Кіріспе

3 Метилкротонил CoA карбоксилазаның жетіспеушілігі, сондай-ақ метилкротонилглицинурия деп те аталады, лейцин метаболизміне байланысты туа біткен қателік және аутосомалық рецессивті түрде мұраға беріледі. 3 Метилкротонил CoA карбоксилазаның жетіспеушілігі бұрын MMCA деп аталған MCCC1 генінің немесе бұрын MCCB деп аталған MCCC2 генінің мутацияларынан туындайды. MCCC1 3 метилкротонил CoA карбоксилазаның α кішібірліктерін, ал MCCC2 β кішібірліктерін кодтайды. 3 Метилкротонил CoA карбоксилазаның жетіспеушілігінің клиникалық көрінісі әртүрлі, тіпті бір отбасы мүшелері арасында да. 3 Метилкротонил CoA карбоксилазаның жетіспеушілігінің көріністері симптомсыз жағдайдан бастап, жаңа туған кезде басталып, ауыр неврологиялық белгілермен және тіпті өлімге дейін жетеді. 3 Метилкротонил CoA карбоксилазаның жетіспеушілігі несептегі 3 гидроксиизовалерин қышқылы мен 3 метилкротонилглициннің деңгейінің жоғарылауымен диагностикаланады. 3 гидроксиизовалерил-карнитин көбінесе несепте де, қанда да табылады. 3 Метилкротонил CoA карбоксилазаның жетіспеушілігінің диагнозы фибробластарда немесе ақ қан жасушаларында ферменттік белсенділіктің төмендеуімен расталады. 3 Метилкротонил CoA карбоксилазаның жетіспеушілігін емдеудің ешқандай тиімді әдісі дәлелденбегенімен, ұсынылатын емдеулерге L-карнитин қосымшалары, глицин және биотин қосымшалары кіреді. 3 Метилкротонил CoA карбоксилазаның жетіспеушілігі Австралия, Солтүстік Америка және Еуропада жаңа туған нәрестелерді тексеру бағдарламаларында анықталатын ең көп таралған органикалық ацидурия болып табылады.

Белгілері мен симптомдары

3 Метилкротонил-КоА карбоксилаза жетіспеушілігі бар адамдар әдетте 6 айдан 3 жасқа дейін қалыпты дамуды көрсетеді, бірақ пациенттерде жедел эпизод пайда болғанда бұл өзгереді. Мұндай жедел эпизодтар көбінесе протеин мөлшерінің артуынан немесе басқа инфекциялардың қосылуынан туындайды. Клиникалық көріністердің спектрі кең, кардиомиопатиядан бастап дамудағы кешігулерге дейін жетеді.

Жаңа туған нәрестелерді скринингтеу арқылы 3 Метилкротонил-КоА карбоксилаза жетіспеушілігі диагнозы қойылғандардың 90% астамы ешқандай белгі байқатпайды. Белгілер білінетін пациенттердегі медициналық аномалиялар әрқашан 3 Метилкротонил-КоА карбоксилаза жетіспеушілігімен тікелей байланысты бола бермейді.

Диагностика

Метилкротонил CoA карбоксилазаның жетіспеушілігі газды хроматография немесе массалық спектрометрия арқылы зәрдегі органикалық қышқылдарды анықтау және сұйық хроматографиямен тандемдік массалық спектрометрия арқылы қанды талдау арқылы диагностикаланады. Метилкротонил CoA карбоксилазаның жетіспеушілігі зәрде 3-гидроксиизовалерин қышқылы мен 3-метилкротонилглицин деңгейінің жоғарылауымен сипатталады. Ацилкарнитиндер профилі 3-гидроксиизовалерилкарнитиннің жоғары концентрациясын, сондай-ақ 3-гидроксиизовалерилкарнитиннің пропионилкарнитинге қатынасының жоғарылауын көрсетеді.

Емдеу

Симптомдарды лейцин, аминқышқылынан қашықтау арқылы азайтуға болады. Лейцин көптеген белокқа бай тағамдардың құрамында болады, сондықтан төмен белокты диета ұсынылады. Бұл аурудың кейбір жекелеген жағдайлары қосымша биотин қабылдауға жақсы жауап берді; бұл толығымен күтпеген нәрсе емес, себебі биотинмен байланысты басқа генетикалық бұзылыстар (мысалы, биотинидаза тапшылығы және голокарбоксилаза синтетаза тапшылығы) тек биотинмен емделеді. Бұл көп карбоксилазалы бұзылыстары бар адамдар лейцин метаболизмімен 3-метилкротонил-КоА карбоксилаза тапшылығы бар адамдардың дағдарылы жағдайларымен ұқсас мәселеге тап болады.