Кіріспе

Foix–Alajouanine синдромы, сондай-ақ жедел көтеріліп некротизацияланатын миелит деп те аталады, бұл омыртқа миының артериовеноздық ақаулығынан туындайтын ауру. Көбінесе, төменгі кеуде немесе бел омыртқасында пайда болатын дуралдық артериовеноздық ақаулар кездеседі. Бұл синдромды 1926 жылы алғаш сипаттаған Шарль Фуа мен Теофиль Алажуаниннің есімдерімен атаған.

Белгілері мен симптомдары

Пациенттерде омыртқа миының қатысуын көрсететін симптомдар болуы мүмкін, мысалы (қолдар мен аяқтардың сал қалуы, ұю және сезімнің жоғалтылуы, және сфинктер функциясының бұзылуы), ал патологиялық тексеру омыртқа миында тараған нейрон қабылдаушыларының өлімін анықтайды.

Диагностика

Клиникалық тұрғыдан алғанда, науқаста ұю, әлсіздік, рефлекстердің жоғалуы, тіпті кенеттен немесе прогрессивті паралич сияқты неврологиялық белгілер байқалуы мүмкін. Зақымдалған дене бөлігі омыртқа миындағы зақым орнына сәйкес келеді. Ауру көбінесе жасырын басталады, бірақ белгілері кенеттен пайда болуы мүмкін. Мұқият физикалық тексеру дәрігерді нақтылы бейнелеуге бағыттай алады, ал бастапқы диагноз қою үшін МРТ ең қолайлы бейнелеу әдісі болып табылады. Омыртқа миындағы артериовенозды ақаудың көлемін анықтау үшін МР-ангиография артықшылықты бейнелеу техникасы болып табылады және хирургиялық ем қолданған жағдайда ерекше пайдалы болуы мүмкін.

Емдеу

Хирургиялық емдеуге эндоваскулярлық эмболизация немесе омыртқа жарығындағы артериовенозды ақауды байлау арқылы араласуға болады. Симптомдардың прогрессиясын баяулату үшін кортикостероидтер жедел түрде қолданылуы мүмкін, немесе хирургиялық емге жарамсыз науқасқа ұзақ мерзімді түрде тағайындалуы мүмкін. Қай жағдайда болсын, физиотерапия науқастың күшін және координациясын қайта қалпына келтіруге көмектесу үшін емделу процесінің маңызды бөлігі болады.