданған итальяндық көріністерінен логикалық өрбу болды. Баррет есімді суретші ең көп Эдвард Уингфилдпен байланысты, ол 1751 жылы Пауэрскорт виконты атанды. Уингфилдке Пауэрскорт үйі мен Дублиннің оңтүстігіндегі Уиклоу графтығындағы кең жерлер тиесілі болды. Олардың ішінде таулы, қызыл жартасты Даргл өзені және Ирландиядағы екінші биік сарқырама – Пауэрскорт сарқырамасы бар еді. Дарглдегі көріністер Баррет салған көптеген майлы суреттерде кездеседі, сонымен қатар ол Уиклоу графтығының оңтүстігіндегі Авокада да сурет салған. «Қант тауының тұсындағы Пауэрскорт үйі» атты картина қазір Йельдегі британдық өнер орталығында сақталуда, ал Баррет салған «Пауэрскорт сарқырамасының» бір нұсқасы Ирландияның Ұлттық галереясында бар. Баррет, Эдмунд Берктің жеке хатшысы болғандықтан, Рокингем маркизімен танысқан болуы мүмкін. Маркиздің Ирландиядағы резиденциясы Уиклоу графтығындағы Кулатинде орналасқан. Баррет Киллтимон қамалының қираған қалдықтарын суретке түсіру үшін шақырылды, ал оның суретінен жасалған көшірме Корольдік ирланд академиясында сақталады. Алдыңғы жолда балық аулаушылар мен қираған мұнарасы бар, орманды таулы өзен пейзажын бейнелейтін Баррет салған майлы сурет 2003 жылы аукционда сатылды. Барреттің тағы бір ирландтық демеушісі – Дублиннің батысындағы Сельбридждегі Кастлтаун үйінің иесі Томас Конолли болды. Ол 1758 жылы Кастлтаун үйін мұраға алды, ал оның әйелі, леди Луиза Конолли (Ричмондтың 2-ші герцогы Чарльз Леннокстың қызы) бұл палладиандық сарайды қайта жаңартуға кірісті. Баррет алыстан үйді, орманды саябақты және өзенді бейнелейтін сурет ұсынды. Ағаштар Баррет кейіннен салған жіңішке стильде емес, контурлы түрде суреттелген. Джон Харрис оның жұмсақ әрі атмосфералық бояумен салынғанын, және әрине, Уилсон және басқа лондондық суретшілердің ықпалынан тыс екенін айтады. Ирландияда лайықты жұмыс таба алмағандықтан, Баррет 1762 жылы Лондонға көшіп кетті.
Following work for Samuel Madden and the Earl of Milltown, Barret started to produce paintings of Irish landscapes. These portrayed the actual landscape and not capriccio scenery. This was a natural progression from his previous idealised Italianate scenery. Barret is particularly associated with Edward Wingfield who in 1751 became Viscount Powerscourt. Wingfield owned Powerscourt House and extensive estates to the south of Dublin in County Wicklow. These included the scenic river Dargle with its craggy red rocks and impressive Powerscourt Waterfall that is the second highest in Ireland. Scenery on the Dargle often figures in Barret's surviving oil paintings and he also painted at Avoca in the south of County Wicklow. A View of Powerscourt House under the Sugar Loaf Mountain is now at the Yale Center for British Art, and a version of Barret's Powerscourt Waterfall is in the National Gallery of Ireland. Barret was likely introduced to the Marquess of Rockingham by Edmund Burke, who had become his private secretary. The Marquess' s Irish seat was at Coolatin, County Wicklow. Barret was employed to draw the remains of Killtimon Castle, County Wicklow, and a copy after his drawing survives in the Royal Irish Academy An oil painting by Barret, with a wooded mountainous river landscape with anglers by a waterfall in the foreground and a ruined tower house in the distance, which relates to these views, was sold in 2003. A further Irish patron of Barret was the Thomas Conolly of Castletown House of Celbridge to the west of Dublin. He inherited Castletown House in 1758 and his wife Lady Louisa Conolly (who was the daughter of Charles Lennox, 2nd Duke of Richmond), set about redecoration and refurbishment of this Palladian mansion. Barret supplied a painting of the house in the distance with wooded parkland and a river. The trees are depicted in outline and not in Barret's later spindly way. John Harris remarks that it is softly and atmospherically painted, and of course, is free from the influence of Wilson and other London based painters. As he could not find adequate employment in Ireland, Barret moved to London in 1762.
