Мельбурн обсерваториясы – 1863 жылдан бері жұмыс істеп келе жатқан астрономиялық орталық. Австралия мұра тізіміне енген, тарихи маңызы бар орналасқан жер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Мельбурн обсерваториясы – Виктория Корольдік ботаникалық бақтарына жақын төбеде орналасқан обсерватория. Обсерватория 1863 жылы қызметін бастады және 1945 жылы ресми үкіметтік жұмыстардан босатылды. Одан бері обсерватория астрономиялық обсерватория ретінде жұмысын жалғастырып келеді және халыққа ашық. Мельбурн обсерваториясы 2018 жылдың басынан бері «Мельбурн домендік саябағы және ескерткіштік аймағы» атымен Австралияның Ұлттық мұра тізіміне енгізілген.
Melbourne Observatory is an observatory located on a hill adjacent to the Royal Botanic Gardens Victoria. The observatory commenced operations in 1863 and was decommissioned from official Government work in 1945. The observatory has since continued as an astronomical observatory and remains open to the public. Melbourne Observatory is also permanently on the Australian National Heritage List under 'Melbourne's Domain Parkland and Memorial Precinct' since early 2018.
Тарих
Мельбурн обсерваториясы 1862 жылы Виктория колониясының астанасы Мельбурнның қарқынды дамып келе жатқан қаласы үшін ғылыми-зерттеу мекемесі ретінде құрылды. Обсерваторияға Виктория үкіметі транзиттік телескопты пайдалану арқылы жұлдыздарды бақылау арқылы және жалпы астрономиялық зерттеулер арқылы колонияның нақты уақыт анықтамасын сақтауды тапсырды. Мельбурн обсерваториясы идеясын алғаш рет ағылшын астрономы Уильям Паркинсон Уилсон 1856 жылы Викторияның философиялық институтының алдында оқыған хабарында ұсынды; және көп ұзамай "Уилсонның" асыл мақсатына "жету үшін комитет құрылды". Таңдалған орын Патшалық ботаникалық бақтарға жақын, көлбеу төбе болды. Құрылғаннан кейін көп ұзамай обсерваторияда астрономиялық зерттеулер үшін телескоп орнатылды және ол біраз уақыт бойы әлемдегі ең үлкен толық айналатын телескоп болды. Бұл құрал "Ұлы Мельбурн телескопы" деп аталды. 1874 жылы обсерватория Жердің Күнге қашықтығын дәлірек анықтау үшін Венераның транзитін бақылауға қатысқан дүниежүзілік күш-жігерге қосылды. 1880-ші жылдардың соңында обсерватория халықаралық "Carte du Ciel" жобасына қатысып, аспан картасын жасау үшін сол кездегі жаңа фотосурет техникасын қолданды. Мельбурн бұл жобаға қатысқан орындардың ең оңтүстігінде орналасқандықтан, оған 65° оңтүстік координаттан төменгі оңтүстік аспан полюсінің аймағы берілді. 1901 жылы федерация құрылғаннан кейін астрономия және уақытты есептеу жауапкершілігі Комонвелл үкіметіне жүктелді, ал обсерваторияны басқару біртіндеп штаттық үкіметтен оларға берілді. Сонымен қатар, Мельбурнның өсіп келе жатқан қаласынан тараған жарық ластануы сапалы астрономиялық бақылауларды күрделендіре бастады. Содан кейін, 1933 жылы обсерваторияға жақын саябақтағы Естелік киелі орын жарықпен жарықтандырылды, бұл оның аспанына одан әрі әсер етті, және обсерватория 1945 жылы жабылды. Көптеген ғылыми құралдар мен аспаптар, соның ішінде Ұлы Мельбурн телескопы сатылды немесе басқа жерге көшірілді. Бүгінде, бастапқы ғимараттардың көпшілігі әлі де сол жерде тұр, бірақ бастапқы аспаптардың тек екеуі ғана сақталған. Екеуі де 1874 жылы Венера транзитін бақылау үшін орнатылған. Бірі - лондондық Траутон мен Симмстің рефракторы, ал екіншісі - лондондық Даллмейердің толық қалпына келтірілген фотогелиографы. Фотогелиограф жеке меншікте және мерзімі белгісіз уақытқа Виктория астрономиялық қоғамына берілген. "Carte du Ciel" зерттеуі үшін қолданылған астрограф телескопы орналасқан ғимаратта қазір Виктория астрономиялық қоғамына тиесілі Ньютондық рефлекторы орналасқан. Ұлы Мельбурн телескопы ақырында 2003 жылғы Канберрадағы өрттен зардап шеккен Маунт Стромло обсерваториясына көшірілді, және телескопты жұмыс жасайтын күйге келтіру жобасы жүргізілуде, осылайша оны білім беру және халыққа көрсету үшін Мельбурн обсерваториясындағы бастапқы орнында пайдалануға болады. Бұл жобаға Виктория мұражайы, Виктория астрономиялық қоғамы және Корольдік ботаникалық бақтар бірлесіп атсалысуда. Телескоптың оптикалық, механикалық және электр жүйелерін қазіргі заманғы ең жақсы тәжірибеге сәйкес келтіруді қамтитын қалпына келтіру жобасы жүзеге асырылуда. Әртүрлі ұсыныстарды мұқият қарастырғаннан кейін, 2013 жылдың соңында Копланд қорынан 70 000 долларлық грант түскеннен кейін инженерлік жұмыстар басталды.
