Кіріспе

Tell Me Something – 1999 жылы түсірілген оңтүстіккореялық қылмыстық триллер-хоррор фильмі, режиссері Чан Юн Хён. Бұл Корея толқынының бір бөлігі ретінде шетелде сәттілікке жеткен алғашқы оңтүстіккореялық фильмдердің бірі болды және 2001 жылы Нью-Йорк корей кинофестивалінде көрсетілуге іріктелді.

Қысқаша мазмұны

Әңгіме детектив Джоның анасы қайтыс болғаннан кейін жұмысқа оралуымен басталады. Ол анасының емделуі үшін күмәнді көзден ақша алғаны үшін айыпталады. Ол айыптауды жоққа шығарады, бірақ бәрібір абыройын жоғалтады және оның кінәсіздігі күмәнді болып қалады. Детектив Джо құрбандарының аяқ-қолдарын және бас жағын кесіп, дене мүшелерін араластыратын серийлі кісі өлтірушінің ісіне тартылады – әр құрбанның денесіне жаңа мүшелерді тігіп қояды. Құрбандардың іздері әйгілі суретшінің қызы, әдемі жас әйел Чхэ Су Ёнға жетеледі. Су Ённың бұрынғы өмірі ақырындап ашылады, ол Джоға жақын бола бастағанда. Оның жалғыз жақын досы, Сун Мин, орта мектептен танысқан дәрігер, Су Ённың бұрын бірнеше рет өзіне қол салуға тырысқанын айтады. Оның осы сезімталдығы оның елдік сарайындағы картинада бейнеленген, ол Офелияның суға батып бара жатқанын көрсетеді (Миллестің сол кездегі прерафаэлит картинасының қайта жаңғыртуы, бұл картина фильмде бұрын көрсетілген). Өлім саны артады және Су Ён қауіпсіздік үшін Джоның пәтеріне көшіп келеді. Күдік Су Ённың қатысусыз әкесіне ауады, ол оны ұзақ жылдар бойы зорлаған екені белгілі болады. Джоның Су Ёнға жақындығы артып келе жатқандықтан, ол келесі құрбан болуы мүмкін деген болжам бар. Джоның әріптесі, детектив О, кісі өлтірулер орын алған пәтерді табады, бірақ өзі де өлтіріледі. Дегенмен, ол Джо үшін маңызды кездесуге мүмкіндік беретін суретті алады. Соңында қақтығыс болады, онда Су Ён мен Джо екеуі де аман қалады. Су Ён Джоға жылы қош айтысып, алғыс айтып, Парижге аттанады. Джо Су Ённың іс жүзінде кісі өлтіруші екенін түсінеді және оның тұрғын бөлмесіндегі биік аквариумда ілінген, әрбір денеден тігілген мүшелерден құралған нәрсені табады. Ол әйнекті сындырып, су оны құлатып жібереді. Ол Офелияның позын еске түсіретіндей, суға малшып, арқасымен жатыр. Су Ённың ұшағы Парижке ұшып кетеді, ол жанында отырған адамға бұл Парижге алғашқы сапары екенін айтады, бірақ бұрын осы қалада оқығанын мәлімдеген еді.

Сыни қабылдау

"Маған бірдеңе айтшы" және "Мистер Өтемақыға деген сымбаты" атты эссесінде Кю Хён Ким "Маған бірдеңе айтшы" фильмі ерлердің қарауы мен қорқыныш жанрына түсініктеме беру үшін скопофилия идеясын пайдаланады деп жазады. Ол Лора Мулвидің қорқыныш жанры туралы: "әйел денесі ер көрермен үшін нысанға айналдырылып, "фетишистік скопофилияға" – әйел денесіне қарап, оны әдемі әрі кемел нысан ретінде идеалдаудан алынатын ләззатқа, сондай-ақ кастрациядан туындайтын садистік вуайеризмге" әкеледі (Ким, 107) деген пікірін келтіреді. Су-Йеонның әкесі оның жас кезінде суретке түсіріп, одан ләззат алады. Оның университеттегі танысы және қудалаушысы да оның суретінен құлшыныс ошағы жасау үшін суреттейді, ал детектив Джо оны бақылау камерасы арқылы үнемі қадағалайды. Су-Йеонды бала кезінде қорқытқан және титрлерде көрсетілетін картина Рембрандттың "Доктор Николас Тюльптің анатомиялық сабағы" туындысының қайта жаңартылуы болып табылады, ол өз кезегінде "De humani corporis fabrica" еңбегіне сілтеме жасайды, бұл Ренессанс дәуіріндегі анатомия театрын еске түсіреді. Ким "Маған бірдеңе айтшы" скопофилия идеясын тікелей пайдаланады, осылайша қорқыныш жанрының көрермендеріне назар аударуға және көрерменнің вуайеристік табиғатымен ойнауға тырысады деп жазады.