Кіріспе
Стоу миссалы (кейде Лорра миссалы деп те аталады), бұл, әдетте, миссал емес, сакраментарий, кішкентай ирландтық жарықтандырылған қолжазба, негізінен латын тілінде жазылған, бірақ 8 ғасырдың соңында немесе 9 ғасырдың басында, шамамен 792 жылдан кейін, бірқатар көне ирланд тілінде де жазылған. 11 ғасырдың ортасында ол Ирландияның Типперри графтығындағы Лорра монастырында түсіндірілген, ал кейбір беттері қайта жазылған. 1026 және 1033 жылдар аралығында қолжазба қорғаныш cumdach (кітапқа арналған қасиетті қоршау) ішіне салынды, ол ортағасырлық кезеңнің соңында бірнеше рет жаңартылып, әсіресе 1381 жылға дейін, сол жылы ғибадатхананың иесі болған Ормонд лорды Пилиб О’Кеннеди (Филип О’Кеннеди) қайтыс болды. Ол «Стоу» миссалы деп аталады, өйткені ол 18 ғасырда Джордж Нюгент Темпл Гренвилл, Букингемнің 1-маркизі құрған Стоу қолжазбалары жинағының бөлігі ретінде қайта пайда болды. 1883 жылы жинақ мемлекетке сатылғаннан кейін, ол және басқа ирланд қолжазбалары Дублиндегі Корольдік Ирланд академиясына тапсырылды, онда ол MS D II 3 каталогымен тіркелген. Осы уақытқа дейін кітаппен бірге сақталған кумдак кейін академияның қалған көнеліктер жинағымен бірге Ирландияның Ұлттық мұражайына (музей нөмірі 1883, 614a) берілді. Бірақ бұл дұрыс емес сияқты, олар 18 ғасырда Лорраның жанындағы Лаккин қамалының тас қабырғасынан табылды, онда олар ғасырлар бойы нормандықтардан, кейін протестант шабуылшыларынан, сондай-ақ ирланд тонаушыларынан жасырынып келген. Латын бөлімдерінде Жохан Евангелиясынан үзінділер бар (f1-ден басталады), олар басқа қолжазбадан алынған болуы мүмкін және ең көп жарықтандырылған, содан кейін Құрбандықтар мен кейбір арнайы Құдай қызметтерінің тәртібі (f 12), Жаңа шомылдырылғандар үшін Шомылу рәсімінің және Қауымдастықтың тәртібі (f 46v), Науқастарды қарау және Соңғы Тилашар рәсімдерінің тәртібі (f 60). Түпнұсқа қолжазба 800 жылға дейін дабылған, өйткені оның ішінде Әйіз Руайнға (792 жылы қайтыс болған) арналған дұғалар бар; оның Таллахттағы монастыры, қазіргі Дублин графтығында, алғаш рет көшірілген жері болуы мүмкін. Бірнеше әріптер безендірілген, әсіресе f 1-де, онда Иоанннан алынған үзінділерде әйіздің нышаны бар «қарапайым» толық беттік евангелисттің суреті бар, ол аралдық өрнекпен безендірілген. Беттің төменгі жағында созылған жануардың денесі бейнеленген. Бөрікпен салыстырғанда, ол Муллинг кітабындағы Иоаннның суретіне ұқсас және оның стилі 8 ғасырдың Линдисфарн Евангелиясымен салыстырылды. Басқа фолио әріптері «байланысты сым» түрінде (f 48r & 51r). Екі фолиода О (f 12v) және D әріптерімен адам беттері бейнеленген, соңғысы Келл кітабындағы антропоморфтық суреттерге ұқсайды. ал екінші бет кейінірек, 1375 жылға жатады, оның жазуларынан көрінеді. 11 ғасырлық мерзім оны 1001–1011 жылғы Сойсел Молаисстен кейін ең көне белгілі кумдахтардың біріне айналдырады. ықтимал, кейінгі бетпен бір уақытта, қазір жоқ үлкен тасқа арналған, төрт жапырақты бөліктері бар орнату арқылы, кейінгі беттің ортасына ұқсас. Жазудың осы себепті жоғалған бөліктері бар, бірақ оны көбінесе қайта құруға болады: «Бұл Лорраның аббаты Маггамайн Уа Катайлға (+1037) және Мускрейге Тирдің патшасы Уа Дунгалайға (+1033) дұға етуді сұрайды». Крес пен шекара арасындағы төрт кеңістікте геометриялық ашық өрнекпен безендірілген панельдер бар, ал шекара бұрыштарында және қисық мүшелердің иілген шеттерінде түйіндік өрнекпен кішігірім панельдер бар. Бүйірлерінде періштелер, жануарлар, дін қызметкерлері мен жауынгерлердің бейнелері бар күміссіз мыс қорытпасынан жасалған пластиналар безендірілген. Жаңа «жоғарғы» бет, күміс алтынмен жабылған, қайтадан ортасында үлкен овалды тау кристаллы тасы бар айқышқа және басқа асыл тастарға орналасқан. Қарапайым күміс пластиналарға ойылған жазу шекараны айналдырады, ал крест пен шекара арасындағы кеңістіктерде айқышқа шегеленген Мәсіх, Қыз бен Бала, бата беру ым-ишарасын жасап тұрған епископ және кітап ұстап тұрған дін қызметкерінің (мүмкін, Әйіз Жохан) төрт ойылған суреттері бар. Бұл жазуда «Ормондтың патшасы» Пилиб О’Кеннеди және оның әйелі Айн, екеуі де 1381 жылы қайтыс болғандарына дұға ету сұралады. Сондай-ақ, ол Лоррадағы августиндік монастырьдің аббаты Джолла Руадхан О Макайн және жасаушысы Домхналл О Толаири туралы да айтады». Қара ниелло жазу мен суреттердің оюланған сызықтарын шығару үшін қолданылады, ал техника Санкт-Патрикс тісінің ғибадатханасындағы (сонымен бірге Ұлттық мұражайда) кейінірек жасалған жұмыстарға өте ұқсас, ол да 1370 жылдары Лоррадан 50 км қашықтықтағы меценат үшін жаңартылған. Олар, мүмкін, сол суретшімен бірге жасалған, бұл ортағасырлық алтын шеберлерінің жұмыстарының сирек кездесетін мысалы.