Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хайрам Пендлтон Катон III (16 тамыз 1936 – 13 желтоқсан 2010) – зейнетке шыққанға дейін Австралияның Брисбен қаласындағы Гриффит университетінде саясат және тарих профессоры болды. Ол этика саласындағы маман, 1994 жылдан бері Австралия биология институтының мүшесі және Саясат және Өмір ғылымдары қауымдастығының негіздеуші мүшесі еді. Ол Халықаралық Адам Этикасы қоғамының лауазымды адамы болды. Брисбендегі Гриффит университетінде алғашқы Гуманитарлық ғылымдар профессоры, кейіннен Саясат және Тарих профессоры және ондағы Қолданбалы Этика мектебінің меңгерушісі болды.
Hiram Pendleton Caton III (16 August 1936 – 13 December 2010) was a professor of politics and history at Griffith University, Brisbane, Australia, until his retirement. He was an ethicist, a Fellow of the Australian Institute of Biology (since 1994), and a founding member of the Association for Politics and the Life Sciences. He was an officer of the International Society for Human Ethology. He was the inaugural Professor of Humanities at Griffith University in Brisbane, and later the Professor of Politics and History and Head of the School of Applied Ethics there.
Білім
Катон Чикаго университетінде оқыды және Йель университетінен PhD дәрежесін алды, ал қазіргі заман тарихындағы еңбектері үшін Гриффит университетінен D. Litt дәрежесін (құрметті) алды.
Caton studied at the University of Chicago and received a PhD degree from Yale, with an (earned) D. Litt degree from Griffith University for his work in modern history.
Зерттеу
Катонның жұмысы ғылымдағы этикаға (әсіресе өмір ғылымдары мен медицинада), идеялар тарихына және жеке, әлеуметтік және саяси мінез-құлықтың биологиялық негіздеріне қатысты. Ол алты немесе жеті салада 175 мақала жариялады: медициналық этика және биоэтика, адам этикасы, қазіргі саяси және экономикалық тарих, антропология (Фриман Мид даусына ерекше назар аударумен), философия (рационализм мен позитивизмге баса назар аударған), көпшілік зерттеулері, жеке психология және әлеуметтік ғылымдарға биологиялық/эволюциялық факторларды интеграциялау проблемалары, әсіресе саясаттану. 1990 жылдардың ортасында ол «СПИДті жоққа шығарушы» ретінде танымал болды, өйткені 1994 жылы жарияланған «СПИД аңызы» атты кітабында Дональд Фрэнсисті 1982 жылы Ауруды Бақылау және Алдын Алу орталығында «вирусты эпидемияны ойдан шығарумен» айыптады. Ол сондай-ақ «Прогрестің саясаты: Коммерциялық республиканың пайда болуы және дамуы, 1600–1835» атты еңбегін жазды, онда ол технологияны табиғатты бағындыруға қолдануды қоршаған саяси күштер деп санайды. Оның пікірінше, қазіргі заманғы ғылым идеологиялық (мысалы, протестанттық реформация) емес, осы саяси күштерден туындады. Кітап 20-дан астам кәсіби журналдарда мақалаланды. Кейбір рецензенттер оның капитализмнің құрылуын қоздырған нәрсені жаңаша түсіндіргенін, әсіресе аз белгілі тарихи дереккөздерді пайдаланғанын атап өтті. Онда Катон негізгі кезеңді 1650–1700 жылдардағы Франция, Нидерланды және Англиядағы оқиғалар мен басшыларға жатқызады. Ол Француз революциясы, Америка Құрама Штаттарының құрылуы, Адам Смиттің «Халықтардың байлығы» және зұлым капитализм туралы аңыздың шығу тегі туралы түсіндірмелер ұсынады. Катон Смиттің экономика туралы түсінігін өнеркәсіпке дейінгі деп санайды (өндірістік технологияның тауарға айналғандығын мойындамады) және зұлым капитализм туралы аңызды 1820–1840 жылдары фабрика иелерінің тобы жасады деп мәлімдейді. Кітапта Катон адамзаттың жоғары типке дамуына сенуді жоққа шығарады. «Субъективтіліктің пайда болуы: Декарт туралы эсседе» Катон Декарттың эпистемологиясын оптикаға («оптикалық эпистемология») негіздегенін және рационалистік философияны «табиғатты иеленуге және меңгеруге» арналған метафизикасын «жақсылықты жабу үшін жалауша ретінде» пайдаланғанын айтады. Катонның Маргарет Мид, Дерек Фримен және Самоа даулы мәселелері туралы жарияланымдары стандартты әдебиеттің бөлігі болып табылады. Оның «Самоа оқырманы: Антропологтар бағалайды» атты жинағы осы тақырыптағы толық оқырман болып қала береді. Оның бұл жинаққа қосқан үлесінде Фрименнің психологиясына қатысты екі зерттеу бар. Олар 2005 жылы «Chronicle of Higher Education» журналының басты мақаласында жарияланды. Сондай-ақ 2005 жылы Катон Фримен-Мид дауына арналған BBC-нің «Тайлз фром джунгли» атты деректі фильмінің кеңесшісі болды. Оның соңғы еңбегі Чарльз Дарвинге арналды. Халықаралық адам этиологиясы қоғамының бұрынғы