Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нұр тауларының етегінде жатқан Османия ежелгі Жібек жолының бірінде орналасқан және Анатолия мен Таяу Шығыс арасындағы басты жолдың басында болғандықтан, әрқашан стратегиялық маңызы бар жер болып келген. Османия Сейхан өзенімен суарылатын және жержаңғақ өсірумен әйгітelen бай шаруашылық аймағының орталығында жатыр. Қатты ыстық жазда көптеген тұрғындар Жерорта теңізі жағалауына немесе Нұр тауларына шығады. Зоркун жайлауы – ерекше танымал тау демалысы орны. Османия МХП төрағасы Девлет Бахчелимен тығыз байланысты, ол көп жыл бойы осы аймақтың парламент мүшесі болды.
Backed by the foothills of the Nur Mountains, Osmaniye lay on one of the old Silk Roads and was always a place of strategic importance since it straddled the main route between Anatolia and the Middle East. Osmaniye lies at the centre of a rich agricultural region watered by the Ceyhan river and known for growing peanuts. During the intensely hot summers many residents escape either to the Mediterranean coast or into the Nur mountains. The yayla of Zorkun is a particularly popular mountain retreat. Osmaniye is strongly associated with Devlet Bahçeli, the leader of the MHP, who was its member of parliament for many years.
Тарих
Османияны хеттер, парсылар, византиялықтар және армянтар билеген болса да, қазіргі қалада олардың болғанын көрсететін ештеңе қалмады. Исламдық үстемдікті алғаш рет Аббасид халифасы Харун әл-Рашид орнатты, оның әскеріндегі көмекшілер Анатолияда соғысқан алғашқы түріктер болды. Олар бұл аймақты ұнатып, 1071 жылы Малазгирт шайқасында византиялықтарды жеңгеннен кейін түріктердің жаулау толқындары басталды. Нұр тауларын түрікмендердің Уласли тайпасы қоныстандырды. Уласлилар Осман империясы кезеңіндегі жергілікті билікке ие болып, тіпті 17 ғасырда Осман империясы үшін дағдарыс кезінде болған Целали көтерілісіне қатысты. Соңында, 1865 жылы Осман әскерінің генералы Дервиш Пашаға Чүкүровада заң мен тәртіп орнату міндеті жүктелді. Ол штабын Османия ауылдары – Дереобасы, Факиушағы және Акъярда құрып, Уласлиларды таудан Хачиосманлы ауылына көшірді. Осылайша бұл аймақ Османия провинциясына айналды. Осман кезеңінде Себели Берекет деп аталған, ол 1923 жылы Түркия Республикасы құрылғаннан кейін қайта аталды. 1924-1933 жылдар аралығында Османия қаласы сол аттас провинцияның астанасы болды. Бірақ 1933 жылы провинция таратылып, Османия Адана провинциясының аудандық басшылығына бағынды. 1996 жылы Османия Түркияның 80-ші провинциясы ретінде қайта құрылды, ал Османия қаласы оның астанасы болды. Содан бері инфрақұрылымға көп инвестиция жасалып, қала бұрынғы базар қаласынан гөрі қала сипатына ие болды.
Although Osmaniye was probably ruled in turn by the Hittites, Persians, Byzantines and Armenians, there is nothing left to show their presence in the modern city. An Islamic presence was first established by the Abbasid Caliph Harun al Rashid, auxiliaries in his army being the first Turks to fight in Anatolia. They obviously liked the area and following the Turkish victory over the Byzantines at Malazgirt in 1071 waves of Turkish conquest began. The Nur Mountains were settled by the Ulaşlı tribe of the Turkmens. The Ulaşlı remained the dominant local power into the period of the Ottoman Empire and were even involved in the Celali uprisings, during a period of crisis for the Ottomans in the 17th century. Eventually, in 1865 the Ottoman general Derviş Paşa was charged with bringing law and order to the Çukurova. He established his headquarters in the Osmaniye villages of Dereobası, Fakıuşağı and Akyar and brought the Ulaşlı down from the mountains to the village of Hacıosmanlı. This eventually became the province of Osmaniye. It was named as Cebeli Bereket during the Ottoman period and was renamed after the formation of the Republic of Turkey in 1923. Between 1924 and 1933 the city of Osmaniye was the capital of the province of the same name. However, in 1933 the province was abolished and Osmaniye became the district governorate for Adana province. Then in 1996 Osmaniye was reinstated as Turkey's 80th province with the city of Osmaniye as its capital. Since then it has received more investment for infrastructure and now feels more like a city than the market town of old.
Жергілікті жерлер
Османие қаласында қонақтарға қала орталығындағы Кент мұражайынан басқа көруге арналған көптеген орындар жоқ. Дегенмен, бұл жақын жердегі Иераполис Кастабаланың сирек қалдықтарын аралау үшін жақсы база болып табылады. Бұл қала тік жардың түбінде орналасқан, ал оның үстінде, армяндар салған болуы мүмкін, қамал тұр.
Osmaniye town has few attractions for visitors other than the city centre Kent Müzesi (City Museum). However, it makes a good base for visiting the scant remains of the nearby Roman city of Hierapolis Castabala which huddles at the base of a craggy rock with a castle, probably built by the Armenians, perched on top of it.
Климат
Османияның Жерорта теңіздік климаты (Köppen: Csa, Trewartha: Cs) бар, онда өте ыстық, құрғақ жаздар және жұмсақ, ылғалды қыстар болады.
Osmaniye has a Mediterranean climate (Köppen: Csa, Trewartha: Cs) with very hot, dry summers and mild, wet winters.