Англияға көшіп келу және меценаттық
1762 жылы Лондонға көшіп келгеннен кейін Барретт өзін мұнай бояуымен жұмыс істейтін жетекші ландшафт суретшісі ретінде тез таныстырды. 1764 жылы ол Ұлыбритания Суретшілер Қоғамы мен Суретшілердің Еркін Қоғамында көрмеге қатысты. Барретт 1764 жылы "Еркін Қоғам" көрмесінде көрсеткен "Фигуралары бар үлкен пейзаж" суреті үшін 50 гинейлік жүлде алды, ал бір жылдан кейін Рокингем маркизі оны 100 гинейге сатып алды. Суретшілер Қоғамында ол Даргл және Пауэрскорт сарқырамасының көрінісін қоса алғанда төрт картинаны көрсетті, бұл суреттерді ол Ирландиядан әкелген болуы мүмкін. 1768 жылы Ұлыбритания Суретшілер Қоғамында жарыс пайда болды. Сэр Уильям Чемберс басқаратын топ Барретттің ұсынысымен Корольге Корольдік академияны құру туралы петиция тапсырды. Барретттің құрылтай құжатында аталған мүше ретінде есімі жазылған. Барретт ерекше жабайы және таулы табиғи ландшафттарға маманданған; 1769 және 1782 жылдар аралығында Корольдік академияда көрсеткен 31 картинаның үштен бірі осындай көріністерді бейнеледі. Ол сирек кездесетін портреттер де жасайтын, мысалы, Бертон Констебл залындағы Уильям Констеблдің портреті. Ол сондай-ақ 1768 жылы Ұлыбритания Суретшілер Қоғамында көрмеге қойылған лорд Эдвард Бентинкке тиесілі су спаниелі сияқты жануарлардың бірнеше суретін салды. Лондонға келгеннен кейін Барретт Ирландиядағы байланыстарын, әсіресе Рокингем маркизінің айналасында қалыптасқан Рокингемдіктер немесе Рокингем вигтері деп аталатын саяси топпен нығайта алды. Рокингем 1765–1766 жылдары және қайтадан 1782 жылы премьер-министр болды. Бұл байланыс Рокингемнің жеке хатшысы және көрнекті Рокингемдік Эдмунд Берк арқылы жүзеге асты. Барреттен суреттер тапсырған Рокингемдіктердің ішінде Портленд герцогы, Альбемарл графы және сэр Джордж Кольбрук болды. Оның демеушілері негізінен өздерінің иеліктері мен парктерін бейнелегісі келген бай жер иелері болды. Барретт көп ұзамай көптеген тапсырыстар алды және ол жылына 2000 фунт стерлингтен астам табыс табады деген қауесет тарады, бұл сол кездегі суретші үшін үлкен сома еді. Заманауи есептер Барретттің өте әлеуметтік тұлға болғанын және адамдармен, сондай-ақ басқа суретшілермен жақсы қарым-қатынаста болғанын көрсетеді. Ричард Уилсон Барретт пен Гейнсборо туралы бір уақытта сын айтса да, Бодкин Уилсон мен Барретттің жеке достар болғанын мәлімдейді. Бұл суреттердің көпшілігі қазір Велбектегі Портленд галереясында қойылған.
Following his move to London in 1762 Barrett rapidly established himself as the leading landscape artist working in oil paint. In 1764 he was exhibiting at both the Free Society of Artists and the Society of Artists of Great Britain. Barret was awarded the premium prize of 50 guineas for the Large Landscape with Figures which he exhibited at the Free Society exhibition in 1764, and this was purchased a year later by the Marquess of Rockingham for £100 guineas. At the Society of Artists he displayed four paintings including views on the Dargle and Powerscourt Waterfall, paintings that he must have brought with him from Ireland. In 1768 a rift developed in the Society of Artists of Great Britain. A faction led by Sir William Chambers, at the suggestion of Barret, petitioned the King for the foundation of the Royal Academy. Barret is mentioned as a nominated member in the foundation document. Barret specialised particularly in wild and mountainous natural landscapes; of the 31 paintings he showed at the Royal Academy between 1769 and 1782, more than a third depicted such scenery. He very occasionally undertook portraits, an example of which is the portrait of William Constable at Burton Constable Hall. He also painted a number of pictures of animals such as the water spaniel belonging to Lord Edward Bentinck, that was exhibited at the Society of Artists of Great Britain in 1768. On arriving in London Barret was able to build on the contacts that he had made in Ireland and particularly with the political faction that had grown up around Marquess of Rockingham known as the Rockinghamites or Rockingham Whigs. Rockingham was to become prime minister in 1765–1766 and again in 1782. The connection was through Edmund Burke, Rockingham's private secretary and prominent Rockinghamites who commissioned paintings from Barrett were the Duke of Portland, the Earl of Albemarle and Sir George Colebrook. His patrons were mainly the rich landowner who wished to have their estates and parks recorded. Barret soon found himself with numerous commissions and it was rumoured that he was earning up £2000 a year, a princely sum for an artist at the time. Contemporary accounts suggest that Barret was a highly sociable character and got on well with people and other artists. Even though Richard Wilson made disparaging remarks about both Barret and Gainsborough at the same time, Bodkin maintains that Wilson and Barret were personal friends. Most of these paintings are now on display at the Portland Gallery at Welbeck.
Сэр Питер Берн Лестер.
