Жоғарғы көз бұлшық сырғасының қабынуы: Себептері, белгілері және емдеуі
Trochleitis
Трохлеит – сирек кездесетін көз айналысының ауруы. Жоғарғы көз бұлшық етінің сіңір тінінің қабынуынан туындайды, емделуге жатады. Ауырсыну, ісіну байқалады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Трохлеит – жоғары көлбеу бұлшық етінің суырғысының трохлеа аппаратының қабынуы, оның ішінде жергілікті ісіну, сезімталдық және күшті ауырсынумен сипатталатын жағдай. Бұл периорбитальді ауырсынудың сирек кездесетін, бірақ емделуге жататын себебі болып табылады. Трохлеа – жоғары көлбеу бұлшық етінің суырғысы арқылы өтетін сақина тәрізді шеміршек аппараты. Ол жоғарғы мұрындық орбитада орналасқан және жоғары көлбеу бұлшық еті үшін шкив ретінде қызмет етеді. Трохлеарлық аймақтың қабынуы орбитаның жоғарғы медиалдық шетінде ісіну және өткір сезімталдықпен болатын ауырсыну синдромына әкеледі. Қабыну суырғының ісінуіне және тозуына себеп болуы мүмкін, бұл трохлеа арқылы өтетін кезінде үйкелісті күшейтеді, ал бұл өз кезегінде қабынуды арттырады. Трохлеит бұрыннан мигрені бар пациенттерде мигрень шабуылдарын тудыру немесе оларды күшеюімен де байланысты (Yanguela, 2002).
Trochleitis is inflammation of the superior oblique tendon trochlea apparatus characterized by localized swelling, tenderness, and severe pain. This condition is an uncommon but treatable cause of periorbital pain. The trochlea is a ring like apparatus of cartilage through which passes the tendon of the superior oblique muscle. It is located in the superior nasal orbit and functions as a pulley for the superior oblique muscle. Inflammation of the trochlear region leads to a painful syndrome with swelling and exquisite point tenderness in the upper medial rim of the orbit. A vicious cycle may ensue such that inflammation causes swelling and fraying of the tendon which then increases the friction of passing through the trochlea which in turn adds to the inflammation. Trochleitis has also been associated with triggering or worsening of migraine attacks in patients with pre existing migraines (Yanguela, 2002).
Симптомдары
Трохлеритпен ауыратын науқастарда көбінесе трохлеарлық аймақта бірнеше күнде дамитын, күшейіп-әлсірейтін, соқпалы ауыртпалық сезімі пайда болады. Кейбір науқастарда бұл ауыртпалыққа қысқаша, өткір қыстығулар қосылуы мүмкін. Мигрені бар науқастарда трохлеит бас ауруымен бірдей уақытта дамуы мүмкін. Көбінесе бұл ауру бір жақты болады, көздің жоғары жағында, зақымдалған аймақта анық сезілетін ісік байқалады. Трохлеарлық аймаққа қол тигізгенде қатты сезім пайда болады. Ауырсыну көзді төмен және ішке қарай қозғалтқанда, әсіресе жоғарыға (көзге қарап) және сыртқа қарай қарағанда, жоғары көлденең бұлшық етінің шекесін созу нәтижесінде күшейеді. Маңыздысы, көздің қозғалысы шектелімейді, екі көру (диплопия) болмайды және көбінесе проптоз сияқты көзге тән белгілер байқалмайды. Дегенмен, кейде жеңіл птоз кездесуі мүмкін. Орбитаның жалпы белгілерінің болмауы, периорбитальді ауырсынудың басқа, жиі кездесетін себептерін жоюға көмектеседі.
Patients with trochleitis typically experience a dull fluctuating aching over the trochlear region developing over a few days. Some may also feel occasional sharp pains punctuating the ache. In patients with migraines, trochleitis may occur simultaneously with headache. Presentation is usually unilateral with palpable swelling over the affected area supranasal to the eye. The trochlear region is extremely tender to touch. Pain is exacerbated by eye movements looking down and inwards, and especially in supraduction (looking up) and looking outwards, which stretches the superior oblique muscle tendon. Notably, there is no restriction of extraocular movements, no diplopia, and often no apparent ocular signs such as proptosis. However, occasionally mild ptosis is found. The absence of generalized signs of orbital involvement is helpful in eliminating other more common causes of periorbital pain.
Себеп
Троклеитінің себебі көбінесе белгісіз (идиопатиялық троклеит), бірақ жүйелік қызыл жегі, ревматоидты артрит, ішек артропатиясы және псориаз сияқты ревматологиялық аурулары бар пациенттерде де кездеседі. Тайхсен және оның тобы өз зерттеуінде трохлеитпен ауыратын науқастарды эхография және КТ арқылы ісіну мен қабынуды көрсету үшін қарады. Бейнелеу зерттеулері жоғары көлбеу шекелік сіңір / трохлеарлық шкивтің қабынуын көрсетті. Қабыну трохлеаның өзіне, әлде оны қоршап тұрған тіндерге қатысты ма екені нақты болмады.
