Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын ақыны және драматургі (1869–1943)
English poet and dramatist (1869–1943)
Роберт Лоуренс Биньон, CH (10 тамыз 1869 – 10 наурыз 1943) – ағылшын ақыны, драматург және өнер зерттеушісі. Англияның Ланкастер қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Фредерик Биньон дін қызметкері, анасы Мэри Докрэй болған. Ол Лондондағы Сент-Полс мектебінде және Оксфордтағы Тринити колледжінде оқыды, онда 1891 жылы поэзия бойынша Ньюдигейт жүлдесін жеңіп алды. 1893 жылдан 1933 жылға дейін Британ мұражайында жұмыс істеді. 1904 жылы тарихшы Сисили Маргарет Пауэллға үйленді, олардың үш қызы болды, соның ішінде суретші Николетта Грей. 1914 жылы Британ экспедициялық корпусының қаза тапқандарына қатты тиылып, Биньон ең танымал "Құрбан болғандарға арналған" шығармасын жазды, ол Ұлыбритания, Австралия, Жаңа Зеландия және Канададағы естелік күндерінде жиі оқылады. 1915 жылы Францияда госпитальда медбике болып ерікті жұмыс істеді, содан кейін Англияда Верден шайқасының жараланғандарын күтуге көмектесті. Ол осы тәжірибелер туралы «Қорқытсыз Франция үшін» деп жазды, ол 2018 жылы «Шақыру және жауап» деген атпен қайта басылды. Соғыстан кейін Британ мұражайындағы мансабын жалғастырып, өнер туралы көптеген кітаптар жазды. 1933 жылы Гарвард университетінде поэзия профессоры болып тағайындалды. 1933 жылдан 1943 жылы қайтыс болғанға дейін Дантенің «Құдайлық комедиясын» аударды. Оның соғыс поэзиясына Лондонға жасалған бомбалау туралы «Жапырақтардың өртелуі» деген өлеңі кіреді, оны көптеген адамдар оның шедеврі деп санайды.
Robert Laurence Binyon, CH (10 August 1869 – 10 March 1943) was an English poet, dramatist and art scholar. Born in Lancaster, England, his parents were Frederick Binyon, a clergyman, and Mary Dockray. He studied at St Paul's School, London and at Trinity College, Oxford, where he won the Newdigate Prize for poetry in 1891. He worked for the British Museum from 1893 until his retirement in 1933. In 1904 he married the historian Cicely Margaret Powell, with whom he had three daughters, including the artist Nicolete Gray. Moved by the casualties of the British Expeditionary Force in 1914, Binyon wrote his most famous work "For the Fallen", which is often recited at Remembrance Sunday services in the UK, Australia, New Zealand and Canada. In 1915, he volunteered as a hospital orderly in France and afterwards worked in England, helping to take care of the wounded of the Battle of Verdun. He wrote about these experiences in For Dauntless France, re released as a centenary edition in 2018 as The Call and the Answer. After the war, he continued his career at the British Museum, writing numerous books on art. He was appointed Norton Professor of Poetry at Harvard University in 1933. Between 1933 and his death in 1943, he published his translation of Dante's Divine Comedy. His war poetry includes a poem about the London Blitz, "The Burning of the Leaves", regarded by many as his masterpiece.
Кейінгі өмірі
Соғыстан кейін ол Британ мұражайына оралып, өнер туралы көптеген кітаптар жазды, әсіресе Уильям Блейк, парсы өнері және жапон өнері туралы. Оның ежелгі жапон және қытай мәдениеттері туралы еңбектері Эзра Паунд пен В. Б. Йейтс сияқты ақындарды шабыттандырған, нақты мысалдар келтірді. Биньонның Блейк және оның ізбасарлары туралы жұмысы Самуэль Палмердің еңбектерінің ұмытылған естелігін қайта жаңғыртты. Биньонның екі түрлі қызығушылығы британдық көрнекі романтизмінің Жерорта теңізі мен Шығыс мәдениеттерінің бай және ерекше есімдеріне деген дәстүрлі ықыласын жалғастырды. 1931 жылы оның екі томдық «Жинақталған өлеңдері» жарық көрді. 1932 жылы Биньон Баспа және суреттер бөлімінің меңгерушісі болды, бірақ 1933 жылы Британ мұражайынан зейнетке шықты. Ол Дантенің «Құдайлық комедиясын» ағылшын тіліне үшінші рима түрінде аударды, мұнда Езра Паунд редакторлық көмек көрсетті. Ол бұл аудармаға жиырма жыл арнап, өлімінен аз бұрын аяқтады. Паоло Милано оны «Викингтің портативті кітапханасы» сериясынан «Портативті Данте» үшін таңдағанда, оның оқырмандары күрт өсті. Биньон жоба үшін барлық үш бөлімінің аудармасын қайта қарады, нәтижесінде том үш рет жарық көрді және сегіз рет қайта басылды. 1981 жылы Марк Мусаның аудармасымен алмастырылғанға дейін, осы сериядағы басқа томдар басылымнан шықты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Биньон поэзия жазуын жалғастырды, оның ішінде Лондонға жасалған бомбалау туралы «Жапырақтардың өртелуі» атты ұзақ өлеңін жазды, оны көптеген адамдар оның шедеврi деп санайды. 