1821 жылы жарияланған Кнутсфорд маңындағы Тейбли Хаустың сэр Джон Лестер коллекциясындағы картиналар каталогында Баррет салған эскиз бар. Сурет табылмаған, бірақ ол Бестон қамалын алыстан көрсетеді. Бұл картина бастапқыда Гросвенор мұражайындағы Бестон қамалының қақпа мұнараларын бейнелейтін Баррет суретімен жұп болған болуы мүмкін. Суреттерді көп жинаған сэр Джон Флеминг Лестер бұл суретті әкесі сэр Питер Бёрн Лестерден мұраға алған болуы мүмкін. Егер осылай болса, Лестер мен Баррет арасында ирландиялық байланыс болуы мүмкін. (Сэр Питер Бёрн Лестер – Лейстер графының Тимог қаласынан шыққан сэр Джон Бёрннің ұлы. 10 жасында анасының тарапынан үлкен Чешир иелігін мұраға алған, ал екі жылдан кейін, 1744 жылы Лестер тегін заңды түрде қабылдаған.) Сэр Питер Бёрн Лестер осы иеліктерді мұраға алды, олар Пауэрскорт иеліктеріне жақын болғандықтан, Бестон қамалының суретіне тапсырыс беруге мүмкін байланыс тудырады. Баррет 1768-1771 жылдары Букклех герцогы үшін сурет салған. Бұл, әдетте, Далкит сарайы үшін болған. Баррет 1769 жылы Корольдік академияда «Ай жарығындағы Мелроуз аббаттығы» атты туындысын көрсеткен, ол қазір Драмланриг қамалында сақтаулы. Эллис Уотерхаус Букклех коллекциясындағы Далкит паркінің жеті көрінісін Баррет салғанын атап көрсеткен. Уотерхаус осы туындыларын ең есте қаларлықтары деп санайды. Олар Ричард Уилсонның итальяндық үлгілеріне қарсы тұрып, британдық пейзаж композициясын жасауға жасалған саналы әрекет болды. Джордж Кеппел, Альбемарлдің 3-ші графы, белгілі әскери қолбасшы және Рокингем вигтерінің тағы бір көрнекті мүшесі де Барреттің демеушісі болған. Альбемарл Виндзордың оңтүстігіндегі Корольдік иеліктегі Багшот паркіне қоныстанды. Альбемарл 1766-1772 жылдары Джеймс Пейнге Багшот паркін қайта жаңартуды тапсырды. Ол тапсырыс берген суреттердің бірі – «Уиндзордағы Ұзақ жол» («The Long Walk», Windsor), онда әйгілі жарыс жотасы «Эклипс» бейнеленген. Бұл сурет Джон Джулиус Ангерштейннің коллекциясына қосылды және 1883 жылы Виктория патшайымы аукционда сатып алды. Ол Лоутер отбасы үшін де бірнеше суреттер салған, Вестморлендтегі Лоутер қамалының маңындағы көріністерді бейнелеген. Олардың ішінде Лаутер паркінен Knipe Scar-ға қарай шығысқа қарай көрініс бар, онда суреттегі спортшыларды Филип Рейнгел салған, ал итті Джордж Стаббс салған. Сэр Джордж Кольбрук, Суррейдегі Гаттон Парк, Барреттен кем дегенде екі сурет салуды тапсырды. Ол Лондон банкирі және Шығыс Үндістан компаниясының төрағасы болды. 1754 жылы Виг партиясының мүшесі ретінде Гаттонның шіріген ауданы үшін парламент мүшесі болып сайланды және Рокингем маркизі кезінде қызмет атқарды. Алайда, оның қаржылық тәуекелдері оның құлдырауына әкелді және ол 1777 жылы банкрот деп жарияланды. Сэр Джордж Кольбрук 1762 жылы Капбиллити Браунға Гаттонды абаттандыруды тапсырды және 2013 жылы Sotheby's-те сатылған Баррет салған суретте жұмысшылардың абаттандыруды аяқтауы бейнеленген. Бұл картина Корольдік академияда оның аналогымен бірге – үйден көрініс, көлге және жаңадан абаттандырылған саябаққа көрсетілді. Бұл картинада Баррет Ричард Уилсонның ықпалымен көлге бағытталған пейзажға қарай жылғанын көрсетеді. Уильям Лок, өнер танушы және сыншы, 1774 жылы Томас Сэндбиге Суррейдегі Миклхэмге жақын Норбери Паркте жаңа үй салуды тапсырды. Лок Уильям Гилпинмен хат алмасып отырды және үй аймақтың көрнекті қасиеттерін толық пайдалану үшін орналастырылды. Үйдің ішіндегі «Суреттелген бөлмеде» Барретке Джованни Баттиста Сиприани, Пасторини және Гилпин көмектесті, Сиприани тұлғаларды, Гилпин малдарды, ал Пасторини аспанды салды. Сегіз боялған пилястрлар аспанға ашық, жапырақты, торлы жұмыстың арқасын ұстап тұрғандай, ал бөлменің қабырғаларында алыс ауылдың көріністері бейнеленген. Үшеуі Камберлендтегі көріністердің пастиші ретінде салынған. Біреуі табиғи, оңтүстікке қарай Бокс төбеліне қарайтын көрініс. Күн батқанда батыстағы күннің сәулесі батыс қабырғадағы суреттелген күн батуының сәулесімен сәйкес келеді, сондықтан барлық пейзаждар бір көзден жарықтанғандай көрінеді. Баррет сонымен қатар Уильям Локқа Норбери паркіндегі ағаштармен қапталған жолдың майлы суретін сыйлады. Бұл қазір Норвич қамалының мұражайында сақтаулы.