The cause of trochleitis is often unknown (idiopathic trochleitis), but it has been known to occur in patients with rheumatological diseases such as systemic lupus erythematosus, rheumatoid arthritis, enteropathic arthropathy, and psoriasis. In his study, Tychsen and his group evaluated trochleitis patients with echography and CT scan to demonstrate swelling and inflammation. Imaging studies showed inflammation of superior oblique tendon/ trochlear pulley. It was unclear whether the inflammation involved the trochlea itself, or the tissues surrounding the trochlea.
Диагностика
Трохлеит диагнозы үш критерийге негізделеді: 1) жоғарғы көлбеу бұлшық етінің шекесі / трохлеа аймағының қабынуын көрсету, 2) ауыратын трохлеа аймағындағы периорбитальді ауырсыну және пальпациямен анықталатын сезімталдық, 3) көзді тік бағытта қозғауға тырысқанда, әсіресе көзді ішке қарай бұрғанда ауырсынудың күшеюі. Трохлеитті анықтау маңызды, себебі бұл емделетін жағдай және пациент ауырсынуды басу арқылы үлкен пайда көре алады. Емдеу зақымдалған перитрохлеарлық аймаққа кортикостероидті бір рет инъекция жасаудан тұрады.
Trochleitis is diagnosed based on three criteria: 1) demonstration of inflammation of superior oblique tendon/ trochlea region, 2) periorbital pain and tenderness to palpation in the area of the sore trochlea, and 3) worsening of pain on attempted vertical eye movement, particularly with adduction of the eye. It is important to identify trochleitis because it is a treatable condition and the patient can benefit much from pain relief. Treatment consists of a single injection of corticosteroids to the affected peritrochlear region.
Емдеу
Троклеаға депомедрол мен лидокаиннен тұратын арнайы "коктейльді" салуға болады; жергілікті анестетик әсерінен дереу жеңілдеу сезілуі, сәтті орналастырылғанын көрсетеді. Дегенмен, инъекция бірнеше артерия, вена және жүйке орналасқан аймаққа жасалатындықтан, ерекше сақтық қажет. Ине тым жіңішке болмауы керек (ұсақ құрылымдарды жараламау үшін), хирург шприцтің поршенін кері тартып алуы тиіс (қантамырды тесіп алмау үшін), лидокаин құрамында эпинефрин болмауы керек (ол тамырлардың тарылуына себеп болуы мүмкін), ал инъекция жасау қысымын әрдайым бақылау керек. Бұлшық етінің әлсіреуіне алып келмеу үшін инъекциялардың санын шектеу керек. Диагнозды емге жауап беруі растайды; 48-72 сағат ішінде ауырсыну мен ісінудің басылуы күтіледі. Кейбір науқастарда трохлеит қайталануы мүмкін.
A specific "cocktail" consisting of depomedrol and lidocaine can be injected into the trochlea; immediate relief due to the effects of the local anesthetic indicates successful placement. However, great care must be taken as the injection is in the region of several arteries, veins and nerves. The needle should not be too small (so as not to penetrate tiny structures), the surgeon should draw back on the syringe (to ensure not have pierced a vessel), the lidocaine should not contain epinephrine (which could cause vasospasm), and the pressure of the injection must always be controlled. Only a limited number of injections can be made as they would otherwise lead to muscle atrophy. Diagnosis can be confirmed by response to this treatment; pain and swelling are expected to disappear in 48–72 hours. Some patients experience recurrence of trochleitis.
Тарих
Троклеитті алғаш рет 1984 жылы Tychsen және авторлар тобы анықтады. Олар орбиталық ауыруы және трохлеар аймағындағы нүктелік сезімталдық байқалған он үш науқасты зерттеді. Бұрын трохлеит синдромы идиопатиялық орбитальды қабынудың (кейде орбитальды псевдотумор деп аталатын) кең санатына жатқызылатын. Аталған зерттеу нәтижесінде Tychsen және оның әріптестері трохлеитті идиопатиялық орбитальды қабынудың ерекше бір түрі деп болжады, ол көздің анық көрінбейтін белгілерін (көз нормалы көрінеді) тудырмайды және экстраокулярлық қозғалыстың шектелуіне әкелмейді.
Trochleitis was first identified in 1984 by Tychsen, et al. in a study of thirteen patients with orbital pain and point tenderness over the trochlear region. Previously, the trochleitis syndrome had been included in the broad category of idiopathic orbital inflammation (also called orbital pseudotumor). From the study, Tychsen and his group surmised that trochleitis was a subtype of idiopathic orbital inflammation distinct from the larger category in that it produced little/ no discernible ocular signs (the eye looked normal) and did not cause restricted extraocular movement.