Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тас әні – шотланд жазушысы Иен Бэнкстің 1997 жылы жарық көрген романы.
A Song of Stone is a novel by Scottish writer Iain Banks, published in 1997.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Абель мен Морган, аристократиялық жұп, азамат соғысы кезінде белгісіз уақытта және жерде шағын қамалға қоныстанған. Олар үйлерін тастап, қауіпсіздік іздеген босқындармен бірге жолға шығуды шешеді. "Лейтенант" (немесе "Loot") аталған әйел басқарған жалдамалы әскерлер тобы оларды тоқтатып, қамалға қайтарады, оны жалдамалы әскерлер өздерінің базасы ретінде бекітеді. Олар қамалдың мүлкін тонап, Морганды Лейтенант әуелейді. Соңғы қарсыластар артиллериямен қамалға шабуыл жасайды, ал Абель, соғысқа қатысушылармен бірге, қарсы шабуылға қатысады. Олар қайтып келгенде, Абель Лейтенантты атып тастауға жақым келеді, соңында зорлық-зомбылық пен нигилизмге толы аяқтайды. "Тастың әні" қоғамның қалыпты ережелері бұзылғанда болатын қорқынышты оқиғаны баяндайды. Декаданс, зорлық-зомбылық және соғыс тақырыптары, өте мақтанғаш, бірақ лирикалық түрде мойынсыққан аристократ Абельдің, оның серіктесі Морганның, қатігез Лейтенанттың және "Психо", "Карма" және "Deathwish" сияқты есімдері бар оның сарбаздарының өмірімен өріледі. Оқиғаны сенімсіз баяндаушы – Абель айтады. Абель Морганның іс-қимылын көбінесе оны тікелей көріп тұрғанда, екінші жақта сипаттайды. Абельдің отбасының ата-бабаларының үйін жалдамалы әскерлер жүйелі түрде тонап, қиратып жатқанда, Абельдің көзқарасы бейтарап көрінеді. Кейін, Лейтенант Абельдің өмір бойы қызмет еткен, бірақ жаңа ғана қаза тапқан үй ішкі қызметшісіне ескерткіш орнатуды ұсынғанда, Абель мен оқырман оның қызметшісінің тегін білмейтінін түсінеді. Соғыстың зорлық-зомбылығы жанды түрде суреттеледі.
Abel and Morgan, an aristocratic couple, live in a small castle in an indeterminate place and time of civil war. They decide to abandon their home and join a trek of refugees seeking safety. A group of irregulars, led by a woman called "The Lieutenant" (or "Loot"), stops them and takes them back to the castle, which the irregulars fortify as a base. They loot the castle, and Morgan is seduced by the Lieutenant. A rival faction attacks the castle with artillery and Abel is taken along with the fighters on a counter attack. When they return, Abel almost shoots the Lieutenant and there is a violent and nihilistic ending. A Song of Stone tells the frightening story of what happens when the normal rules of society break down. Themes of decadence, violence and war are intertwined with the lives of the rather pompous but lyrical disgraced aristocrat Abel, his partner Morgan, the ruthless Lieutenant and her soldiers with names like "Psycho", "Karma" and "Deathwish". The story is told by Abel, an unreliable narrator. Abel describes Morgan's actions in the second person, mostly when she is in his direct view. As the invaders systematically loot and destroy Abel's family's ancestral home, Abel seems ambivalent to what is happening. Later, when the Lieutenant suggests a memorial for Abel's lifelong family retainer, who has just been killed, Abel and the reader realise that he does not know the servant's surname. The violence of war is described graphically.
Қызықты деректер
Банкс өзінің Дж. Г. Баллардқа деген құрметін мойындады, бұл осы кітапта көрініс береді. Банкс төрт орта ғасырлық элемент туралы бұрынғы жұмыстарын кітапқа енгізіп, оларды төрт басты кейіпкермен байланыстырды: лейтенантты отпен, ақсүйек адамды сумен, ақсүйек адамның қарындасын ауамен, ал қамалды жермен. Кітаптың бастапқы атауы "Feu de Joie" ("Қуаныш оты") болу жоспарланған, бұл мерекеде әуеге тірі оқтар ату салтымен байланысты.
Banks has acknowledged his admiration for J. G. Ballard, which shows in this book. Banks incorporated some previous work about the four medieval elements, and associated them with the four major characters in the book: fire with the Lieutenant, water with the noble, air with the noble's sister, earth with the castle. The book was originally to have been called Feu de Joie, a reference to the custom of firing live rounds into the air as a celebration.