The catalogue of paintings in the collection of Sir John Leicester of Tabley House near Knutsford that was published in 1821 includes a sketch of a painting by Barret. The painting has not been traced, but it shows a view of Beeston Castle from a distance. It could be that this painting was originally a pair with the painting by Barret of the gate towers at Beeston Castle in the Grosvenor Museum. Sir John Fleming Leicester, who was a great collector of paintings, may well have inherited this painting from his father Sir Peter Byrne Leicester. If this is the case it could provide an Irish connection between Leicester and Barret. (Sir Peter Byrne Leicester was the son of Sir John Byrne, Bt., of Timogue, County Laois, by his wife Meriel (nee Leicester). Aged 10 he inherited a large Cheshire estate through the maternal line and two years later in 1744 legally took the Leicester surname.) Sir Peter Byrne Leicester inherited these estates which are close to the Powerscourt Estates, so providing a possible link for the commissioning of the Beeston Castle painting. Barret painted for the Duke of Buccleuch from about 1768 to 1771. These were probably for Dalkeith Palace. Barret exhibited Part of Melrose Abbey by Moonlight at the Royal Academy in 1769, which is now at Drumlanrig Castle. Ellis Waterhouse notes seven views of Dalkeith Park by Barret in the Buccleuch collection at Bowhill, Selkirk. These, Waterhouse remarks, are his most memorable surviving works. They were a conscious attempt at providing a native British type of landscape composition in opposition to Richard Wilson's Italianising patterns. George Keppel, 3rd Earl of Albemarle, a noted military commander and another prominent member of the Rockingham Whigs was also a patron of Barret. Albemarle lived at Bagshot Park on the Crown Estate to the south of Windsor. Albemarle had Bagshot Park remodelled for him by James Paine between 1766 and 1772. One of the painting he commissioned was The Long Walk, Windsor, with Brood Mares and Foals, which included the famous racehorse Eclipse. This painting became part of the John Julius Angerstein collection and was purchased at auction for Queen Victoria in 1883. He appears to have been commissioned a number of paintings for the Lowther family, of scenes in the vicinity of Lowther Castle in Westmorland. These include A view looking east towards Knipe Scar from Lowther Park, where the sportsmen in the painting were the work of Philip Reinagle and the dogs are by George Stubbs. Sir George Colebrooke of Gatton Park in Surrey commissioned at least two paintings from Barret. Colebrooke was a London banker and also became chairman of the East India Company. He became the Member of Parliament for the rotten borough of Gatton in 1754 as a member of the Whig party and held office under the Marquess of Rockingham. However, his financial speculations led to his downfall and he was declared bankrupt in 1777. Sir George Colebrook had commissioned Capability Brown in 1762 to landscape Gatton and a painting by Barret, sold at Sotheby's in 2013, shows workmen completing the landscaping. This painting was exhibited at the Royal Academy with its counterpart, a view from the house overlooking the lake and the newly landscaped parkland This painting shows Barret being influenced by Richard Wilson and moving towards a picturesque scene centred around a lake. William Lock, a connoisseur and art critic, commissioned Thomas Sandby in 1774 to build a new house for him at Norbury Park near Mickleham in Surrey. Lock was in correspondence with William Gilpin and the house was sited to take full advantage of the picturesque qualities of the area. Inside, the house in the Painted Room Barret was assisted by Giovanni Battista Cipriani, Pastorini and Gilpin, with Cipriani doing the figures, Gilpin the cattle and Pastorini the sky. Eight painted pilasters appear to support a leafy arbour of trellis work, open to the sky: and on the walls of the room are views of distant countryside. Three are painted as a pastiche of scenes in Cumberland. One is natural, the view to the south towards Box Hill. At sunset, the light from the setting sun coincides on the western wall with the direction of light from a painted sunset so all the landscapes appear to be illumined by the same source. Barret also supplied an oil painting of the tree lined drive at Norbury Park to William Lock. This is now in Norwich Castle Museum.
Филип Медоус және Ричмонд пен Темзаның көрінісі
Барреттің тағы бір демеушісі Филип Медоуз болды, ол Кингстон герцогы Эвелин Пьерпонттың қарындасы леди Фрэнсис Пьерпонтқа үйленген. Медоуз Ричмонд паркінің рейнджерінің орынбасары болды, бұл қызметті парк рейнджері болған сэр Роберт Уолполдың басшылығымен атқарды. 1779 жылы Уильям Уоттс жасаған гравюрада Уильям Медоустың резиденциясы – Ричмонд Лоджы бейнеленген, бұл Баррет осы ғимараттың суретін салғанын көрсетеді. Бұл ғимарат қазір көп өзгерген және Thatched House Lodge деп аталады. Баррет сондай-ақ Ричмонд төбесіндегі Терраса маңында Темза өзенінің көптеген көріністерін салды, олардың кейбіреулерін Медоуз тапсырыс берген болуы мүмкін. Сэр Джошуа Рейнольдс Террасаға жақын жерде өзі үшін үй салдырды.
