Кіріспе
Австралиялық өзін-өзі өлтіруші Нэнси Крик (1932 жылы туған – 2002 жылы 21 мамырда қайтыс болған) – 21 ерікті эвтаназия қолдаушысы мен отбасысының арасында Нембутал ерітіндісін ішіп, өзін-өзі өлтірген австралиялық әйел. Нэнсидің шешімін эвтаназияны қолдайтын доктор Филип Нитшке қолдады. Нэнсидің өлімі оның мәйіт тілмесінің нәтижелері бұқаралық ақпарат құралдарына тарағаннан кейін саяси мәселеге айналды. Мәйіт тілмесінде Нэнсидің өлімі кезінде қатерлі ісігі болмағаны, бірақ операция жасауға болмайтын ішек ауруы болғаны анықталды, бұл ауру оның өзін-өзі өлтіруіне себеп болған күйзелістің себебі болуы мүмкін. Оның әрекеттерін сынағандар бұл фактіні пайдаланып, "қатерлі ісігі жоқ" дегенді "сау" деп түсіндірді. Бірақ Нэнсидің жағдайы мүлдем басқаша болды. Қатерлі ісікке байланысты жасалған операциялардан кейін Нэнсидің денесінде кең аумақты жабысулар пайда болды. Жабысулар операциядан кейін пациенттің өмір сапасын нашарлататыны белгілі. Сыншылар Нэнси Крик техникалық тұрғыдан алғанда ішек қатерлі ісігінің белгілері болмаса да, өзін-өзі өлтіргенін айтады. Мәйіт тілмесінде оның үлкен және кішкентай ішегінің өте тығыз жабысқан жабысулары тіркелген. Доктор Нитшке бұрынғы қатерлі ісік операциясынан қалған тыртыс тіні оның азаптауына себеп болғанын айтты. "Ол қатерлі ісікпен күресіп жатқанда өлгісі келмеді. Ол қатерлі ісікке емделгеннен кейін өлгісі келді", - деді ол. Оның интернет-күнделігінде (nancycrick.com, қазір тоқтатылған) Нэнси уақытының көп бөлігін дәретханада өткізгені жазылған. Мельбурн газеті "The Age" былай деп мәлімдеді: "Ол онда не істеп жатқанын айтса, бұл әдепті де жағымды емес. Осы себептерге байланысты оның шаршағанын түсінуге болады".
Nancy Crick (1932 – 21 May 2002) was an Australian woman who committed suicide by drinking a solution of Nembutal, while surrounded by 21 voluntary euthanasia supporters and family. Nancy was supported in her decision by euthanasia activist Dr. Philip Nitschke. Nancy's death became highly politicised after her autopsy results were leaked to the media. This was because the autopsy showed that at that the time of her death, Nancy was 'cancer free' but had an inoperable bowel condition that may have been the cause of her suicide inducing pain. Critics of her actions seized on this fact, equating 'cancer free' with being 'well'. This was not the case for Nancy. After her cancer surgeries, Nancy found herself with extensive adhesions from the surgery. Adhesions are well known for making a patient's quality of life worse after surgery than before. Critics argue that Nancy Crick committed suicide even though, technically, she had no sign of the bowel cancer. The autopsy makes reference to extremely densely bound adhesions of her large and small bowel. Dr Nitschke said the scar tissue from previous cancer surgery had caused her suffering. "She didn't actually want to die when she had cancer. She wanted to die after she had cancer treatment," he said. According to her Internet diary at nancycrick. com (now defunct), Nancy spent most of her time on the toilet. Melbourne newspaper The Age commented: "What she says she does in there is neither dignified nor pleasant. For these reasons, we can understand why she's had enough".
Оның өлімі
Нэнси 100 мл Нембутал дәрісін ішкеннен кейін қайтыс болды. Оның қасында 21 отбасы мүшесі мен досы болды. Оның өліміне осыншама көп адамның жиналуының бір себебі – оны көргендерге қарсы қылмыстық іс қозғауға тырысатын прокурордың жолын кесу еді. Нэнси жалғыз өлгісі келмейтінін мұқтап сезінді. Балалары оның қасында отырса, олардың заңдық жазаға тартылуы мүмкін екендігіне ренжіді. Оларды қорғау үшін Нэнси ерікті эвтаназия тобы Exit International-дан қолдаушыларды шақырып алды. Exit International 2005 жылы оның естелігіне арнап "Нэнсидің достары" қолдау желісін құрды. "Нэнсидің достары" – өмірін аяқтау туралы ойлап жүрген адамдарға қолдау мен достық көрсететін, оқытылған еріктілерден құралған желі. Нэнси күйеуі Джеймспен бірге Голд-Косттағы Пимпама Біріккен шіркеуінің зиратына жерленген. Оның өлімі туралы оқиға П. Нитшке және Ф. Стюарттың "Killing Me Softly: Voluntary Euthanasia and the Road to the Peaceful Pill" (Пингвин, Сидней, 2005) кітабында кеңінен жазылған.