Кіріспе
Джон Грей Фостер (27 мамыр 1823 - 2 қыркүйек 1874) – американдық генерал. Америка Құрама Штаттары армиясында карьералық әскери офицер және Америка Азамат соғысы кезінде Одақ генералы болған ол соғыс кезінде Солтүстік және Оңтүстік Каролинада қызмет етті. Жаңару дәуірінде су астындағы нысандарды бұзу жөніндегі сарапшы болған ол 1869 жылы осы тақырыпта еңбек жазды. Соғыстан кейін ол армияда қызметін жалғастырып, Вашингтондағы Бас инженердің көмекшісі ретінде және Эри көліндегі бекетте өзінің тәжірибесін пайдаланды. 1862 жылдан 1863 жылдың желтоқсанына дейін Фостер Солтүстік Каролина департаментіне басшылық етті. Азат ету туралы жарлық жарияланғаннан кейін ол азат болғандарға тәуелсіз өмірге дайындалуға көмектесу үшін конгрегациялық пастор Хорас Джеймсті тағайындады және бұрынғы контрабанда лагерін Роанок аралының Азат болғандар колониясы ретінде дамытуға бағыт берді. 1864 жылға қарай 2200 азат болған адам үй шаруашылықтарына орналастырылды. Көптегендері форттарды бақылап тұрған армияға жалақы үшін жұмыс істеді. Президент Эндрю Джонсонның кезінде, соғыстан кейін армия колонияны тастап кетті. Азат болғандардың көпшілігі жұмыс істеу үшін материкке қайтуды жөн көрді.
John Gray Foster (May 27, 1823 – September 2, 1874) was an American soldier. A career military officer in the United States Army and a Union general during the American Civil War, he served in North and South Carolina during the war. A reconstruction era expert in underwater demolition, he wrote a treatise on the subject in 1869. He continued with the Army after the war, using his expertise as assistant to the Chief Engineer in Washington, DC and at a post on Lake Erie. From 1862 to December 1863 Foster commanded the Department of North Carolina. After the Emancipation Proclamation, he appointed Horace James, a Congregational minister, to help freedmen prepare for independent life, and directed a former contraband camp to be developed as the Freedmen's Colony of Roanoke Island. By 1864, 2,200 freedmen were settled on household plots. Many worked for pay for the Army, which held the forts. Under President Andrew Johnson, after the war, the Army abandoned the colony. Most of the freedmen chose to return to the mainland for work.
Ерте өмір
Фостер Нью-Гэмпшир штатының Уайтфилд қаласында дүниеге келген. Он жасында оның отбасы Нашуаға көшіп барды, ол жергілікті мектептерде оқыды, содан кейін Ханкок академиясына түсті. 1846 жылы Вест-Пойнтті 59 курсанттың арасында төртінші болып бітірді. Алғаш рет Мексика-Америка соғысында Винфилд Скотттың басшылығымен инженер болып қызмет етті. Молино-дель-Рей шайқасында ауыр жарақат алғандықтан, батылдығы үшін екі рет шен бойынша жоғарылатылды. Соғыстан кейін Фостер Вест-Пойнтқа оқытушы болып оралды. 1858 жылы ол Чарльстон портында инженерлік жұмыстармен айналысты, онда Форт Самтердің құрылысына көмектесті.