Another patron of Barret was Philip Medows, who was married to Lady Frances Pierrepont, sister of Evelyn Pierrepont, Duke of Kingston. Medows was the deputy ranger of Richmond Park, a position he held under Sir Robert Walpole, who had been the Ranger of the Park. A print engraved of 1779 by William Watts shows the Richmond Lodge, the residence of William Medows, which suggests that Barret had painted a picture of the building, which is now greatly altered and is known as Thatched House Lodge. Barret also painted numerous views of the River Thames in the area of the Terrace on Richmond Hill, some of which might have been commissioned by Medows. Sir Joshua Reynolds had a house built for himself close to the Terrace.
Бёртонның Уильям Констебл Констебл залы
Бертон Констебл мұрағатындағы құжаттар 1776 жылдың тамызында Баррет ландшафт суретшісіне Лондоннан саяхат жасап, суреттер салу үшін 63 фунт стерлинг төленгенін, ал 1777 жылдың наурызында Бертон Констеблдің көріністері атты үш ландшафт суреті үшін 63 фунт стерлинг төленгенін көрсетеді. Бұл суреттер әлі де Бертон Констебльде сақтаулы, олардың бірі үйдің алдындағы саябақты бейнелейді. Үйде сондай-ақ Баррет салған Уильям Констеблдің портреті де бар.
Documents in the Burton Constable archives record the payment in August 1776 of £63 to Mr Barret the Lansdcape Painter for a Journey from London making drawings and in March 1777 of £63 on account of three Landscape Paintings, Views of Burton Constable. These are still at Burton Constable, one showing the house with parkland in front. There is also a portrait of William Constable by Barret in the house.
Гэмпшир мен Уайт аралында қызмет ету
1770-ші жылдардың ортасында Барре Хэмпшир мен Уайт аралындағы тапсырыс берушілер үшін жұмыс істеді. Мысалы, Шотландия Ұлттық галереясындағы Тистлтвейт отбасының суреті, олардың үйі – Саутвик паркі, олардың артындағы саябақта бейнеленген. Бұл картина Бертон Констебль Холл суретіне өте ұқсас, және екі жағдайда да жануарлар мен адамдарды Барре салған, ал Саури Гилпин емес.
In the mid 1770s Barret was undertaking work for patrons in Hampshire and the Isle of Wight. An example of this is a painting in the National Gallery of Scotland of the Thistlethwaite family with their house, Southwick Park, set in parkland behind them. This painting is very similar to the painting of Burton Constable Hall, and in both instances, the animals and figures are by Barret rather than by Sawrey Gilpin
Чарльз Таунли
Мүмкін, белгілі антиквар және сарбаз Чарльз Таунли де Барреттің демеушісі болған. Таунли 1770-ші жылдардың ортасында Ұлы саяхатынан оралды, және ол өзінің Таунли Холл ауылдық үйінің суретін тапсырыс бергеннен кейін болуы ықтимал. Бұл Саутвик Паркі мен Бертон Констебл суреттеріне ұқсас, үй ортаға қарай орналасқан және екі жағынан ағаштармен шеңберленген. Бұл сурет қазір Таунли Холл мұражайы мен өнер галереясында сақталуда.
It is probable that Charles Townley, the noted antiquary and connoisseur, was also a patron of Barret. Townley returned from the Grand Tour in the mid 1770s, and it is likely to be after this that he commissioned the painting of his country house Towneley Hall. This a typical late Barret, similar to the Southwick Park and Burton Constable paintings, with the house placed towards the centre and framed with trees to the side. This painting is now in the Towneley Hall Museum and Art Gallery.
Көлдер округінің кейінгі көріністері
1781 жылы Баррет Корольдік академияда Вестморлендтегі Виндермир көлінің көрінісін бейнелейтін суретті көрсетті – таңғы күннің шығып келуімен, тұманның таралып, ыдырауымен көзге түсетін көрініс. Бұл картина қазіргі уақытта Австралияның Виктория ұлттық галереясында сақталған, қоңыр бояумен қол қойылған «Г. Баррет / 1781» деген жазуы бар суретпен бірдей болуы мүмкін. Баррет 1781 жылы Көлдер аймағына сапар шеккен сияқты, ол осы суреттің басқа нұсқаларын ғана емес, Белл аралын бейнелейтін және Виндермир мен Улсуотердің басқа да көріністерін, суреттер мен гуашь түрінде жасаған. Белл аралының көрінісі гравюра түрінде де жарияланған. 1770 жылдары Көлдер аймағы туристер, әдеміліктерді қадірлейтіндер және суретшілер үшін танымал орынға айналды, әсіресе Томас Уэсттің 1778 жылғы «Көлдерге арналған нұсқаулықтан» кейін, ол Виндермир суында Пуссеннің ұлы көріністерін жоғары бағалады. Виндермир көлі және оның ең ірі аралы – Белл-Айл – басты тартымды орындардың бірі болды. Баррет осы көріністерді Көлдерге келген туристерге сатқан болуы мүмкін. Виндермир көліндегі арал, бұрын Лонгхолм деп аталған, 1772 жылы Томас Инглиш сатып алған. Архитектор Джон Плау үш қабатты ротондалы үйді (суретте көрінетін) және үлкен классикалық портигімен бірге салған. 1781 жылы ол жерді Изабелла Кервенге сатты, ал оның күйеуі Джон Кристиан Кервен аралды Белль-Айл деп атады.
