Кіріспе

Киелі кітапта айтылған жер Жаңа өсиетте Исаның бейнесі өзгерген таудың кім екені белгісіз. Алты күннен кейін Иса Петір, Яков және оның інісі Жоханды алып, биік тауға жетеледі. Олардың алдында Исаның сыртқы түрі өзгерді: Оның беті күндей жарқырады, ал киімдері жарықтай аппақ болды. Міне, оларға Мұса мен Ілияс пайда болып, Онымен сөйлесіп тұрды. Сонда Петір Исаға: «Раббым, біздің мұнда болуымыз жақсы! Егер қаласаңыз, Сізге, Мұсаға және Ілиясқа арнап үш шатыр тігейік», – деді. Ол сөйлеп тұрғанда, нұрлы бұлт оларды көлеңкеге алды. Бұлттан: «Бұл Менің сүйікті Ұлым, Мен Одан разымын, Оны тыңдаңдар!» – деген дауыс естілді. Шәкірттер оны естігенде, беттері жерге тиді, қатты қорқып кетті. Иса оларға жақындап, қолын тигізіп: «Тұрыңдар, қорқыңдар», – деді. Олар көздерін көтеріп қараса, Исадан басқа ешкімді көрмеді. Таудан түскенде Иса оларға: «Адам Ұлы өлгеннен қайта тірілгенше, ешкімге бұл көрініс туралы айтпаңдар», – деп ескертті. (Маттай 17:1–9)

Табор тауы

Табор тауы (биіктігі 575 метр немесе 1886 фут) – дәстүрлі орын. Табор тауының Табыну тауы ретінде танылуының ең алғашқы жазбасы 3 ғасырда Оригеннің еңбектерінде кездеседі. Ол туралы 4 ғасырда Иерусалимдік Кирилл мен Иероним де айтқан. Кейіннен ол 5 ғасырдағы «Transitus Beatae Mariae Virginis» еңбегінде де аталады. Табор тауының шыңы, Агредалық Иса Мәриямның (1602–1665) «Құдайдың құпия қаласы» кітабында, Табыну орны ретінде көрсетілген. Ол былай деп жазады: «Табыну үшін Ол Галилеяның орталығында, Назареттен шығысқа қарай екі лига қашықтықтағы биік тауды таңдап, оны Табор тауы деп атады». Табор тауының үстінде Табыну шіркеуі орналасқан.

Ермон тауы

Гермон тауы (2 814 метр немесе 9 232 фут биіктігі) Ж. Лайтфут (1602–1675) және Р. Х. Фуллер (1915–2007) екі себеппен ұсынған: Біріншіден, бұл аймақтағы ең биік нүкте [өйткені Төлғауыр "биік тауда" болды], екіншіден, ол Филипп Кесариясына жақын орналасқан, ал бұл жерде бұрынғы оқиғалар болған деп хабарланады.

Басқа жерлер

Басқа ұсынылған орындар: Р. В. Стюарт (1857) айтқан Хаттин мүйіздерінің бірі; В. Юинг (1906) көрсеткен Гебель Гермак (1208 метр), Сафедтен оңтүстік-батысқа қарай 5 шақырым қашықтықта; Г. Дальман (1924) жазған Джабал-ал-Друздағы Тель-Эль-Ахмар (1452 метр); Г. А. Уиттакердің (1987) Небо тауы; Бенджамин Уррутияның Синай тауы. А. Лоизи сияқты басқалары (1908) географиялық орналасу іздеуден мұраттануға тырысты.