Джеймс Уорсдейл: Суретші, актер және ада қалпының шебері
James Worsdale
Жеймс Уорсдейл (1692-1767) – ирланд-ағылшын суретшісі, актер, әдеби алаяқ. Портреттерге тапсырыс алған, бірақ өнері сынға ұшырады. Годфри Кнеллерден жұмыстан шықты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джеймс Уорсдейл (шамамен 1692 – 10 маусым 1767) – ирланд және ағылшын портрет суретшісі, актер, әдеби алаяқ және бостандыққа құмар адам. Оның сөйлеу өнері, өткірлігі және батылдығы оған әдеби өмірдің ең жоғары топтарында жүруге мүмкіндік берді. Оның суретшілік шеберлігін өнер тарихшылары жоғары бағаламайды, бірақ оның өзіне сенуі мен ықпалдылығы оған көптеген портреттерге тапсырыс алуға көмектесті.
English painter
James Worsdale (c. 1692 – 10 June 1767) was an Irish and English portrait painter, actor, literary fraud, and libertine whose lively conversation, wit, and boldness allowed him to move among the highest circles of literary life. His skills as a painter are not widely praised by art historians, but his confidence and assertiveness secured him numerous commissions for portraits.
Ерте өмір
Уорсдейл кедейлікте дүниеге келген. Оның әкесі пигмент ұнтақтаған, ал Джеймс белгілі портретші Годфри Кнеллердің шәкірті болып жұмысқа кірісті. Бірақ Кнеллер Ворсдейлді өзінің қызына жасырын үйленгені үшін жұмыстан шығарды. Ворсдейл Кнеллердің күйеу баласы екенін, кейін тіпті Кнеллердің нағыз ұлы екенін айтты, бірақ бұл жалғандық еді.
Worsdale was born in poverty. His father was a pigment grinder, and James began work as an apprentice to leading portraitist Godfrey Kneller. However, Kneller fired Worsdale for secretly marrying his niece. Worsdale would claim to be Kneller's son in law, then Kneller's actual son, but these were impositions.
Мансап
1734 жылы ол әдеби ортада болған болу керек, себебі ол Томас Саузерн мен Бо Нэштің портреттерін салған. 1735 жылы ол Дублинге (Ирландия) көшіп, Ричард Парсонс, Росс графы және Лорд Блейнидің сенімді серігі мен досы болды. Үшеуі Дублинде Hellfire клубын құрды. Уорсдейл сондай-ақ Лимериктегі Hell Fire клубын құруға көмектесті. Ол Дублинде осы кезде, мүмкін бұрын да, пьесалар жазып, оларда ойнай бастады. 1737 жылдан 1740 жылға дейін ол Smock Alley труппасымен бірге ойнады, құжатталған жалғыз өнер көрсетуі – өзінің "The Assembly" пьесасында Леди Скардейл рөлі болды. 1740 жылдан 1744 жылға дейін ол Aungier Street труппасымен жұмыс істеді және 1741 жылы Ирландияда Revels-тің орынбасары болып тағайындалды. Ол 1744 жылы "Испания патшайымында" патшайым рөлін, ал 1735 жылы Шекспирдің "Жақсылыққа үйрету" пьесасы негізінде жазылған "Шикірткеге қарсы ем" пьесасында Манли рөлін сомдады. Ол (1733 жылдан бері) Мэтью мен Лэтиция Пилкингтонмен таныс болды, ал Лэтиция "Шикірткеге қарсы ем" пьесасына отты пролог жазды. Ол Лондонға жиі-жиі көшіп, Мэтью Пилкингтоннің серігі болып қалып, актерлік өнерін жалғастырды және үлкен тапсырыстар бойынша портреттер салған. 1752 жылы ол "Тауст" пьесасында Леди Пентвезл рөлінде қайтадан әйел рөлін сомдады және үшінші түнгі авторлық үлесті алды. Шындығында, оның әдеби туындылары көбінесе оның өзіне жатпады. Керісінше, ол оларды мұқтаж авторлардан, соның ішінде Генри Кэриден сатып алды. Уорсдейл сахнада көптеген балладалық опералар мен опералармен, сондай-ақ өлеңдермен (олардың көп бөлігін Лэтиция Пилкингтон сатқан) өнер көрсетті. "Керексіз әділдік" және "Ұлы Гасконадо" – 1759 жылғы "оның" екі операсы болды.
In 1734 he must have been moving in literary circles, because he painted the portraits of Thomas Southerne and Beau Nash. In 1735, he moved to Dublin, Ireland and became the confidant and companion of Richard Parsons, 1st Earl of Rosse and Lord Blayney. The three of them formed the Hellfire Club, Dublin. Worsdale also helped form the Hell Fire Club of Limerick. He began "writing" plays and acting in them in Dublin at this time, if not earlier. He acted with the company of Smock Alley from 1737 to 1740, with the only documented performance being as Lady Scardale in his own play, The Assembly. From 1740 to 1744, he acted with the Aungier Street company, and he was made a deputy Master of the Revels in Ireland in 1741. He appeared as the queen in his The Queen of Spain in 1744 and as Manly in his Cure for a Scold (written in 1735 from Shakespeare's Taming of the Shrew). He was (from 1733) an acquaintance of Matthew and Laetitia Pilkington, and Laetitia wrote a fiery prologue for Cure for a Scold. He moved to London off and on, where he remained in the company of Matthew Pilkington and continued to act and paint portraits for substantial commissions. In 1752 he appeared, again as a woman, as Lady Pentweazle in Taste and received the third night author's benefit. In reality, his literary productions were generally not his own. Rather, he purchased them from needy authors, including Henry Carey. Worsdale appeared on the stage with numerous ballad operas and operas, as well as poems (many of which Laetitia Pilkington sold to him). The Extravagant Justice and Gasconado the Great were two of "his" operas in 1759.