Кіріспе

927-942 жылдар аралығында Нормандия графы

Уильям Лонгсворд (, , Willermus Longa Spata, ; шамамен 893 – 17 желтоқсан 942) – 927 жылдан 942 жылы қаза тауып өлгенге дейін Нормандияның екінші билеушісі. Оны кейде "Нормандия герцогы" деп атайды, бірақ "герцог" (dux) атағы 11 ғасырға дейін кеңінен қолданылмады. Лонгсворд сол кезде Руан графы (латынша comes) ретінде белгілі болған. Флодард әрқашан атаулар туралы толыққанды мәлімет береді және Ролло мен оның ұлы Уильямды нормандардың басшылары (принсип) деп тұрақты түрде атайды. Уильямның "Лонгсворд" деген есімі туралы замандас деректер жоқ; ол алғаш рет 11 ғасырдың соңындағы көздерде кездеседі.

Туу

Уильям Лонгсворд Ролло викингінің (ол әлі де бұтқа табынушы болған кезде) және оның әйелі Поппа Баеускінің, христиан емес некеде (мәсіхші емес үйлену түрінде) дүниеге келді. Поппаның тегі белгісіз. Сент-Квентиннің Дудосы Норман герцогтарын мақтаған шығармасында оны сол аймақтың күшті князі, граф Беренгардың қызы деп сипаттайды. XI ғасырғы Руан жылнамаларында (Annales Rotomagenses) оны Сенлистің графы Гвидің қызы деп атайды, бірақ ол тарихқа басқаша белгілі емес. Лонгсвордтың азасы бойынша, Вильгельм әкесімен бірге, шамамен 912 жылы Руан архиепископы Франконың қолынан христиан дініне шомылдырылды, деп Orderic Vitalis айтады. Вильям ескі скандинавиялық есім емес, сондықтан оны осы рәсімнің бір бөлігі ретінде қайта атаған болуы керек.

Өмір

927 жылы Вильгельм Роллоның (тағы бес жылдай өмір сүрген) орнын басып, 933 жылы билікке келген соң, ол өте галлицизацияланғанын сезінген нормандықтардың көтерілісіне тап болды. Ордерик Виталистің сөзіне сүйенсек, көтерілістің жетекшісі Эвре графы Рюф болды, ол Вильгельмді Руан қаласында қоршап алды. Вильгельм шайқасқа шығып, шешуші жеңіс одісін тікелей дәлелдеді, герцогтық билігін нығайтты. 933 жылы Вильгельм Солтүстік Францияда билігін орнатуға күш салып жүрген Рауль патшаны Батыс Францияның патшасы деп мойындады. Рауль оған Аванш, Котентин түбегі және Ла-Манш аралдары сияқты бретондықтардың көптеген жерлерін сыйлады. Бретондықтар бұл өзгерістерге қарсылық көрсетті, олардың жетекшісі Бретань герцогы Алан II және Ренн графы Беренгар болды, бірақ бұл қырғынмен аяқталды және бретондық қамалдар қиратылды; Алан Англияға қашып кетті, ал Беренгар келісімге келуге тырысты. 935 жылы Вильгельм Луитгардқа үйленді. Рауль патшаны қолдағаннан бөлек, Вильгельм енді әкесіне қарсы болған күйеу атасы Герберт II-нің адал серігі болды. 936 жылдың қаңтарында Рауль қайтыс болды, ал Англиядағы жер аударылған 16 жастағы Людовик IV, Вильгельмнің адалдыққа берген уәдесімен қайтып оралып, патша болды. Бретондықтар нормандықтар басып алған жерлерін қайтарып алу үшін отанына қайтып келді, бұл кеңейтілген нормандық жерлерде шайқастарға әкеп соқты. Вильгельм Арнульфқа тиесілі бірнеше мүлікті жойғаны үшін шіркеуден шеттетілді. 940 жылы Вильгельм король Людовик IV-ке адалдық серт берді, ал оның орнына әкесіне берілген жерлер расталды. 941 жылы король Людовик IV-тің Руанда делдалдық жасаған бейбіт шарты бретондықтар мен нормандықтар арасында қол қойылды, ол нормандықтардың бретондық жерлерге кеңеюін шектеді. Ол Спротадан, оның әйелі Море Даникодан Ричард есімді ұлын дүниеге әкелді. 942 жылдың желтоқсанында Вильгельм қайтыс болғаннан кейін 10 жастағы Ричард Нормандияның билеушісі болды.