Melbourne Observatory was founded in 1862 to serve as a scientific research institution for the rapidly growing city of Melbourne, the capital of the colony of Victoria. The observatory was tasked by the Victorian government with maintaining an accurate time reference for the colony through observations of stars using a transit telescope as well as general astronomical research. The idea for a Melbourne Observatory was first proposed by English astronomer William Parkinson Wilson in a paper read before The Philosophical Institute of Victoria in 1856; and soon after a committee was formed to "achieve Wilson's 'noble object'". The site chosen was a gentle hill adjacent to the Royal Botanic Gardens. Shortly after founding a telescope was installed at the observatory for astronomical research and for a while it was the largest fully steerable telescope in the world. This instrument was referred to as the "Great Melbourne Telescope". In 1874 the observatory took part in the worldwide effort to observe the Transit of Venus in order to better determine the distance of Earth to the Sun. Towards the end of the 1880s the observatory took part in the international "Carte du Ciel" project to map the heavens using the, then novel, technique of photography. Being the most southerly of the sites taking part, Melbourne was assigned the region around the south celestial pole south of declination 65°. With the coming of federation in 1901 the Commonwealth government was assigned the responsibility for astronomy and time keeping and control of the observatory was gradually handed over by the state government. At the same time, the encroaching light pollution from the growing city of Melbourne gradually made quality astronomical observations increasingly difficult. Then, in 1933 the flood lit Shrine of Remembrance was completed in the parkland adjacent to the observatory impacting its skies further, until the observatory was finally closed in 1945. Most of the scientific equipment and instruments, including the Great Melbourne Telescope, were sold or moved elsewhere. Today, while most of the original buildings still stand on the site, only two of the original instruments remain. Both were installed in 1874 to observe the transit of Venus. One is an refracting telescope by Troughton and Simms of London, and the other is a fully restored Photoheliograph by Dallmeyer of London. The Photoheliograph is privately owned and on indefinite loan to the Astronomical Society of Victoria. The building which was used by the astrograph telescope for the "Carte du Ciel" survey now houses a Newtonian reflector telescope owned by the Astronomical Society of Victoria. The Great Melbourne Telescope was eventually moved to the Mount Stromlo Observatory where it was badly damaged in the 2003 Canberra bushfires, and a project is underway to restore the telescope to working order so that it may be used for educational and public viewing in its original home at the Melbourne Observatory. This is a joint undertaking of Museum Victoria, the Astronomical Society of Victoria and the Royal Botanic Gardens. The restoration project will incorporate bringing the telescope's optical, mechanical and electrical systems into line with current best practice. After more than five years weighing up different proposals, engineering work commenced in late 2013 thanks to a $70,000 grant from the Copland Foundation.