Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық приматолог және палеоантрополог (1917–1987)
British primatologist and paleoanthropologist (1917–1987)
Нейпир кейіннен Смитсонов институтындағы Примат биологиясы бағдарламасының директоры болды, онда ол әйгілі «Үлкен аяқ» бейнематериалдарын, Паттерсон–Гимлин фильмін қарастырды. Смитсонов институтын қосқаннан кейін Нейпир Лондондағы Биркбек колледжінде Примат биологиясының қонақ профессоры болды. Ол сондай-ақ Англияның Лестершир графтығындағы Твайкросс зообағының президенті қызметін атқарды. Нейпир британдық приматолог Пруденс Геро Нейпирге (1916 – 6 маусым 1997) үйленді, ол сэр Хьюго Ратерфордтың қызы болған.
Napier later became Director of the Primate Biology Program at the Smithsonian Institution, where he examined the famous purported footage of Bigfoot, the Patterson–Gimlin film. After leaving the Smithsonian, Napier became a Visiting Professor of Primate Biology at Birkbeck College in London. He also served as President of Twycross Zoo in Leicestershire, England. Napier was married to British primatologist Prudence Hero Napier (1916 – 6 June 1997), the daughter of Sir Hugo Rutherford.
Лекциялар
1970 жылы ол Корольдік институттың Рождество лекциясын "Құйрықсыз маймылдар: Адамды жираф көзімен қарастыру" тақырыбында оқуға шақырылды.
In 1970 he was invited to deliver the Royal Institution Christmas Lecture on Monkeys Without Tails: A Giraffe's Eye view of Man.
Үлкен аяқты зерттеу
Нейпер Бигфут/Саскуатч құбылысына назар аударған алғашқы белгілі ғалымдардың бірі болды. Оның зерттеулеріне әуесқой зерттеушілермен және куәгерлермен сұхбаттасу, Бигфут көрінген деген жерлерді аралау, сирек физикалық дәлелдерді зерттеу және 1967 жылғы Паттерсон-Гимлин фильмін қарау кірді. Нейпер фильмді шебер жасалған алдау деп қорытындылады: «жинағандағы ғылыми дәлелдер қандай да бір алдауға нұсқайды». Дегенмен, соған қарамастан, Паттерсон-Гимлин фильмі туралы айта отырып, Нейпер 1973 жылғы «Бигфут: Йети және Саскватч – миф және шындық» кітабының 89-бетінде «Бұл фильмде бұл алдау екенін нақты дәлелдейтін ештеңе жоқ» деген пікірін білдірді. 1973 жылғы кітабында Нейпер соңында дәлелдерді шешімсіз деп бағалады: Бигфуттың нақты жаратылыс екенін Нейперге растайтын жеткілікті нақты дәлел болған жоқ. Алайда, Нейпер тікелей емес дәлелдерді – әсіресе іздерді – қызықты және сенімді деп санады, сондықтан бұл тақырыпты толығымен зерттеуге лайық емес деп танудан аулақ болды.
Napier was one of the first notable scientists to give serious attention to the Bigfoot/Sasquatch phenomenon. His investigations included interviewing amateur investigators and purported eyewitnesses, visiting alleged Bigfoot sighting areas, studying the scant physical evidence, and screening the 1967 Patterson–Gimlin film. Napier concluded the film was a clever hoax: "the scientific evidence taken collectively points to a hoax of some kind." However, by the same token, in reference to the Patterson–Gimlin film, Napier did also state on page 89 of his 1973 book 'Bigfoot: The Yeti And Sasquatch In Myth And Reality', "there was nothing in this film which would prove conclusively that this was a hoax." In his 1973 book on the subject, Napier ultimately judged the evidence to be inconclusive: there was not enough hard proof to confirm to Napier that Bigfoot was a real creature. However, Napier judged the indirect evidence – especially footprints – as compelling and intriguing enough to avoid dismissing the subject as entirely unworthy of serious study.