Тумысқа келген омыртқа аномалиялары және олардың түрлері
Congenital vertebral anomaly
Тұқымдық омыртқа аномалиялары – омыртқа деформациясы, көбінесе қауіпсіз. Бірақ, кейде жұлынды қысып, тұрақсыздық тудыруы мүмкін. Люмбализация туралы да біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Туа пайда болған омыртқа аномалиялары – омыртқаның даму бұрыс келулерінің жиынтығы. Олардың көпшілігі, шамамен 85%-ы, клиникалық маңызға ие емес, бірақ омыртқа арнасын деформациялау арқылы немесе тұрақсыздық тудыру арқылы жұлынның қысылуына себеп болуы мүмкін. Бұл жағдай әйелдің жүктілігі кезінде пайда болады. Туа пайда болған омыртқа аномалияларына омыртқалардың пішіні мен санының өзгеруі жатады.
Congenital vertebral anomalies are a collection of malformations of the spine. Most, around 85%, are not clinically significant, but they can cause compression of the spinal cord by deforming the vertebral canal or causing instability. This condition occurs in the womb. Congenital vertebral anomalies include alterations of the shape and number of vertebrae.
Лумбаризациялау және сакрализациялау
Лумбаризация – омыртқаның аномалиясы. Ол сакральдың бірінші және екінші сегменттерінің бірікпеуімен сипатталады. Нәтижесінде бел омыртқасында бес емес, алты омыртқа немесе сегмент болады. Бұл алтыншы бел омыртқасы ауысу омыртқасы деп аталады. Керісінше, сакраль бес сегментінің орнына тек төрт сегменті бар болып көрінеді. Лумбосакральдық ауысу омыртқалары – соңғы бел омыртқасының бірінші сакральдық сегментпен бірігу процесінен тұрады. Ересектердің шамамен 10 пайызында генетикалық себептерге байланысты омыртқа аномалиялары кездеседі, ал алтыншы бел омыртқасы – осы аномалиялардың ең көп таралғанының бірі. Бесінші бел омыртқасының сакрализациясы (немесе сакрализация) – туа біткен аномалия, онда соңғы бел омыртқасының (L5) көлденең өсіндісі бір немесе екі жағынан сакральмен, немесе илиак сүйекпен, немесе екеуімен бірігеді. Бұл аномалиялар халықтың шамамен 3,5 пайызында кездеседі және көбінесе екі жақты болады, бірақ бір жақты немесе толық емес (ипсилатеральді немесе контралатеральді нашар дамыған жақтары) болуы мүмкін. Сакрализация бел ауруының себебі болуы мүмкін, бірақ көптеген жағдайларда симптомсыз өтеді (әсіресе екі жақты түрінде). Мұндай жағдайларда бел ауруының себебі көбінесе биомеханикалық факторлар болады. Сакрализация кезінде L5-S1 омыртқааралық диск жұқа және тар болуы мүмкін. Бұл аномалия рентген сәулесі арқылы анықталады. L6 сакрализациясы дегеніміз – L6 S1-ге нашар дамыған буын арқылы жалғанады. Бұл L6-S1 буыны қосымша қозғалыс тудырады, осыған байланысты стресс және белдің төменгі бөлігіндегі ауырсыну/аурулардың пайда болу ықтималдығы артады. Бұл жағдайды көбінесе хирургиялық араласусыз емдеуге болады, псевдоартикуляцияға стероидтік препараттарды енгізу арқылы. Сонымен қатар, егер L6 басқа омыртқаға біріксе, бұл төменгі бел ауруын тудыруы мүмкін. Бес омыртқаның орнында алтыншы омыртқаның болуы омыртқаның икемділігін азайтады және жарақат алу қаупін арттырады.
