Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Стэнли Криппнер (4 қазан 1932 жылы туған) – американдық психолог және парапсихолог. 1954 жылы Висконсин университетінен (Мэдисон) бакалавр, 1957 жылы магистр, ал 1961 жылы Ph.D. дәрежесін алды. Бұл дәрежелерді ол Солтүстік-Батыс университетінде алған. 1972 жылдан 2019 жылға дейін ол Калифорния штатының Окленд қаласындағы Сайбрук университетінде атқарушы профессор және Алан Уоттс атындағы психология профессоры болып жұмыс істеді. Бұрын Криппнер Кент мемлекеттік университетінің Балалар зерттеу орталығының (1961–1964) және Маймонид медициналық орталығының Арман зерттеу зертханасының (Бруклин, Нью-Йорк; 1964–1972) директоры қызметін атқарды. Криппнер Америкалық психологиялық қауымдастығының (АПА) 32-ші бөлімшесінің, гуманистік психологиямен айналысатын бөлімшесінің ерте кездегі жетекшісі болды және 1980–1981 жылдары бөлім президенті болды. Ол сондай-ақ 30-шы бөлімнің, Психологиялық гипноз қоғамының президенті болды және АПА-ның төрт бөлімінің мүшесі. Криппнер Монтег Уллменмен бірге Маймонид медициналық орталығында арман телепатиясы бойынша тәжірибелер жүргізді.
Stanley Krippner (born October 4, 1932) is an American psychologist and parapsychologist. He received a B. S. degree from the University of Wisconsin–Madison in 1954 and M. A. (1957) and Ph. D. (1961) degrees from Northwestern University. From 1972 to 2019, he was an executive faculty member and the Alan Watts Professor of Psychology at Saybrook University in Oakland, California. Formerly, Krippner was director of the Kent State University Child Study Center (1961 1964) and director of the Maimonides Medical Center Dream Research Laboratory (of Brooklyn, New York; 1964 1972). Krippner was an early leader in Division 32 of the American Psychological Association (APA), the division concerned with humanistic psychology, serving as President of the division from 1980–1981. He also served as president of division 30, the Society for Psychological Hypnosis, and is a Fellow of four APA divisions. Krippner has conducted experiments with Montague Ullman into dream telepathy at the Maimonides Medical Center.
Түс телепатиясы
1993 жылы Криппнер Маймонид медициналық орталығында басқа зерттеушілермен бірге жүргізген бірнеше арман телепатиясы эксперименттерінің нәтижелерін жариялады. Эксперименттер тәуелсіз түрде қайталанбады. "Американ психологы" журналында жарияланған зерттеулерге шолу жасаған Йель университетінің психология кафедрасының бұрынғы меңгерушісі профессор Ирвин Чайлд, «жетістікке жету ықтималдығы кездейсоқтан жоғары» деген қорытындыға келді. Бірақ бұл оң бағалау бірқатар рецензенттер мен сарапшылар тарапынан сынға ұшырады, олар Криппнердің жұмысы, көптеген парапсихологиялық зерттеулер сияқты, қатаңдықтан және жарамсыздыққа қарсы тиісті бақылауды орнатудан мүлдем құр айырылған деп мәлімдеді. 1985 жылы психолог К.Э.М. Хансель Криппнер мен Уллман жүргізген суреттерді нысана ретінде пайдаланатын эксперименттерді сынады. Хансельдің пікірінше, эксперименттерде агенттің нысана суретімен танысуында кемшіліктер болған. Нысананы тек агент ғана білуі керек еді және бағалау аяқталғанға дейін ешкім білмеуі керек еді, бірақ нысана конверті ашылғанда агенттің жанында зерттеуші болды. Хансель сондай-ақ экспериментте бақылаудың нашар болғанын, себебі негізгі зерттеуші қатысушымен байланыса алды деп жазды. 2002 жылы Криппнер Хансельдің айыптауларын жоққа шығарып, агент зерттеушімен байланыс жасамағанын мәлімдеді. Эдвард Белведер мен Дэвид Фолкс суреттерді нысана ретінде пайдаланатын эксперименттерді қайталауға тырысты. Нәтижесінде, қатысушылардың ешқайсысы да армандары мен нысаналарды кездейсоқ деңгейден жоғары сәйкестікке келтіре алмады. Белведер мен Фолкс жүргізген басқа эксперименттердің нәтижелері де теріс болды. 2003 жылы Саймон Шервуд пен Крис Роу Маймонидтегі арман телепатиясын қолдайтын шолу жазды. Алайда, Джеймс Алкок олардың шолуы деректердің «үлкен бұзылыстарына» негізделгенін атап өтті. Алкок Маймонидтегі арман телепатиясы эксперименттері телепатияны дәлелдей алмағанын және «қайталаудың жетіспеушілігі кең таралған» деген қорытындыға келді.
In 1993, Krippner published the results of a number of dream telepathy experiments he conducted along with other researchers at Maimonides Medical Center. The experiments have not been independently replicated. In a review of the research published in American Psychologist, professor Irwin Child, former head of the Department of Psychology at Yale University, concluded that 'the tendency toward hits rather than misses cannot reasonably be ascribed to chance'. But this favorable commentary has been criticized by a number of reviews and respondents, who argued that Krippner's work like most parapsychology severely lacked in rigor and instituting proper controls against bias. In 1985, psychologist C. E. M. Hansel criticized the picture target experiments that were conducted by Krippner and Ullman. According to Hansel, there were weaknesses in the design of the experiments in the way in which the agent became aware of their target picture. Only the agent should have known the target and no other person until the judging of targets had been completed, however, an experimenter was with the agent when the target envelope was opened. Hansel also wrote there had been poor controls in the experiment as the main experimenter could communicate with the subject. In 2002, Krippner denied Hansel's accusations claiming the agent did not communicate with the experimenter. An attempt to replicate the experiments that used picture targets was carried out by Edward Belvedere and David Foulkes. The finding was that neither the subject nor the judges matched the targets with dreams above chance level. Results from other experiments by Belvedere and Foulkes were also negative. In 2003, Simon Sherwood and Chris Roe wrote a review that claimed support for dream telepathy at Maimonides. However, James Alcock noted that their review was based on "extreme messiness" of data. Alcock concluded the dream telepathy experiments at Maimonides have failed to provide evidence for telepathy and "lack of replication is rampant."