2016 жылы Пол О’Прей екі соғыста жазылған өлеңдерін біріктірген «Екі соғыстың өлеңдері» атты өлеңдер жинағын редакциялады. Жинақта Биньонның шығармашылығына арналған кіріспе эссе бар, онда оның кейінгі поэзиясы ең жақсысы деп есептелуі керек екеніне аргумент келтіріледі. Өлген кезде Биньон үш бөлімді Артур трилогиясы бойынша жұмыс істеп жатқан, оның бірінші бөлігі оның өлімінен кейін «Мерлиннің ақымақтығы» (1947) деп жарияланды. 1943 жылдың 10 наурызында 73 жасында операциядан кейін Рединг қаласының Бат Роуд көшесіндегі Дунедин зейнеткерлер үйінде қайтыс болды. 1943 жылдың 13 наурызында Оксфордтағы Тринити колледжінің шіркеуінде жерлеу рәсімі өтті. Беркширдегі Олдворт қаласындағы Сент-Мэри шіркеуінде Биньонның күлін шашыратып тастаған тақта орнатылған. 1985 жылдың 11 қарашасында Биньон Вестминстер аббаттығының Ақындар бұрышында ашылған тасқа орнатылған 16 Ұлы соғыс ақынының бірі болды. Тасқа жазылған жазуда Ұлы соғыс ақыны Уилфред Оуэннің сөздері келтірілген: «Менің тақырыбым – соғыс және соғыстың аяны. Өлең – жанашырлықта».
After the war, he returned to the British Museum and wrote numerous books on art, in particular on William Blake, Persian art, and Japanese art. His work on ancient Japanese and Chinese cultures offered strongly contextualised examples that inspired, among others, the poets Ezra Pound and W. B. Yeats. Binyon's work on Blake and his followers kept alive the then nearly forgotten memory of the work of Samuel Palmer. Binyon's duality of interests continued the traditional interest of British visionary Romanticism in the rich strangeness of Mediterranean and Oriental cultures. In 1931, his two volume Collected Poems appeared. In 1932, Binyon rose to be the Keeper of the Prints and Drawings Department, but in 1933, he retired from the British Museum. of Dante's Divine Comedy in an English version of terza rima, made with some editorial assistance from Ezra Pound. He dedicated twenty years to his translation and finished it shortly before his death. Its readership was dramatically increased when Paolo Milano selected it for "The Portable Dante" in Viking's Portable Library series. Binyon significantly revised his translation of all three parts for the project, and the volume went through three major editions and eight printings, while other volumes in the same series went out of print, before it was replaced by the Mark Musa translation in 1981. During the Second World War, Binyon continued to write poetry including a long poem about the London Blitz, "The Burning of the Leaves", which is regarded by many as his masterpiece. In 2016, Paul O'Prey edited a new selection of his poems, Poems of Two Wars, which brought together the poems written during both wars, with an introductory essay on Binyon's work that makes the case for his later poetry to be considered as his best. At his death, Binyon was working on a major three part Arthurian trilogy, the first part of which was published after his death as The Madness of Merlin (1947). He died in Dunedin Nursing Home, Bath Road, Reading, on 10 March 1943, aged 73, after an operation. A funeral service was held at Trinity College Chapel, Oxford, on 13 March 1943. There is a slate memorial in St Mary's Church, in Aldworth, Berkshire, where Binyon's ashes were scattered. On 11 November 1985, Binyon was among 16 Great War poets commemorated on a slate stone unveiled in Westminster Abbey's Poets' Corner. The inscription on the stone quotes a fellow Great War poet,Wilfred Owen. It reads: "My subject is War, and the pity of War. The Poetry is in the pity".
Отбасы
Оның үш қызы – Хелен, Маргарет және Николет суретші болды. Хелен Биньон (1904–1979) Пол Нэш пен Эрик Равилиуспен оқыды, Оксфорд университетінің баспасы үшін көптеген кітаптарды суреттеді, сонымен қатар марионетка театрымен айналысты. Кейіннен ол қуыршақтар жасау өнерін оқытып, "Қуыршақтар өнері бүгінде" (1966) және "Англиядағы кәсіби қуыршақтар өнері" (1973) еңбектерін жариялады. Маргарет Биньон балалар кітаптарын жазды, оларды Хелен суреттеді. Николетта, Николетта Грей ретінде, көрнекті каллиграф және өнер зерттеушісі болды.
His three daughters Helen, Margaret and Nicolete became artists. Helen Binyon (1904–1979) studied with Paul Nash and Eric Ravilious, illustrating many books for the Oxford University Press, and was also a marionettist. She later taught puppetry and published Puppetry Today (1966) and Professional Puppetry in England (1973). Margaret Binyon wrote children's books, which were illustrated by Helen. Nicolete, as Nicolete Gray, was a distinguished calligrapher and art scholar.