Кіріспе

Шайнау бұлшық еттерінің миозиті (ШБМ) – иттерде шайнау (тамақ) бұлшық еттеріне әсер ететін қабыну ауруы. Оны атрофиялық миозит немесе эозинофильді миозит деп те атайды. ШБМ – иттердегі ең көп кездесетін қабыну миопатиясы. Ауру көбінесе ірі тұқымды иттерге тән. Неміс қойшы иттері және Кавалер Кинг Чарльз спаниельдеріне бейімділік болуы мүмкін. Алтын ретриверлерде көз бұлшық еттерінің ұқсас ауруы кездеседі. Жіті ШБМ-нің белгілері: жақ бұлшық еттерінің ісінуі, сілекейдің көп бөлінуі және ауызды ашу кезіндегі ауырсыну. Офтальмологиялық белгілеріне үшінші қабақтың шығып кетуі, көздердің қызаруы және экзофтальмоз (көздің ілгері шығуы) жатады. Созылмалы ШБМ кезінде жақ бұлшық еттерінің атрофиясы байқалады, ал фиброздық танау бұлшық еттерінің зақымдануы ауызды аша алмауға (тризмус) әкелуі мүмкін. Зақымдалған бұлшық еттерге temporal, masseter және pterygoid бұлшық еттері жатады. Ауру көбінесе екі жақты болады. ШБМ жақ бұлшық еттерінде 2М талшықтарының болуынан туындайды. 2М талшықтары организмнің басқа жерінде табылмайды. Иммундық жүйе осы ақуыздарды организмге жат деп таниды және оларға шабуыл жасайды, нәтижесінде қабыну пайда болады. Осы кезеңде өте жұмсақ немесе сұйық тағамдармен тамақтандыру қажет болады. Жақ функциясы мен бұлшық ет массасының қалпына келуінің толық деңгейі бұлшық ет тініне келген зақымның ауырлығына байланысты болады. ШБМ қайталануы мүмкін. Физикалық тексеру және тризмустың анықталуы нәтижесінде ШБМ-ді ретроорбитальді абсцесс ретінде дұрыс диагноз қоймау антибиотиктермен тиімсіз емдеуге алып келеді, бұл ШБМ прогресіне кедергі келтірмейді.