Кіріспе

Ол Оңтүстік Даунс деп аталатын борлы төбелердің батысқа қарайғы бірі болып табылады және теңіз деңгейінен шамамен 210 метрге дейін көтеріледі. Батыс және солтүстік беткейлері салыстырмалы түрде көлбеу, ал шығыс және оңтүстік беткейлері кейбір жерлерде 60%-дан астам көлдікке жетеді. Гилберт Уайт өзінің "Сельборнның табиғи тарихы" еңбегінде Ноар төбесі туралы былай дейді:

[Сельборн] ауылының оңтүстік-шығыстан солтүстік-батысқа қарай созылатын екі шетінде кішкентай арналар пайда болады: солтүстік-батыс жағындағысы көбінесе тартылып қалады, ал екіншісі – құрғақшылыққа немесе ылғалды маусымға аз тәуелді, мәңгілік бұлақ, оны Құдық басы деп атайды. Бұл Норе Хилліне іргелес жатқан биік жерлерден шығып, екі түрлі теңізге екі ағыс жіберетін ерекше, құнды борлы жартас. Оңтүстікке қарай Арунның саласы болып, Арунделге ағып, содан Британ арнасына құяды, ал екіншісі – солтүстікке қарай. Батыс беткейлері мен шыңның көп бөлігі егістік алқаптарға берілген. Шыңның 20 гектар (шамамен 49 акр) жері Жоғарғы Ортақ деп аталады және төмендік шөптері мен бұталармен жабылған. Солтүстік, шығыс және оңтүстік беткейлері бук ағаштары басым жапырақты орманмен жабылған. Шығыс Гэмпширдегі тік төбелердегі мұндай бук орманды "ілулер" дейді. Жоғарғы Ортақ – ортағасырлық бор кенін өндіру орындарының орны. Бор қазылып алынып, жақын жердегі егістіктерді тыңайту үшін таратылған. Қазба жұмыстары нәтижесінде әртүрлі мөлшердегі, тереңдіктегі және көлдігі бар шұңқырлар мен ойыстар пайда болды. Жердің тегіс болмауына байланысты Жоғарғы Ортақ ғасырлар бойы жыртылмаған және тек жайылым ретінде пайдаланылған. Онда басқа жерлерде жоғалған ежелгі борлы төмендік флорасы сақталған.

Фауна

Ноар Хиллде ерекше әулие креветкасының (Chirocephalus diaphanus) британдық түрлерінің жалғыз өкілі бар, ол теміржол жолдарындағы су тобырларында тіршілік етеді және саз кеуіп қалғанда жұмыртқа түрінде сақталады. Жазғы кештерде қорықта кейде жарқыраған құрттарды (Lampyris noctiluca) көруге болады. Шегірткелер көптеп кездеседі, оның ішінде қызыл шегіртке (Gomphocerippus rufus) де бар. Көбелектердің арасында мраморлы ақ көбелек (Melanargia galathea), қоңыр аргус (Aricia agestis), Бургундияның герцогі (Hamearis lucina), қоңыр шашты көбелек (Thecla betulae) және жалбыз көбелек (Celastrina argiolus) сияқты түрлер кездеседі, сонымен қатар көптеген таралған түрлері де бар. Бұл қорық жай құрттарды (Anguis fragilis) іздеуге өте қолайлы орын. Мұнда көбелек көгершіндер (Streptopelia turtur) көбейеді. Аймақта бірнеше жұп қара құйрық бүркіт (Buteo buteo) қоныстанған, ал Хай Коммондағы қоян олардың сүйікті азығы. Қыс айларында кейде құс бауырынан шыққан құс (Circus cyaneus) келіп тұрады. Бір себепті – мүмкін, жусан жемісінің көптігіне байланысты – Ноар Хиллде пирхула (Pyrrhula pyrrhula) көбінесе кездеседі.