лауазымды тұлғасы ретінде ол қоғамды Дарвиннің туғанына 200 жыл толуын мерекелеу іс-шараларына интеграциялау үшін жұмыс істеді (2009). Катон сонымен қатар Дарвиннің эволюцияны құруға қосқан үлесін қайта қарастырды. Ол Дарвиннің атақты ауруының жаңа түсіндірмесін жасады, оны 2006 жылдың тамызында Детройтте өткен ISHE конференциясында ұсынды. Бұл зерттеулер «Дарвин туралы аңыз» кітабына енгізілуі тиіс еді. Катон эволюциялық механизмдерге күмәнмен қараған эволюционист болды, сонымен қатар катастрофист те еді. Катон евгениканың эволюциялық негізі, Холокост және эвтаназия туралы жас Жер креационист журналына мақала жазды. Катонның креационист болғанына ешқандай дәлел жоқ.
Caton's work has been concerned with ethics in the sciences (particularly in life sciences and medicine), the history of ideas, and on biological bases for individual, social, and political behaviour. He has published some 175 articles, across six or seven fields—medical ethics and bioethics, human ethology, modern political and economic history, anthropology (with special attention to the Freeman Mead controversy), philosophy (with emphasis on rationalism and positivism), crowd studies, identity psychology, and problems of the integration of biological/evolutionary factors into the social sciences, especially political science. He achieved notoriety as an AIDS denialist in the mid 1990s for his book The AIDS Mirage (1994), in which he charged Donald Francis with "inventing a viral epidemic" in 1982 at the Centers for Disease Control. He also wrote The Politics of Progress: The Origins and Development of the Commercial Republic, 1600–1835 in which he explores what he considers to be the political forces surrounding the application of technology to subduing nature. Modern science, he argues, was born more from these political forces than from the ideological ones (such as the Protestant Reformation) that he feels are more usually credited with it. The book was reviewed in more than 20 professional journals. Some reviewers stressed that it set forth a new interpretation of what drove the creation of capitalism, partly by tapping little known historical sources. In it, Caton attributes the key phase to events and leaders in France, the Netherlands, and England in the 1650–1700 period. It offers interpretations of the French Revolution, of the founding of the United States of America, of Adam Smith's Wealth of Nations, and of the origin of the legend of wicked capitalism. Caton argues that Smith's conception of economics was pre industrial (it failed to recognise that industrial technology had become a commodity) and states that the wicked capitalism legend was created in the 1820–1840 period by a clique of factory owners. In the book, Caton rejects the belief that the human species is evolving to a higher type. In The Origin of Subjectivity: An Essay on Descartes, Caton argues that Descartes based his epistemology on optics ('optical epistemology'); and that he used his metaphysics 'as a flag to cover the goods' a rationalist philosophy dedicated to 'the mastery and possession of nature'. Caton's publications on Margaret Mead, Derek Freeman, and the Samoa controversy are part of the standard literature. His edited volume, The Samoa Reader: Anthropologists Take Stock, remains the one comprehensive reader on the subject. Among his contributions to the volume are two studies on Freeman's psychology. They were featured in 2005 in a lead article in the Chronicle of Higher Education. Also in 2005, Caton was a consultant to the BBC for its documentary on the Freeman Mead controversy, Tales from the Jungle. His last work focused on Charles Darwin. As a former officer of the International Society of Human Ethology, he worked to integrate the Society into the web of activities celebrating the bicentenary of Darwin's birth (2009). Caton also published a reinterpretation of Darwin's contribution to the establishment of evolution. He has also devised a new interpretation of Darwin's famous illness, which he presented at the ISHE conference in Detroit, August 2006. This research was to be included in The Darwin Legend. Caton was an evolutionist sceptical of Darwinian mechanisms, and was also a catastrophist. Caton contributed a paper to a young earth creationist journal on the evolutionary basis for eugenics, The Holocaust, and euthanasia. There is no indication that Caton was a creationist.