Lumbarization is an anomaly in the spine. It is defined by the nonfusion of the first and second segments of the sacrum. The lumbar spine subsequently appears to have six vertebrae or segments, not five. This sixth lumbar vertebra is known as a transitional vertebra. Conversely the sacrum appears to have only four segments instead of its designated five segments. Lumbosacral transitional vertebrae consist of the process of the last lumbar vertebra fusing with the first sacral segment. While only around 10 percent of adults have a spinal abnormality due to genetics, a sixth lumbar vertebra is one of the more common abnormalities. Sacralization of the fifth lumbar vertebra (or sacralization) is a congenital anomaly, in which the transverse process of the last lumbar vertebra (L5) fuses to the sacrum on one side or both, or to ilium, or both. These anomalies are observed in about 3.5 percent of people, and it is usually bilateral but can be unilateral or incomplete (ipsilateral or contralateral rudimentary facets) as well. Although sacralization may be a cause of low back pain, it is asymptomatic in many cases (especially bilateral type). Low back pain in these cases most likely occurs due to biomechanics. In sacralization, the L5 S1 intervertebral disc may be thin and narrow. This abnormality is found by X ray. Sacralization of L6 means L6 attaches to S1 via a rudimentary joint. This L6 S1 joint creates additional motion, increasing the potential for motion related stress and lower back pain/conditions. This condition can usually be treated without surgery, injecting steroid medication at the pseudoarticulation instead. Additionally, if L6 fuses to another vertebra this is increasingly likely to cause lower back pain. The presence of a sixth vertebra in the space where five vertebrae normally reside also decreases the flexibility of the spine and increases the likelihood of injury.
Гемивертебралар
Гемивертебралар – бұл клин тәрізді омыртқалар, сондықтан омыртқа бағанының бұрылысына (мысалы, кифоз, сколиоз және лордоз) себеп болуы мүмкін. Туа біткен омыртқа аномалияларының арасында гемивертебралар неврологиялық проблемаларды тудыру ықтималдығы ең жоғары. Ең көп кездесетін орны – ортаңғы кеуде омыртқалары, әсіресе сегізінші (T8). Неврологиялық белгілер омыртқа бағанының күшті бұрылуынан, омыртқа арнасының тарылуынан, омыртқаның тұрақсыздығынан, омыртқаның шығуынан немесе сынуынан туындайды. Белгілеріне артқы аяқтардың әлсіздігі немесе сал болуы, несеп немесе ішек бауырының толық бақылау жоғалтуы және омыртқадағы ауырсыну жатады. Гемивертебраның пайда болу себебі – қанмен жеткілікті қамтамасыз етілмеуі, осының салдарынан омыртқаның бір бөлігі қалыптаспайды. Иттерде гемивертебралар көбінесе құйрықта кездеседі, нәтижесінде омыртқа бұралып түзеді.
Hemivertebrae are wedge shaped vertebrae and therefore can cause an angle in the spine (such as kyphosis, scoliosis, and lordosis). Among the congenital vertebral anomalies, hemivertebrae are the most likely to cause neurologic problems. The most common location is the midthoracic vertebrae, especially the eighth (T8). Neurologic signs result from severe angulation of the spine, narrowing of the spinal canal, instability of the spine, and luxation or fracture of the vertebrae. Signs include rear limb weakness or paralysis, urinary or fecal incontinence, and spinal pain. The probable cause of hemivertebrae is a lack of blood supply causing part of the vertebrae not to form. Hemivertebrae in dogs are most common in the tail, resulting in a screw shape.
Блок омыртқалары
Блокталған омыртқалар омыртқалардың қалыпқа келмей бөлінуі салдарынан пайда болады, нәтижесінде омыртқаның бір бөлігі немесе толығымен бірігіп қалуына әкеледі. Құрсаудас омыртқалар омыртқааралық дискілер және басқа да омыртқааралық буындар арқылы бірігіп, сол сегменттен шығатын нерв тамырларының қысылуына немесе созылуына себеп болуы мүмкін. Блокаданың ауырлығына байланысты нақты неврологиялық мәселелер туындауы мүмкін. Бұл төменгі және жоғарғы омыртқааралық буындарға қосымша жүктеме түсіруі мүмкін. Омыртқада қалыпты емес бұрыш пайда болуы мүмкін, сонымен қатар блокталған омыртқалармен байланысты синдромдар бар, мысалы, Клиппель-Фейл синдромы. Сакраль – бұл қалыпты блокталған омыртқа.
Block vertebrae occur when there is improper segmentation of the vertebrae, leading to parts of or the entire vertebrae being fused. The adjacent vertebrae fuse through their intervertebral discs and also through other intervertebral joints so that it can lead to blocking or stretching of the exiting nerve roots from that segment. It may lead to certain neurological problems depending on the severity of the block. It can increase stress on the inferior and the superior intervertebral joints. It can lead to an abnormal angle in the spine, there are certain syndromes associated with block vertebrae; for example, Klippel–Feil syndrome. The sacrum is a normal block vertebra.
