Кіріспе
Фрейфехтер немесе Федерфехтер (Freifechter von der Feder zum Greifenfels) – 1570 жылы Прагада құрылған фехтование гильдиясы. Олар өмірлерінің басынан-ақ шеберліктерін көрсетіп, бір ғасыр бойы монополияны ұстаған Маркс ағайындарына бәсекелес болды. 1575 жылы Маркс ағайындарының наразылығына қарамастан, Франкфурт кеңесі оларды қабылдады, ал 1607 жылдың 7 наурызында Рудольф II оларды ресми түрде мойындады, бірақ олар бұрыннан-ақ бірдей қабілетті деп танылған еді. "Фрейфехтер" дегені – "еркін қоршаушы", ал гильдияның толық атындағы "Feder" (қауырсын) сөзінің мағынасы белгісіз. Дегенмен, бұл қасиетті Виттеннің бейнесінде жиі кездесетін қауырсыннан алынған деп саналады. Гримм ағайындары өздерінің «Deutsches Wörterbuch» атты сөздігінде, бұл әдет шапкаға немесе найзаға қауырсын тағудан туындаған болуы мүмкін дейді. Бірақ Рудольф II гильдияға берген гербінде екі қол қалам ұстап тұрған бейнеленген (schreibfeder), сондықтан Гриммдер бұл гильдия кәсіби жазушылардың фехтование гильдиясы ретінде пайда болған болуы мүмкін деген болжам жасады. Иоганн Фишхарт «Гаргантуа» (282а) кітабында: «Барлық құдайлардың ішінде тек Меркурий ғана бас киім киеді және жақсы Федерфехтер ретінде, оған қауырсын жарасады» дейді. Сонымен қатар (188ab) «Қанға ұқсайтын сиямен жаз, федера (Fechtfeder, сондай-ақ "қалам") оның үстінде қозғалуы керек, тіпті бұл оның жас өміріне құн тұтса да». Federfechterei – бұл жарқын, көрсетуге арналған жекпе-жек мағынасын білдіреді. Сондықтан, 1697 жылғы анонимді «Des träumenden Pasquini kluge Staatsphantasien» еңбегінде: «Савой герцогі Пьемонттағы маршал де Катинатпен көрсетуге арналған жекпе-жекке түсті, бірақ бұл Лукас және Маркус ағайындарының федерациясының жекпе-жегі сияқты, бастарына аз ғана қан тамшылатып, көрермендердің қалталарын мүмкіндігінше толық қуып шығарғандай көп зиян келтірмеді». Олардың бастапқы жарғысы Мекленбург герцогынан алынған. Олардың ұзақ уақыт бойы жоғары беделге ие болуының (Маркс ағайындарының беделімен тең, бірақ олардың ықпалы болмаса да) себебі Германиядағы кез келген фехтование шебері мектеп ашу үшін қоятын қатаң талаптар болды. Фехтование шебері қалалық кеңеске өзінің шеберлігін көрсетуі керек болды, бұл жарамсыз шеберлерді іріктеуге көмектескен болуы мүмкін. Ол қалалық ратушада хабарлама жариялап, демонстрациясын көрсеткеннен кейін (және кеңеске әсер еткеннен кейін, өзін тексеруге келген бірнеше адаммен күресіп), оған оқу орынына рұқсат берілуі мүмкін еді. Federfechter бар болған кезде мектеп ашуға өтініш беру процесі өте қатаң болды, себебі Маркс ағайындары Federfechter-дің өмір сүруі олардың артықшылықтарына қауіп төндіреді деп санады және олардың өнеріне араласты деп есептеді. Алайда, Маркс ағайындарының араласуы ұзақ мерзімде Federfechter-дің беделін сақтаған болуы мүмкін, өйткені осындай кедергілерге қарамастан мектеп ашқан шебер ерекше болуы керек еді. 16 ғасырдың ортасында Маркс ағайындары мен Федерфехтердің оберхауптмендері императорлық сарайда жиі көрінетін және оларға құрмет мәселелері бойынша кеңес берілетін. Эшенбахендік Федерфехтер Ханс Шулер, кем дегенде кейбір жағдайларда, дуссакпен жекпе-жек кезінде екі тарап та қалың шұлық кигенін айтады. Федерфехтер Аугустин Штайдттың сөзі: «Мені және менің мақтауға лайық шеберлігімді кемсіткендердің басына соққы беремін, осының нәтижесі олардың жүрегінде сезіледі». Қосымша ақпаратты 1870 жылы Германияда жарық көрген Карл Васманнсдорфтың «Маркс ағайындары мен Федерфехтерлердің алты мектебі» кітабынан табуға болады.
Federfechterei came to mean flashy mock combat in general, thus, in an anonymous 1697 work called des träumenden Pasquini kluge Staatsphantasien, we read damit der herzog von Savoien ein spiegelfechten mit dem marechal de Catinat in Piemont anstellen, selbigem aber nicht viel weher thun solte, als wenn die Lucas und Marcusbrüder mit ihrer federfechterei sich die köpfe ein wenig blutig schlagen und darbei den zuschauern die beutel leeren, so gut sie können: " so that the duke of Savoy undertook a bout of sham fencing with the marechal de Catinat in Piemont, without doing more hurt to the latter as when the brethren of Luke and Mark with their federfechterei bloody each others heads a little while emptying the pockets of the onlookers as well as they may" (p. 323). Their original charter reportedly derives from the Duke of Mecklenburg, and part of the reason that they might have retained a high reputation (equal to the Marxbruder, despite not having their cachet) for so long was the high requirements for any fencing master in Germany to start a school. The need for the nascent fencing master to impress the municipal council of his city to start a fencing school there might have weeded out the most unfit. Once posting his notice at the city's Rathaus, making his demonstration, and (presumably) impressing the council (by fighting a number of persons who presented themselves to fence the reviewee), he could be granted the use of an open space in which to teach. During the existence of the Federfechter, the application process for starting a school was extremely stringent; partly because of resentment from the Marxbruder, who felt the Federfechter's existence threatened their privileges and interfered in an art that rightfully belonged to the Marxbruder. Ironically, the interference by the Marxbruder may have, in the long term, preserved the Federfechter's reputation; any master who managed to start a school with this much interference would have to be special, indeed. The Oberhauptmänner of the Marxbruder and the Federfechter were often seen at the imperial court by the mid 16th century, and were each consulted on matters of honor. An Eschenbachen Federfechter by the name of Hanns Schuler mentions that, at least in some cases, thick jerkins were worn by both Federfechter and Marxbruder during bouting with the dussack. A quote from Augustin Staidt, a Federfechter: "Who despises me and my praiseworthy craft, I'll hit on the head that it resound in his heart." Additional information can be found in the book Sechs Fechtschulen der Marxbrüder und Federfechter, by Karl Wassmannsdorff, published in Germany in 1870.