Луи Бийюар де Керлерек: Луизиананың француз губернаторы (1753-1763)
Louis Billouart
Луи Бийюар де Керлерек – французский губернатор Луизианы (1753-1763). Управлял колонией во время Семилетней войны, конфликтовал с чиновниками и был отстранен от должности.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Луизиананың француз колониялық губернаторы (1704–1770)
French Colonial governor of Louisiana (1704–1770)
Луи Билуар, Шевалье де Керлерек (1704–1770) – 25 жыл тәжірибесі бар француз теңіз офицері, 1753 жылдан 1763 жылға дейін Луизиана француз колониясының губернаторы қызметін атқарған. Бұрынғы губернатор Пьер Франсуа де Риго, Водреюль Кавагналь маркизі, Жаңа Франция губернаторы болып тағайындалды. Керлерек – Финстердегі Кимпер қаласынан шыққан ұсақ аристократ. 1750-ші жылдардың соңында, Жеті жылдық соғыс кезінде ол басқа шенеуніктермен қарым-қатынаста қиындыққа тап болып, үш адамды Францияға қайта шақыртты. Олар соңында үкіметтің қолдауын алды, ол 1763 жылы Керлеректі қызметтен алып, бір жылға Парижден қуды. Кейіннен ол ақталып, өмірінің соңғы жылдарын Парижде өткізді.
Louis Billouart, Chevalier de Kerlérec (1704–1770) was a career French naval officer with 25 years experience who was appointed as the governor of the French colony of Louisiana, serving from 1753 to 1763. The former governor, Pierre François de Rigaud, Marquis de Vaudreuil Cavagnal, was promoted to the post of Governor of New France. Kerlérec was a minor aristocrat from Quimper, Finistère. In the late 1750s, during the Seven Years' War, he got into conflict with other officials and had three men recalled to France. They ultimately secured the support of the government, which recalled Kerlérec in 1763 and exiled him from Paris for a year. He was exonerated and remained in Paris for his last years.
Колониялық мансап
Керлерек өзінің басшылығы кезінде әдеттегіден артық оқшаулықпен күресуге мәжбүр болды, себебі француз үкіметі Еуропадағы Жеті жылдық соғысқа (1756–1763) толыққанды қатысты. Бұл кеме арқылы хабарласуды қиындатты, себебі саяхатқа апталар кетіп жатты. Сонымен қатар, үкімет Солтүстік Америкада соғыс жүргізіп жатты, онда ол Француз және Үндістер соғысы деп белгілі болды, және британдықтарға қарсы белгілі бір үнді тайпаларымен одақты сақтап қалуға тырысты. Керлерек кішкентай француз колониясын британдықтардың күтпеген шабуылынан қорғау үшін Нью-Орлеан қаласының айналасына қоршау салды, Миссисипи өзеніндегі Англия бұрылысындағы бекіністі қайта жаңартты және өзеннің аузында, Яка шығанағында ескі кемені бекітті. Оны ағылшын кемелерінің кіруін тоқтату үшін батыруға болатын еді. Дегенмен, Керлерек қосымша әскерлер сұраған өтінішіне жауап келмеді. Керлерек колониядағы әскерлердің тәртібін күшейтті. Оның губернаторлық кезінде колониядағы иезуиттер мен капуцин ордендері арасындағы қарым-қатынас шиеленісті болды, ал жергілікті үнді тайпалары, егер оларға жеткілікті жабдықтар мен сауда тауарлары берілмесе, британдықтарға адалдығын ауыстыруы мүмкін екенін мәлімдеді. Керлерек қорғану үшін швейцариялық жалдамалы әскерлерді жалдауға тырысты, бірақ комиссар Винсент де Рошемор оларға жалақы төлеуден бас тартты. Бұл олардың көптеген дауларының бірі болды. Франциядан бірнеше жыл бойы хабар мен жабдықтар келмегеннен кейін, колония Францияның Француз және Үндістер соғысының нәтижесінде Луизиананы испандықтарға бергенін және Францияны жеңген Ұлыбританияға билікті беруге мәжбүр болмау үшін білді. Керлерек пен Рошемор көптеген рет ашық түрде дауласты; соңғысы Керлеректі колонияның қазынасынан ақша ұрлады және диктатор болып әрекет етті деп айыптады. Керлерек Рошеморды және оның екі серігін (қазынашы Жан Батист д’Эстрехан мен бақылаушы Антуан Филипп де Мариньи) Францияға қайтаруға бұйырды, бірақ олар үкіметті оған қарсы бұруға қол жеткізді. Керлерек Францияға қайтарылып, 1763 жылы түрмеге қамалды. 1769 жылы Парижден қуылды, бірақ бір жылдан кейін ақталуға қол жеткізді. Керлерек кейін Парижге оралды, онда 1770 жылы қайтыс болды.
Kerlérec had to struggle in greater than usual isolation during his administration, as the French government was immersed in conducting the Seven Years' War (1756 to 1763) in Europe. This added to the difficulties of communication by ship, where travel took weeks. In addition, the government was conducting the war in North America, where it was known as the French and Indian War, and struggling to maintain its alliances with certain Indian tribes against the British. Kerlérec took precautions to defend the small French colony from a possible British attack by erecting a palisade around New Orleans, rebuilding the battery at English Turn on the Mississippi River, and anchoring an old ship at the mouth of the river at the Gulf Coast. It could be sunk to prevent entry by English ships. However, Kerlérec's request for more troops went unanswered. Kerlérec tightened his discipline over the troops already stationed in the colony. During his governorship, relations between the Jesuit and the Capuchin orders in the colony were strained, and the local Indian tribes threatened to switch allegiances to the British if they were not provided with more supplies and trade goods. Kerlérec tried to hire Swiss mercenaries for defense, but the Commissary Commissioner, Vincent de Rochemore, refused to pay for them. This was one of several public disagreements which they had. After a few years of not receiving communications or supplies from France, the colony learned that France had ceded Louisiana to the Spanish as a result of the French and Indian War, and to avoid being forced to give up control to Great Britain, which had defeated France. Kerlérec and Rochemore had many public quarrels; the latter accused Kerlerec of stealing money from the colony's treasury and acting as a dictator. Kerlérec ordered Rochemore and two allies (treasurer and comptroller Jean Baptiste d'Estrehan and Antoine Philippe de Marigny) recalled to France, but they succeeded in turning the government against him. Kerlérec was recalled to France and thrown into prison in 1763. He was exiled from Paris in 1769 but was exonerated a year later. Kerlérec then returned to Paris where he died in 1770.
Мұра
Нью-Орлеанның 7-ші округінде Керлерек атымен көше аталған. Ол Фобур Маринья ауданындағы Шартр көшесінен басталып, солтүстікке қарай Доргенос көшесіне дейін созылады. Өткен жылдардағы құрылыстардың салдарынан көше үздік-үздік болып, бастапқы бағытынан бұрылып кеткен.
A street in New Orleans' 7th Ward is named for Kerlérec. It goes from Chartres Street in the Faubourg Marigny neighborhood, north to Dorgenois Street. Due to developments over the years, the road is "broken" and does not run straight through its original course.