Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шығыс Сібір теңізіндегі арал. "Вилькицкий" атауымен белгіленген басқа да аралдар мен географиялық нысандар бар. Вилькицкий аралы (Остров Вильки́цкого) – Шығыс Сібір теңізінің солтүстік бөлігіндегі Де Лонг аралдары тобының ең оңтүстік аралы. Ең жақын аралы – Жохов аралы. Вилькицкий аралы Ресей Федерациясының құрамындағы Якутия әкімшілік бөлігіне қарайды. Арал орыс гидрографы Андрей Вилькицкийдің құрметіне аталған.
Island in the East Siberian Sea
other islands and geographic features called "Vilkitsky"
Vilkitsky Island (Остров Вильки́цкого; ) is the southernmost island of the De Long group in the northern part of the East Siberian Sea. The nearest island is Zhokhov Island. Administratively Vilkitsky Island belongs to Yakutia, an administrative division of the Russian Federation. The island is named after Russian hydrographer Andrey Vilkitsky.
География
Арал тұрақты мұз шегінен тысқары орналасқан және мұзбен жабылмайды. Вилькицкий аралы – бұл топтағы ең кішкентай арал. Ең жоғары нүктесі теңіз деңгейінен биік.
The island is outside of the limits of permanent ice and is unglaciated. At barely Vilkitsky is the smallest island of the group. The highest elevation is above sea level.
Геология
Вилькицкий аралының оңтүстік жағалауындағы теңіз жартастарының ең тік бөлігіндегі тасты шөгінділерге қарағанда, арал лимбургиттен – тығыз, қою сұр түсті жанартаулық тау жынысынан тұрады. Лимбургит кристалды құрылымдары және шыны тәрізді, девитрификацияланған матрицасы бар түрлерімен ұсынылған. Бұл жанартаулық жыныс массивті интрузиялар және лава ағындары түрінде кездеседі, екеуі де тар сызат аймақтарын көрсетеді. Лимбургитте шағын оливин фенокристаллдары және спинель герзолиттерінің ксенолиттері бар. Вилькицкий аралындағы спинель герзолиттерінің ксенолиттері құрылымдық және минералдық жағынан Жохов аралындағы ксенолиттермен толық сәйкес келеді. Аз ғана деректерге сүйенсек, Вилькицкий аралындағы вулканизм 0,89 мен 0,4 миллион жыл бұрын болған. Вилькицкий аралындағы осы вулканизм кезеңі, 6,1 мен 0,4 миллион жыл бұрын Жохов аралындағы оливин сілтілі базальты вулканизмнің соңғы сатыларымен сәйкес келеді.
Judging from bedrock outcrops associated with the central, steepest part of seacliffs on its southern coast, Vilkitsky Island is composed of limburgite, a dense dark gray volcanic rock. The limburgite is represent by varieties with both crystalline textures and glassy, devitrified matrix. This volcanic rock occurs as both massive intrusions and lava flows, both of which exhibit narrow shear zones. The limburgite contains small olivine phenocrysts and xenoliths of spinel lherzolites. The spinel lherzolite xenoliths of Vilkitsky Island are structurally and mineralogically identical to the xenoliths found on Zhokhov Island. Based on limited data, volcanism on Vil’kitskii Island occurred between 0.89 and 0.4 Ma. This period of volcanism on Vilkitsky Island correlates with the later stages of olivine alkaline basalt volcanism on Zhokhov Island between 6.1 and 0.4 Ma.
Тарих
Вилькицкий аралын 1913 жылғы 20 тамызда таңертең «Таймыр» мұзқұрғанының экипажы ашқан. «Вайгач» мұзжарғышымен бірге, ол Ресейдің карталарындағы соңғы белгісіз аймақтарды картаға түсіру мақсатында Ресей гидрографиялық қызметі атынан Борис Вилькицкий басқарған Императорлық Ресейдің Солтүстік Мұзды мұхиты гидрографиялық экспедициясының құрамына кірді. «Таймыр» мұзқұрғанының экипажы аралына қонды және Ресей туын көтерді. 1914 жылғы 24 тамызда «Таймыр» мұзқұрғанынан шыққан топ Вилькицкий аралына қайта оралып, оны зерттеді. 1986 және 1988 жылдары КСРО Ғылым академиясының Океанология институты, қазір Ширшов Океанология институты деп аталады, және КСРО Ғылым академиясының Геохимия институты Жохов және Вилькицкий аралдарының геологиясын зерттеу жұмыстарын жүргізді.
Vilkitsky Island was discovered early on the morning of August 20, 1913 by the crew of the Icebreaker Taymyr. Along with the Icebreaker Vaygach, it was part of the Imperial Russian Arctic Ocean Hydrographic Expedition led by Boris Vilkitsky on behalf of the Russian Hydrographic Service in order to chart the last blank areas of Russian maps. Personnel from the Icebreaker Taymyr landed on it and hoisted a Russian flag. On August 24, 1914, a landing party from the Icebreaker Taymyr revisited Vilkitskiy Island and surveyed it. In 1986 and 1988, the Institute of Oceanology of the USSR Academy of Sciences, now known as the Shirshov Institute of Oceanology, and the Geochemical Institute of the USSR Academy of Sciences carried out field studies of the geology of the geology of the Zhokhov and Vilkitsky islands.