Азаматтық соғыс
АҚШ инженерлерінің капитаны қызметіне көтерілген Фостер, Азамат соғысы басталғанда Форт-Молтридегі гарнизонға қолбасшылық етті. Ол дереу өзінің шағын күшін Форт Самтерге ауыстырып, Форт Самтер шайқасында майор Роберт Андерсонның көмекшісі болды. Фостер 1861 жылдың 23 қазанында еріктілердің бригадир генералы болып тағайындалды және генерал-майор Амброуз Бернсайдтың Солтүстік Каролина экспедициясындағы 1-ші бригадаға басшылық етті. Ол Роанок аралы мен Нью-Берн шайқастарында көзге түсті. Роанок аралы шайқасынан кейін Одақ, конфедераттардың Форт Бартоуын оның құрметіне Форт Фостер деп атады. АҚШ әскері 1865 жылдың соңында соғыс аяқталғаннан кейін аралдағы үш бекіністі бұзды. Генерал Бернсайд Вирджинияға ауысқаннан кейін Фостер Солтүстік Каролина департаментінің басқаруын қабылдады. 1862 жылдың 18 шілдесінде ол еріктілердің генерал-майорына көтеріліп, Голдсборо экспедициясына жетекшілік етті. Конфедерацияның генерал-лейтенанты Джеймс Лонгстриттің Тидуотер науқаны кезінде, Солтүстік Каролина штатындағы Вашингтон қаласына конфедераттардың шабуыл жоспарлап отырғанын естіген Фостер, қаланың қорғанысын жеке басқарып, қабылдады. Д. Хилл Вашингтонды беруді талап еткенде, Фостер оған: «Егер Вашингтонды қаласаң, өзің келіп ал» деді. Хиллдің әскерлері гарнизонды қоршап алды, ал екі одақтық көмекші экспедициясы кері қайтарылды. Фостер қоршауланған қаладан қашып, көмекші колоннаны жеке басқарып оралды. Біраз уақыттан кейін Хилл әскерін кері шегіндірді. Конфедераттар мен Одақ әскерлері қаланың көп бөлігін өртеп жіберді. Желтоқсан айында Фостер Голдсборо экспедициясын басқарып, Кинстон мен Голдсборо шайқастарында бригада генералы Натан Г. Эванс басқарған нашар конфедерат күштеріне қарсы екі шағын жеңіске жетті. Бұл Вилмингтон мен Уэлдон теміржолының, конфедераттардың маңызды жабдықтау желісінің екі аптаға тоқтауына әкелді. Президент Авраам Линкольн бүлікшілердің аумағындағы барлық құлдарды босату туралы жарлық шығарғаннан кейін, 1863 жылдың сәуірінде Фостер тәжірибелі конгрегациялық капеллан Хорас Джеймсті «Солтүстік Каролина округіндегі негрлер ісі жөніндегі суперинтендант» етіп тағайындады. Бұрынғы құлдардың бостандыққа өтуіне көмектесу үшін ол Роанок аралында құрылған контрабанда лагерінен колония құруға тиіс болды. Ол Роанок аралы бостандық колониясы (1863–1867) деп аталды. Джеймс штаттағы басқа да лагерьлерді басқарды, мысалы, Нью-Берн маңындағы Трент өзеніндегі лагерь. Фостер Джеймске адамдарды қоныстандыруды, оларға ауыл шаруашылығы құралдарын беруді және оларды «еркін және тәуелсіз қоғамға» дайындауды тапсырды. 1863 жылдың желтоқсанында Фостер Огайо департаменті мен Огайо армиясының басқаруын алу үшін Теннессиге жіберілді. Ол бұл қызметте аз ғана уақыт болғаннан кейін, атынан құлап ауыр жарақат алды. Сауыққаннан кейін ол Оңтүстік департаментінің басқаруын қабылдап, Саваннаның (Джорджия) капитуляциясына көмектесті. Ол Чарльстонның капитуляциясына дайындық жасап жатқан еді, бірақ жарақаты салдарынан басқаруды генерал-майор Куинси А. Гилморға тапсыруға мәжбүр болды. Соғыс аяқталғанда Фостер Флорида департаментінің басқаруына тағайындалды, еріктілер қызметінде генерал-майор және тұрақты армияда генерал-майор шеніне көтерілді.
Ұрсақтан кейінгі
Соғыстан кейін Фостер армияда қызметін жалғастырып, 1867 жылы инженерлер подполковнигі шеніне көтерілді. 1871 жылы инженерлер полковнигі болған ол әскери және су асты зерттеулерімен айналысты. Ол су асты нысандарын қирату саласында саршен болды және 1869 жылы осы тақырыптағы толық нұсқаулық жариялады, ол бұл саланың ресми анықтамалық еңбегіне айналды. 1871 жылдан 1874 жылға дейін Вашингтондағы Инженерлер Бас басқармасының көмекшісі қызметін атқарды. Оның соңғы лауазымы Эри көліндегі қауіпсіз бейіт портының бастығы болды. Фостер Нью-Гэмпшир штатының Нашуа қаласында қайтыс болды және Нашуа зиратындағы Унитариандық Универсалистік шіркеуге жерленді. 1875 жылдың қазан айында Манчестерде (Нью-Гэмпшир) өткен Нью-Гэмпшир ардагерлер қауымдастығының алғашқы ресми кездесуі Камп Дж. Г. Фостер деп аталды.
Құрметтер
Нашуадағы Республиканың Ұлы Армиясының Джон Г. Фостер Посты №7 оның құрметіне аталған. 1900 жылы АҚШ армиясы Мэн штатындағы Форт-Фостерге оның есімін берді. Ол парк ретінде сақталған. Оның ескерткіші Нью-Гэмпшир штатының Нашуа қаласындағы French Hill ауданындағы Локк көшесінде орналасқан, оның жетістіктерін құрметтейтін тақтасымен бірге.