In 1781 Barret exhibited a painting at the Royal Academy of a View of Windermere Lake in Westmoreland, the effect, the sun beginning to appear in the morning, with the mists breaking and dispersing. This may be the same painting as the painting which is signed in brown paint G. Barret / 1781 that is now in the National Gallery of Victoria, Australia Barret appears to visited the Lake District in 1781, and not only produced other versions of this painting, which shows Belle Island, but also other views of Windermere and Ullswater, both as paintings and gouache. The Belle Isle view was also published as an engraving. During the 1770s the scenery of Lake District became a popular attraction for tourists, aesthetes and painters and particularly after Thomas West's Guide to the Lakes of 1778, which commended the noble scenes of Poussin exhibited on Windermere Water. Lake Windermere, with Belle Isle, its largest island, was one of the principal attractions. Barret would appear to be selling these views to tourists who had visited the Lakes. The island in Lake Windermere, formerly Longholme, was bought by Thomas English in 1772. The architect John Plaw built a three story rotunda house (just discernable in the painting) with a massive classical portico. In 1781 he sold the site to Isabella Curwen, whose husband, John Christian Curwen, renamed the island Belle Isle.
Уэльс
Джордж Баррет Уэльстегі көріністердің ерекше сериясын жасады, олардың кейбіреулері Ричард Уилсонның туындыларына едәуір ұқсас. Оның кейбір картиналары Англияға келгеннен кейін жақын уақытта аяқталған болуы мүмкін. 1765 жылы Флинтширдегі Хаварден қамалының майлы суреті Ұлыбританиядағы Суретшілер қоғамында Барреттің көрмесінде көрсетілді. Дегенмен, Барреттің Уэльс суреттерінің көпшілігі өмірінің соңына қарай жасалған сияқты. 1770-ші жылдардың ортасында Уэльс бай туристер үшін күнделікті танымал бағытқа айналды. 1777 жылдың жазында Генри Пенруддок Уиндхам Уэльске екінші сапарын жасады, оған швейцариялық суретші Сэмюэл Иероним Гримм ілесіп келді, оның Барретті білуі мүмкін. Уиндхамның 1781 жылы жарық көрген «Монмутшир және Уэльс арқылы саяхат» атты еңбегі Северннен басталып, Уэльс жағалауын айналып, Сноудонияға жеткен соң Уэльс шекарасымен қайтып келді. Бұл көптеген туристер бастан кешкен жол болды және Уиндхамның кітабы пейзаждардың суреттерімен жабдықталған алғашқы жарияланған нұсқаулық еді. Барреттің сақталған майлы суреттері оның оңтүстіктен бастап ұқсас саяхат жасағанын көрсетеді, ал оның көптеген майлы суреттері Гримм қолданған көзқарастарға ұқсас тұсқайналардан алынған. Үкіметтік өнер жинағында Барреттің Северн мен Уай өзендерінің қосылған жерінің және Кардиганшир мен Пемброкшир шекарасындағы Сильгерран қамалының майлы суреттері бар. Мерионетширдегі көріністерді бейнелейтін бірнеше сурет бар, ал Сноудонияда Баррет Сноудонның Ллин Нэнтл мен Ллин Падарн көлдерінен салынған бірнеше суретін жасады. Ричард Уилсоннан айырмашылығы, ол Кернарфон қамалын суретке түсірмеді, бірақ Конвей қамалының суретінің кем дегенде бес түрлі нұсқасын жасады.
George Barret produced a notable series of paintings of scenery in Wales, some of which have considerable similarity to views by Richard Wilson. A few of these paintings may have been completed shortly after his arrival in England. An oil painting of Hawarden Castle in Flintshire was exhibited by Barret at the Society of Artists in Great Britain in 1765. However, it seems likely that most of Barret's Welsh paintings were produced towards the end of his life. In the mid 1770s Wales was becoming an increasingly popular destination for wealthy tourists. In the summer of 1777 Henry Penruddocke Wyndham made his second tour through Wales accompanied by the Swiss artist Samuel Hieronymus Grimm, who is very likely to have known Barret. Wyndham's Tour through Monmouthshire and Wales published in 1781, started with at the Severn and worked round the Welsh coast to Snowdonia before returning along the Welsh borders. This was a route followed by many tourists and Wyndham's book was the first published guidebook with illustrations of the scenery. Surviving oil paintings by Barret suggest that he must have made a similar tour, starting in the south and many of his oil paintings are taken from similar viewpoints to those used by Grimm. The Government Art Collection has oil paintings by Barret of both the Severn and Wye confluence and Cilgerran Castle on the borders of Cardiganshire and Pembrokeshire. There are a number of paintings which may portray scenery in Merionethshire and in Snowdonia Barret produced a number of paintings of Snowdon from Llyn Nantle and Llyn Padarn. Unlike Richard Wilson he did not paint Caernarfon Castle, but he did produce at least five different versions of a painting of Conway Castle.
