Бірінші дүниежүзілік соғыстағы әскери медициналық көмек: Далалық госпитальдер мен эвакуация тізбегі
Field Ambulance
Британ әскеріндегі жедел жәрдем машиналары: жарақат алған әскерлерге бірінші көмек көрсету, соғыс аймағындағы медициналық қызметтер, тарихы және қазіргі өзгерістері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Далалық медициналық бригада (ДМБ) – Ұлыбритания армиясы және басқа да Достастық елдерінің армиялары жауынгерлік аймаққа өте жақын жерде жарақат алған әскерлерге көмек көрсету үшін қолданатын жылдам құрылатын медициналық бөлім. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде қалыптасқан британдық әскери медициналық жүйеде ДМБ-лер, жауынгерлік желінің алдыңғы қатарындағы полктік медициналық пункттерден бастап, жарақаттанғандарды қабылдау станцияларына дейінгі эвакуация тізбегіндегі аралық буынды құрады. ДМБ көбінесе дивизияның бригадаларына бекітілді. Бұл термин енді Ұлыбритания Корольдік армия медициналық корпусында қолданылмайды. Оның орнына медициналық полктер (бригадаларға қарасты) және далалық госпитальдер келді. Дегенмен, ол әлі де Канада Қарулы күштерінің Корольдік Канада медициналық қызметінде қолданылады.
A field ambulance (FA) is the name used by the British Army and the armies of other Commonwealth nations to describe a mobile medical unit that treats wounded soldiers very close to the combat zone. In the British military medical system that developed during the First World War, the FAs formed an intermediate level in the casualty evacuation chain that stretched from the regimental aid posts near the front line and the casualty clearing stations located outside the range of the enemy's artillery. FAs were often assigned to the brigades of a division. The term is no longer used in the British Royal Army Medical Corps. They were replaced by medical regiments (which are assigned to brigades) and field hospitals. It is however still used in the Royal Canadian Medical Service within the Canadian Armed Forces.
Синай және Палестина науқаны
1917 жылдың қазан және қараша айларында Египет экспедициялық корпусының шабуылы кезінде Суэц каналындағы Кантарадан шығысқа қарай дамыған медициналық база болған жоқ. Операцияны Мысырдағы британдық жалпы және стационарлық ауруханалар қолдады, ал Дейр-эль-Белахта жарақат алғандарды іріктеу пункттері жұмыс істеді. 28 қазанда 4-ші жеңіл атты әскер жедел жәрдем бригадасы күні бойы ашық ауданда жараларды таңды, ал сағат 16:00-де Тель-эль-Фарадан Беер-Шебаға қарай аттанды. Медициналық санитарлар есектерде, қашырлар жүк арбаларын тартты, жарақаттыларды тасушылар аттарда, ал аттар жедел жәрдем машиналарын тартты, ал түйелер «Шатырлық бөлімшені» – «бұрынғы ешқашан тіркелмеген толық жеңіл атты әскер жедел жәрдем бригадасын» тасыды. Қиын және сусыз аймақтағы он күндік шоғырлану және жақындау маршы «жоғары құпиялылықта» 1917 жылдың 31 қазанында Беер-Шебаны басып алумен сәтті аяқталды. Сол күні №35, №65 және №75 жарақат алғандарды іріктеу пункттері Имарада орналасты, ал Desert Mounted Corps-қа тіркелген моторлы жедел жәрдем конвойы машиналары олар мен Рашид Бектегі Anzac атты әскер дивизиясының қабылдау пункті арасында қозғалды. Австралиялық атты дивизиясының қабылдау пункті мен операциялық машинасы Аслужда, жеңіл моторлы жедел жәрдем вагондарымен бірге орналасты. Жедел жәрдем машиналарының мобильді бөлімдері өздерінің бригадаларын, ал каколет түйелері дивизияларды ілесіп өтті, ал қалған жеңіл моторлы жедел жәрдем вагондары Аслуждан шығысқа қарай тік және иісті жолмен жүрді. Жаңа Зеландия экспедициялық корпусы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде бірнеше далалық жедел жәрдем машиналарын құрды, ал 4, 5 және 6 далалық жедел жәрдем машиналары Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Жерорта теңізіндегі 2-ші Жаңа Зеландия экспедициялық корпусының құрамында қызмет етті.
During the October and November 1917 offensive by the Egyptian Expeditionary Force there were no advanced medical base east of Kantara on the Suez Canal. The operations was supported by the British general and stationary hospitals in Egypt, with casualty clearing stations at Deir el Belah. On 28 October the 4th Light Horse Field Ambulance "stood to" all day doing dressings in the open, before riding out from Tel el Fara at 16:00 towards Beersheba. Medical orderlies rode donkeys, mules pulled the supply wagons, stretcher bearers rode horses and more horses pulled the ambulances while camels carried the Tent Division, "a complete Light Horse Field Ambulance, for the first time on record." Ten days of concentration and approach marches across the difficult and waterless country in "extreme secrecy" successfully culminated on 31 October 1917 with the capture of Beersheba. On that day, Nos. 35, 65, and 75 Casualty Clearing Stations were in position at Imara, while the Motor Ambulance Convoy cars attached to the Desert Mounted Corps drove between them and the Anzac Mounted Division receiving station at Rashid Bek. The Australian Mounted Division receiving station and the operating car were at Asluj, with some of the light motor ambulance waggons. Mobile sections of field ambulances followed their brigades while cacolet camels followed the divisions, and the remaining light motor ambulance waggons drove along the steep and winding eastern road from Asluj. The New Zealand Expeditionary Force established several field ambulances during the First World War, and 4, 5, and 6 Field Ambulance served with the 2nd New Zealand Expeditionary Force in the Mediterranean during the Second World War.