Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хорват социологы және психологы Бранко Бокун (серб. кириллицасы: Бранко Бокун; 28 маусым 1920 – 1 қаңтар 2011) социология және психология салаларында еңбек еткен автор.
Croatian sociologist and psychologist
Branko Bokun (Serbian Cyrillic: Бранко Бокун; 28 June 1920 – 1 January 2011) was an author in the fields of sociology and psychology.
Ерте өмір
Бокун Хорватияның Колжане қаласында, Югославия Корольдігінің Далмация тауларындағы шағын ауылда дүниеге келді. Белград университетінде оқуға түсті, бірақ 1941 жылы Германияның Югославияға басып кіруі оның білімін үзіп тастады. Ол Италияға қашып, Рим университетінде экономика және әлеуметтік ғылымдарды оқыды. Сонымен қатар, ол Cinecittà киностудиясында эпизодтық рөлдерде жұмыс істеп, күнкөрісін тапты. Кейіннен ол Югославияның Ватикан елшілігі атынан Италияда жасырынып жүрген көптеген югославтық еврейлермен байланыс жасап, делдалдық қызмет атқарды. Ол осы жылдарды "Ватикандағы тыңшы", 1941–45 (1973) атты кітабында баяндады. Сонымен қатар, ол Хорватияның тәуелсіз мемлекеті деп аталатын жердегі сербтерге, ромдарға және еврейлерге қарсы усташилер жасаған геноцидті әшкереледі. Бокун 1945 жылы Рим университетін бітіріп, Париждегі Сорбонна университетінде әлеуметтану және әлеуметтік психология курстарын оқып, 1949 жылы диплом алды. Парижде ол бір кезде ыдыс-аяқ жуу арқылы өзін асырады.
Bokun was born in Koljane, Croatia, a small village in the Dalmatian mountains of the Kingdom of Yugoslavia. He began to study at the University of Belgrade; however his education there was interrupted by the German invasion of Yugoslavia in 1941. He fled to Italy, where he enrolled at the University of Rome, studying economics and social sciences. At the same time he also signed on as an extra with the Cinecittà film studio in order to earn a living. Later, he acted as a go between on behalf of the Yugoslavian embassy to the Holy See, communicating with the many Yugoslav Jews who were hidden in Italy at the time. He recorded these years in his Spy in the Vatican, 1941–45 (1973). He also exposed the genocide committed by the Ustashi in the so called Independent State of Croatia against its citizens, the Serbs, Roma and Jews. Bokun graduated from the University of Rome in 1945 and went on to attend the Sorbonne University in Paris, taking courses in sociology and social psychology, and graduating in 1949. In Paris he at one time supported himself by working as a dishwasher.
Англиядағы өмір
1960 жылы Бокун Ұлыбританияның Лондон қаласына қоныстанды және өмірінің соңына дейін сонда тұрды. 2011 жылдың 1 қаңтарында Челси мен Вестминстер ауруханасында қайтыс болғаннан кейін, The Times газетінде оны "тартымды балқандық саяхатшы, жазушы және әңгімеші, сондай-ақ жарты ғасыр бойы Челсидегі кафелер мен кітап дүкендеріндегі белгілі бір тұлға" деп сипаттады. Ол бір ұл және екі немере қалдырды.
In 1960 Bokun settled in London, United Kingdom, where he remained for the rest of his life. After his death at the Chelsea and Westminster Hospital on 1 January 2011, an obituary in The Times described him as "a beguiling Balkan boulevardier, author and anecdotist, and for half a century a familiar figure in the cafés and bookshops of Chelsea." He left a son and two grandchildren.