Кейінгі өмірі
1770 жылы Баррет Лондонның Бейкер көшесінің жалғасы Орчард көшесінде тұрғандығы белгілі. Ол жас англо-ирланд аристократы және болашақ саясаткер, құрметті Эдвард Август Стратфордпен байланысты болған. Стратфорд Балтингласс, Уиклоу округінен (кейін Олдборо графы болған) Лондон қалалық корпорациясына тиесілі жерді дамытқан, ол Лорд-мэрдің банкеттік үйі деп аталды. Стратфорд жоғары сапалы грузин үйлерінен тұратын, жоспарланған тұйық көше – Стратфорд Плейсті салды, оның соңында бірегей лондондық сарай тұрды. Бастапқыда Стратфорд Плейс Портленд Плейс пен Адельфи Террасасымен бірге Лондонның ең әдемі құрылыстарының бірі ретінде топтастырылды. 1783 жылы жарияланған әңгімеге сәйкес, Стратфорд бұл жер туралы Барреттен білген, ол Орчард көшесінде тұрып, «қалалық үй сатып алу немесе салу» туралы кеңес берген. Өмірінің соңғы жылдары Баррет кедейленіп, 1771 жылы Вестборн Гринге көшуден бұрын студиясының барлық заттарын сатуға мәжбүр болды. Үлкен пейзаждық картиналар сәннен шығып бара жатқандықтан, Баррет акварель және гуашь сатуға көбірек назар аударған болуы мүмкін. Баррет 1757 жылы Дублинде тұрғанда Фрэнсис Персиге үйленген. Олардың төрт баласы (Джордж, Джеймс, Жозеф және Мэри) де суретші болды. Джордж (1767–1842) суретшілер қоғамының ерте мүшесі ретінде ерекше көзге түсті, онда ол көптеген көрмелерге қатысты. Джеймс Баррет әкесінен кейін Челси ауруханасының бас суретшісі болды және 1785–1819 жылдар аралығында Корольдік академияда майлы бояулар мен акварельдерді көрсетті. Джордж Баррет аға 1784 жылы Вестборн Гринде қайтыс болды.
Around 1770 Barret is known to have been living in Orchard street an extension of Baker Street in London, and he has been linked to the young Anglo Irish aristocrat and aspiring politician, the Hon. Edward Augustus Stratford. Stratford of Baltinglass, County Wicklow (who became Earl of Aldborough) who was developing the land belonging to the City of London Corporation, called the Lord Mayor's Banqueting House Ground. Stratford laid out Stratford Place, a planned cul de sac of superior Georgian houses, culminating in a single grand mansion at the end, which is unique in London. Early on Stratford Place was grouped with Portland Place and the Adelphi Terrace in a trio of London's finest showpiece developments. According to a story published in 1783, Stratford had learned of the site from Barret, then resident in Orchard Street, whom he had consulted 'about purchasing or building a town house'. In later life Barret became increasingly impoverished. He appears to have been forced to sell the contents of his studio in 1771, shortly before moving out to Westbourne Green. It appears that larger landscape oils were going out of fashion and Barret may have concentrated more on producing watercolours and gouaches for sale. Barret had married Frances Percy in 1757 while still living in Dublin. Four of their children (George, James, Joseph and Mary) also became painters. George (1767–1842) achieved particular notability, as an early member of the Society of Painters in Water Colours, where he exhibited prolifically. James Barret succeeded his father as the master painter of Chelsea Hospital and exhibited oils and watercolours at the Royal Academy between 1785 and 1819. George Barrett Senior died in Westbourne Green in 1784.
Басқа суретшілермен жұмыс
Барре басқа суретшілермен, әсіресе жануарларды бейнелеуде жиі жұмыс істеген. Лаутердің Knipe Scar суретінде Джордж Стаббс салған иттер және Филип Рейнгел салған аңшылар бейнеленген, ал 1802 жылы сатылған суретте Фрэнсис Уитли салған тұлғалар бар еді.
Barret often worked with other artists, particularly when depicting animals. The Lowther painting of Knipe Scar included dogs that were painted by George Stubbs and the sportsmen by Philip Reinagle and a painting sold in 1802 had figures attributed to Francis Wheatley.
Акварель, гуаша, гравировка және баспа
Барре өзінің майлы суреттерімен танымал болғанымен, ол сонымен қатар көрнекті акварелист болды. Томас Бодкин былай жазды: «Оның акварельдері сирек, және олардың өзінің суреттерінен де асып түседі. Олар өте еркін, шеберлікпен салынған. Аспандарының айқын көк түсі, қазір көбінесе солған болса да, он сегізінші ғасырдағы ландшафттағы жарық түстерге деген наразылықты еске алғанда, зор қызығушылық тудырады». Джон Селл Котман сияқты, ол акварель ландшафттарын монохром түсте салуды ұнатты. Бұл суреттер кейде үнді сиясымен, ал кейде ақшыл көк түсті бояумен орындалған.
While Barret is better known for his oil paintings, he was also a notable watercolourist. Thomas Bodkin wrote His watercolours are rare, and far surpass those of his They are painted with great fluency The bold blueness of their skies, though usually now much faded, excites much admiration, when the distaste of the eighteen century for primary colour in landscape is remembered. Like John Sell Cotman, he was fond of painting watercolour landscapes in monochrome. These were executed at times in Indian ink and at times in washes of pale blue.
