Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Джозеф С. Манасс (3 тамыз 1831 – 26 желтоқсан 1897) – Калифорния штатының Сан-Диего қаласындағы алғашқы қоныс тебушілердің бірі. Манасс 1831 жылы Пруссияның Филехне қаласында дүниеге келді және 1853 жылы ағасы Хейман мен туысы Моисеймен бірге Сан-Диегоға келді. Ол Сан-Диегоның Ескі қаласында аз қаржымен дүкен ашты, бірақ көп ұзамай табысқа ие болды. 1856 жылы ол Маркус Шиллермен ұзақ жылға созылған серіктестік құрды, ал оны бір биограф «еврей Горацио Алгері» деп атады. Олар «J. S. Manasse and Company» атты ірі жалпы дүкен жетегіндеді. 1868 жылы E көшесінің басында орналасқан ағаш кесу зауытын сатып алды және Сан-Диего шығанағына ағаш кемелерін алғаш рет әкелді. Одан кейін, олар қазіргі Энсинитас ауданындағы Лос-Энсинитос ранчосын сатып алып, онда мал өсірді. Сондай-ақ, олардың шаруашылық фермасы да болды. Олар үлкен бизнес құрды, бірақ 1870 жылдардың басындағы құрғақшылық, қиын жағдайлар және 1872 жылғы сәуір айындағы Ескі қаладағы қалың өрттен қатты зардап шекті. Олар Алонзо Хортонның «Жаңа Сан-Диего» қаласына бірінші қосымшалардың бірі – «Манасс және Шиллер» қосымшасын жоспарлап сатты. Кейінірек Манасс брокер және жинаушы болып жұмыс істеді. Манасс, Шиллер және Луис Роуз Сан-Диегоға алғашқы еврей қоныс тебушілердің арасында болды. Манасс алғашқы құлшыныстар үшін өзінің Торасын ұсынды. Соңында, қауым Бет-Исраил қауымы болып ұйымдасты. Манасс қоғамдық істерге белсенді қатысқан азамат болды. 1865–1867 жылдары ол қазынашы, ал 1867–1869 жылдары Сан-Диегода мэрлік үкімет формасы болмаған кезде Сан-Диегоның қамқоршылар кеңесінің төрағасы болды. Кеңес мүшесі ретінде ол 1868 жылы Эфраим Морстың халыққа арналған үлкен парктік жерді бөлу туралы ұсынысына дауыс берді, ол ақырында Балбоа паркіне айналды. Дегенмен, Манасс парктік мәселелерге көп көңіл бөлмеді және 1889 жылы ол паркті «бақша мақсатымен» жалға беруді ұсынды (іс жүзінде өзінің пайдасы үшін арпа өсіру), бірақ қалалық кеңес бұл ұсынысты қабылдамады. Кішкентай бойы болғандықтан, оны әзілде «Манасс Чико» немесе «Манасито» деп атады. Достары оны «Джо» деп шақырды. Манасс серіктесінің қарындасы Ханна Шиллерге үйленді. Олардың Кілита Манасс есімді бір қызы болды. Манасс 1897 жылы қайтыс болды және Империал даңғылындағы Тыныштық зиратында жерленді. Кейіннен оның әйелі мен қызы да оның қасына жерленді.
Joseph S. Manasse (August 3, 1831 – December 26, 1897) was an early settler of San Diego, California. Manasse was born in 1831 in Filehne, Prussia and came to San Diego in 1853 with his brother Heyman and cousin Moses. He opened a store in Old Town San Diego with little money, but soon prospered. In 1856, he formed a long time partnership with Marcus Schiller, who was called a "Jewish Horatio Alger" by a biographer. They ran a large general store, J. S. Manasse and Company. They bought a lumberyard at the foot of E Street in 1868, and were the first to bring lumber ships into San Diego Bay. Soon afterward, they bought Rancho Los Encinitos, in present Encinitas, and raised cattle there. They also owned a farm. They built up a large business, but suffered severely in the drought, hard times, the early 1870s, and the great fire at Old Town in April 1872. They laid out and sold Manasse & Schiller's Addition, one of the earliest additions to Alonzo Horton's New San Diego. In later years, Manasse was a broker and collector. Manasse, Schiller, and Louis Rose were among the first Jewish settlers in San Diego. Manasse would provide his Torah for early services. The congregation eventually organized as Congregation Beth Israel. Manasse was a public spirited citizen. During 1865–1867 he was Treasurer, and during 1867–1869 he was president of the San Diego's Board of Trustees, when San Diego didn't have a Mayoral form of government. While on the board he voted for Ephraim Morse's proposal in 1868 to set aside a large tract of land for a public park, which eventually became Balboa Park. Manassee took little interest in park matters though, and in 1889 he proposed leasing of the park for "gardening purposes" (actually growing barley for his own profit), which was soundly rejected by the City Council. On account of his small stature he was sometimes called in jest "Manasse Chico", or "Manasito". His friends called him "Joe". Manasse married Hannah Schiller, a sister of his partner. They had one daughter, Cilita Manasse. Manasse died in 1897 and is buried at Home of Peace Cemetery on Imperial Avenue. His wife and daughter were later buried next to him.