Қалдық деректері
Бұл омыртқалардың бұғатталғандығы туралы дәлелдерді палеопатологтар, ежелгі аурулар мен жарақаттар мамандары зерттейді. T. rex-те блокты омыртқа табылды. Бұл археосаврлар мен сүтқоректілердің ең соңғы ортақ ата-тегіне дейін омыртқалардың негізгі даму үлгісінің қалыптасқандығын көрсетеді. Тираннозаврдың бұғатталған омыртқасы, әдетте, "склеротомдардың қайта сегменттелуінің сәтсіздігінен" туындаған болуы мүмкін.
Evidence for block vertebrae found in the fossil record is studied by paleopathologists, specialists in ancient disease and injury. A block vertebra has been documented in T. rex. This suggests that the basic development pattern of vertebrae goes at least as far back as the most recent common ancestor of archosaurs and mammals. The tyrannosaur's block vertebra was probably caused by a "failure of the resegmentation of the sclerotomes".
Көбелек омыртқалары
Көбелек тәрізді омыртқалардың омыртқа денесінен сагиттальді жарық өтеді және ұштарында қондырша тәрізді пішін болады. Бұл рентген суретінде көбелекке ұқсас көрініс тудырады. Омыртқалар қалыптасқан кезде нотохордтың (әдетте тек омыртқааралық дискінің орталық бөлігі ретінде қалады) толық жойылмауынан пайда болады. Көбінесе ешқандай белгілері байқалмайды. Сонымен қатар, короналды жарықтар негізінен хондродисплазия пунктата сияқты сүйек дисплазияларында кездеседі. Иттерде көбелек тәрізді омыртқалар ең көп бульдогтарда, мопс түрлерінде және бостон терьерлерінде кездеседі.
Butterfly vertebrae have a sagittal cleft through the body of the vertebrae and a funnel shape at the ends. This gives the appearance of a butterfly on an x ray. It is caused by persistence of the notochord (which usually only remains as the center of the intervertebral disc) during vertebrae formation. There are usually no symptoms. There are also coronal clefts mainly in skeletal dysplasias such as chondrodysplasia punctata. In dogs, butterfly vertebrae occur most often in Bulldogs, Pugs, and Boston Terriers.
Өтпелі омыртқалар
Өтпелі омыртқа екі түрдің ерекшеліктерін көрсетеді. Бұл жағдай әдетте омыртқа доғасы немесе көлденең өскіндерді қамтиды. Ол мойын-кеуде, кеуде-бел және бел-қабырға біріктірулерінде пайда болады. Мысалы, соңғы мойын омыртқасының көлденең өскіні қабырғаға ұқсауы мүмкін. Бел-қабырға біріктіруіндегі өтпелі омыртқа артритке, дискідегі өзгерістерге немесе дәнекер қапшықтың қысылуына алып келуі мүмкін. Бел-қабырға өтпелі омыртқаларымен (LSTV) байланысты арқадағы ауырсыну Бертолотти синдромы деп аталады. Бір зерттеуде бел-қабырға өтпелі омыртқасы бар неміс қойшы итінің еркектерінде артқы аяқтардың әлсіздігіне және бақылау жоғалтуға себеп болатын қауда эквина синдромының қаупі жоғары екендігі анықталды. Бір зерттеу өтпелі омыртқалардың маңыздылығын жалпы халықта және бел ауруы бар адамдардағы таралу деңгейінің ұқсас екенін көрсетті, бірақ жақындағы зерттеуде айтарлықтай айырмашылық табылды.
Transitional vertebrae have the characteristics of two types of vertebra. The condition usually involves the vertebral arch or transverse processes. It occurs at the cervicothoracic, thoracolumbar, or lumbosacral junction. For instance, the transverse process of the last cervical vertebra may resemble a rib. A transitional vertebra at the lumbosacral junction can cause arthritis, disk changes, or thecal sac compression. Back pain associated with lumbosacral transitional vertebrae (LSTV) is known as Bertolotti's syndrome. One study found that male German Shepherd Dogs with a lumbosacral transitional vertebra are at greater risk for cauda equina syndrome, which can cause rear limb weakness and incontinence. The significance of transitional vertebrae has been questioned by one study finding similar prevalence in the general population as those with low back pain, but more recent study found a large difference.
Спинна бифида
Спинна бифида омыртқа доғасының орталық сызығындағы жарықпен сипатталады. Көбінесе иттің денесінде ешқандай белгі байқалмайды. Ең көп кездесетін тұқымдар – бульдогтар және манкс мысықтары.
Spina bifida is characterized by a midline cleft in the vertebral arch. It usually causes no symptoms in dogs. It is seen most commonly in Bulldogs and Manx cats.