Кіріспе
Чуаш аңыздарындағы қанатты, отты тыныс алатын және пішінін өзгерте алатын аңызды жаратылыс Верехелен (; Чуаш: Вӗрӗҫӗлен ALA, немесе Вӗриҫӗлен, Вӗриҫлен, Вриҫлен; Орысша: Вереселень), сонымен қатар чуаш айдаһарлары деп те аталады – қанатты, отты тыныс алатын және пішінін өзгерте алатын айдаһарлар. Бұл аңыз Чуваш халқының ежелгі бабаларынан тараған. Атының мағынасы – "көрінбейтін жылан". Олар түркілік ұқсас жаратылыстардан (мысалы, Зилант) өзгеше, себебі Волга Болгариясы мифологиясын бейнелейді.
Verechelen (; Chuvash: Вӗрӗҫӗлен ALA, or Вӗриҫӗлен, Вӗриҫлен, Вриҫлен; Russian: Вереселень), also known as Chuvash dragons, are winged fire breathing and shapeshifting dragons. The legend originates with the ancestral people of the Chuvashians. The name means 'invisible snake'. These differ from their Turkic counterparts (such as Zilant), as they are supposed to reflect the mythology of Volga Bulgaria.
Түрлері
Чуваш аждаһасы – Вӗри Ҫӗлен (Вӗри Ҫӗлен, сөздік мағынасы "отты жылан"). Орыс Горнычы сияқты, бұл жаратылыстың да бірнеше басы бар және ұшқанда отты із қалдырады. Ағаш жындысы Аршури көбінесе жыланға айналады, бірақ көбінесе ол Шүрәлеге ұқсайды.
Аңыздар
Бір аңыз бойынша, болгарлар Биляр қаласын салуға келген кезде, олар сол аймақта үлкен жыланның мекендегенін анықтады. Оны өлтіруге белсенгенде, жылан амандық сұрап, Алладан өзіне қанат беруін тіледі. Қанаттары бітіскен соң, жылан Билярдан ұшып кетті. Ал тағы бір алып жылан немесе аждаһа, Алабуғадағы пұтхана мұнарасында тұрған деседі. Болгарлар X ғасырда ислам дінін қабылдағанмен, жылан Тамерланның жорығына дейін тірі қалған көрінеді. 10 ғасырда Волга Болгариясына сапар шеккен Ибн Фадлан көптеген жыландарды, әсіресе ағаштардың үстінде байқады. Бір күні ол жүзтен астам елдік ұзындықтағы құлаған алып ағаш көрді. Ибн Фадлан сол ағаштың түбінде, ағаштан да іріге жақын жыланды көргенін жазды. Болгарлар оның қорқынышын басып, жыланның қауіпті емес екенін жеткізді.