Гуаша
Кейінгі мансабында Баррет 1708 және 1726 жылдар аралығында итальян суретшісі Марко Риччи Ұлыбританияға әкелген гуашь техникасына маманданған. Г. Барреттің (1781 жылғы 22 ақпан) сақталған туындысы Улсуотер көлін бейнелейді: көл басындағы көріністерден ләззат алу үшін жиналған туристер тобы. Бұл Барреттің 1781 жылға дейінгі жылы Көлдер аймағына саяхат жасағанын көрсетеді, ол Корольдік академияда Вестморлендтегі Уиндермир көлінің көрінісін ұсынды, әсері – таңертең күн шығып келе жатыр, тұман тарап, сейіліп жатыр (№40). Ирландияның Ұлттық галереясындағы Улсуотердің гуашь картинасы Сэмюэл Миддиманның «Ұлыбританиядағы таңдаулы көріністер» гравюрасы үшін пайдаланылды. Миддиман Соулби Феллден алынған, ортадағы Холлин Феллдің биік жартасты бөлігінің көрінісін былай сипаттайды: «Көлдің басын қорғайтын таулардың ұлы хаосы». Баррет композицияның оң жағында Соулби Феллде пикник жасап отырған әдемі адамдар тобын бейнелеген; паром көл арқылы осы төбенің басына туристер мен олардың жылқыларын тасымалдайды.
Later in his career, Barret specialised in the Gouache technique which had been introduced into Britain by the Italian artist Marco Ricci between 1708 and 1726. A dated example of G Barret (22 February 1781) shows Lake Ullswater: a party of tourists gathering to enjoy the prospects at the head of the lake. This suggests that Barret had made a tour in the Lake District in the year previous to 1781when he exhibited at the Royal Academy a View of Windermere Lake, in Westmoreland, the effect, the sun beginning to appear in the morning, with the mists breaking and dispersing (no.40). A gouache view of Ullswater in the National Gallery of Ireland, was used for an engraving by Samuel Middiman for Select Views in Great Britain. Middiman describes the view of the bold promontory of Hollin Fell, in the centre, taken from Soulby Fell, with: 'the vast chaos of mountains that guard the Head of the lake beyond. Barret has included an elegant group of figures enjoying a picnic on Soulby Fell on the right of the composition; a ferry transports more tourists and their horses across the lake to the base of this hill.
Баспа және гравировка
Барреттің еңбектерінің көшірмелерін Уильям Уоттс өзінің «Ағылшыл аристократиясы мен поместьелерінің көріністері» (1779–1789) және Сэмюэл Миддиманның «Ұлыбританиядағы таңдамалы көріністер» (1783–1789) еңбектерінде жариялады. Уоттс Барретттің Суррейдегі Клермонт үйінің, Бертон Констебль залының, Ричмонд паркіндегі қақпаның, Дербиширдегі Кедлстон үйінің және Гэмпширдегі Кэдленд паркінің алты көрінісін түсірді. Миддиманның көріністері Виннадермир, Улсуотер және Шанклин Чайне болды. Алайда, сол кезде Баррет Британ аралдарындағы мұражайлар мен галереялардың жинақтарында кеңінен ұсынылмаған. Екінші дүниежүзілік соғыстан бері көптеген Барреттердің туындылары қоғамдық коллекцияларға қосылды, ал Бертон Констебль залындағы Барреттердің туындыларын қазір көре аласыз. 2016 жылы Велбек аббаттығындағы Портленд галереясы ашылды, онда Портленд герцогының Барреттердің көрнекті коллекциясы қойылды. Көркем нарықта Джордж Баррет ағаның туындысы бойынша рекорд 2005 жылы жасалды, «Торларын тартатын балықшылары бар орманды пейзаж» картинасы Лондондағы Кристис аукционында 512 000 фунт стерлингке сатылды. Бұл Барреттің туындыларын кеңірек бағалауға мүмкіндік берді, бірақ осы кезеңнің басқа көрнекті суретшілерінен айырмашылығы, оның туындыларына арналған толыққанды зерттеу және каталог әлі жарияланбаған.
Prints of Barret's work were published by William Watts in his Views of the Seats of the English Nobility and Gentry in 1779–1789 and in Samuel Middiman's Select Views in Great Britain published in 1783–1789. Watts engraved six views by Barrett of Claremont House in Surrey, Burton Constable Hall, the Lodge at Richmond Park, Kedleston House in Derbyshire and Cadland Park in Hampshire. Middimans views were of Winnadermere , Ulleswater and Shanklin Chine. However, at that time, Barret was largely unrepresented in Museum and Art Gallery Collections in the British Isles. Since the Second World War a considerable number of Barrets have entered public collections and the Barrets at Burton Constable Hall are now available for public view. In 2016 the Portland Gallery at Welbeck Abbey was opened, displaying the Duke of Portland's notable collection of Barrets. On the art market, the auction record for a work by George Barret, Sr. was set in 2005, when the painting, Wooded Landscape with Fishermen Hauling in Their Nets, was sold at Christie's, London, for £512,000. This has created a much wider appreciation of Barret's work, but as yet, unlike other major artists of the period, no detailed discussion and catalogue raisonné of his work has been published.